Takimi i Jetros me Moisiun, Themelimi i gjykatësve

¹E Jetroja, prifti i Madianit, vjehrri i Moisiut, kur dëgjoi gjithçka Hyji kishte bërë për Moisiun dhe popullin e tij Izraelin, dhe se si Zoti e kishte nxjerrë Izraelin prej Egjiptit,

²e mori Seforën, gruan e Moisiut - kjo ngjau pasi Moisiu e kishte kthyer në gjini -

³dhe dy bijtë e saj: njëri prej tyre quhej Gersam, sepse Moisiu kishte thënë: »Jam i tretur në dhe të huaj«;

⁴kurse tjetri, Eliezer: »Hyji i atit tim është ndihma ime, Ai më shpëtoi nga shpata e faraonit.«

⁵Erdhi, pra Jetroja, vjehrri i Moisiut, me dy bijtë e me gruan e Moisiut te Moisiu në shkretëtirë, ku e kishte ngulur tëbanishten përballë malit të Zotit.

⁶I çoi fjalë Moisiut: »Unë, vjehrri yt Jetroja, gruaja jote dhe dy bijtë e tu, po vijmë te ti.«

⁷Moisiu i doli para vjehrrit të vet; e përshëndeti me përkulje dhe e mori ngrykë. Pasi u pyetën për shëndet, hynë në tendë.

⁸Moisiu i tregoi vjehrrit të vet gjithçka Zoti kishte bërë kundër faraonit e egjiptianëve për shkak të Izraelit, të gjitha vështirësitë që u ndodhën gjatë udhëtimit, prej të cilave Zoti i kishte shpëtuar.

⁹Jetroja u gëzua për të gjitha të mirat që Zoti u kishte bërë izraelitëve dhe që i kishte shpëtuar nga dora e egjiptianëve.

¹⁰Ai tha: »Qoftë bekuar Zoti që ju liroi prej kthetrave të egjiptianëve e prej dorës së faraonit.

¹¹Tash po e marr vesh se Zoti është më i madh se të gjitha hyjnitë, pasi e nxori popullin prej duarve të egjiptianëve, që u sollën me ta mizorisht.«

¹²Jetroja i kushtoi Hyjit fli shkrumbimi dhe fli të tjera. Atëherë erdhën Aroni dhe të gjithë pleqtë e Izraelit për të ngrënë bukë me të në praninë e Zotit.

¹³Të nesërmen Moisiu u ul të gjykojë popullin e populli qëndronte para tij prej mëngjesit e deri në mbrëmje.

¹⁴Kur pa Jetroja se çfarë hiqte për popullin, i tha: »Çfarë bënë ashtu me popull? Pse vetëm ti gjykon kurse mbarë populli qëndron para teje prej mëngjesit e deri në mbrëmje?«

¹⁵Moisiu i përgjigji: »Populli vjen tek unë për të marrë këshilla prej Hyjit.

¹⁶Kur bien në ndonjë mosmarrëveshje, vijnë tek unë që t’i pleqëroj e u tregoj urdhërimet e Zotit dhe ligjet e tija.«

¹⁷Jetroja i tha: »Mënyra si po veproke s’qenka e mirë.

¹⁸Do të këputesh ti dhe populli që të qëndron përreth. Kjo punë është për ty tepër e rëndë, ti vetëm s’do të mund ta kryesh.

¹⁹Tash më dëgjo e po ta jap një këshillë dhe Hyji do të jetë me ty. Ti qëndro para Hyjit në emër të popullit dhe paraqitja Hyjit çështjet.

²⁰Tregoju urdhërimet e ligjet, udhën nëpër të cilën duhet të ecin dhe veprat që duhet të bëjnë.

²¹Atëherë zgjidh prej popullit njerëz të aftë e që e druan Hyjin, që e duan të vërtetën dhe e urrejnë ryshfetin dhe bëji krerë të popullit mbi një mijë, mbi njëqind, mbi pesëdhjetë e mbi dhjetë vetë,

²²e këta le ta sundojnë popullin në çdo kohë. Të gjitha çështjet e rënda le t’i shtrojnë para teje, kurse çështjet e rëndomta le t’i gjykojnë këta; kështu do ta kesh më lehtë pasi ta ndash barrën me të tjerët.

²³Nëse do të veprosh kështu, e Zoti do ta miratojë, do të mund t’i bësh ballë punës dhe mbarë populli do të kthehet në shtëpi i kënaqur.«

²⁴Moisiu e dëgjoi fjalën e vjehrrit dhe bëri gjithsa i këshilloi;

²⁵zgjodhi prej mbarë popullit të Izraelit njerëz të aftë dhe i bëri prijës të popullit: kryeparë mbi një mijë, mbi njëqind, mbi pesëdhjetë e mbi dhjetë vetë.

²⁶Këta e gjykonin popullin vazhdimisht. E kur ishte ndonjë çështje më e vështirë, ia paraqitnin atij, ata vendosnin vetëm mbi çështje më të lehta.

²⁷Pastaj Moisiu e la të shkojë vjehrrin, i cili u kthye për në vendin e vet.