Leximi i sotëm

Tradhtimi dhe kapja e Jezusit

¹Jezusi, si i tha këto fjalë, kaloi bashkë me nxënësit e vet përtej përroit Cedron. Aty ishte një kopsht, në të cilin hyri ai e nxënësit e tij.

²Edhe Juda, tradhtari i tij, e dinte atë vend, sepse Jezusi shpeshherë shkonte atje bashkë me nxënësit e vet.

³Atëherë Juda mori një kompani ushtarësh dhe disa rojtarë të Tempullit që ia dhanë kryepriftërinjtë e farisenjtë dhe ia behi atje me pisha të ndezura, me dritëza e me armë.

⁴Jezusi, që e dinte mirë çka kishte për t’i ndodhur, u doli para dhe u tha: »Kë kërkoni?«

⁵»Jezu Nazarenin!« - i përgjigjën ata. »Unë jam.« - u tha Jezusi. Me ta ishte Juda që po e tradhtonte.

⁶Kur, pra, Jezusi u tha: »Unë jam!«, ata u zmbrapsën dhe ranë përdhe.

⁷Atëherë i pyeti përsëri: »Kë kërkoni?« »Jezusin Nazarenas!« - i përgjigjën ata.

⁸Jezusi u tha: »Ju thashë: ‘Unë jam’. Nëse, pra, më kërkoni mua, lini këta të shkojnë!«

⁹Ndodhi kështu që të shkonte në vend fjala që pat thënë: »Nuk bora asnjë prej atyre që më dhe.«

¹⁰Atëherë Simon - Pjetri nxori shpatën, që e kishte me vete, i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia preu veshin e djathtë. Shërbëtori quhej Malk.

¹¹Atëherë Jezusi i tha Pjetrit: »Shtjere shpatën në mill! A mos ta pi gotën që ma dha Ati?«

Jezusi para kryepriftit

¹²Atëherë njësia ushtarake me komandantin e me rojtarët e judenjve e kapën Jezusin dhe e lidhën.

¹³E çuan më parë tek Ana, sepse ishte vjehrri i Kajfës, që ishte kryeprifti i atij viti.

¹⁴Kajfa ishte ai që i kishte këshilluar judenjtë: »Është më mirë të vdesë vetëm një njeri në vend të popullit!«

Pjetri i bie mohit Jezusit

¹⁵Simon-Pjetri dhe një nxënës tjetër po shkonin pas Jezusit. Nxënësi tjetër njihej prej kryepriftit dhe hyri me Jezusin në oborr të kryepriftit,

¹⁶kurse Pjetri mbeti përjashta, te dera. Atëherë ai nxënësi tjetër, që e njihte kryeprifti, doli, foli me dertaren dhe bëri që të hyjë Pjetri brenda.

¹⁷Ndërkaq shërbëtorja dertare i tha Pjetrit: »A mos je edhe ti prej nxënësve të atij njeriu?« »Nuk jam!« - i përgjigji ky.

¹⁸Aty ishin shërbëtorët e rojtarët. Kishin ndezur zjarr e po nxeheshin, sepse bënte ftohtë. Me ta rrinte edhe Pjetri e po nxehej.

Kryeprifti e merr në pyetje Jezusin

¹⁹Kryeprifti e pyeti Jezusin për nxënës të tij dhe për mësim të tij.

²⁰Jezusi i përgjigji: »Unë u kam folur njerëzve botërisht. Gjithmonë kam mësuar në sinagogë dhe në Tempull, ku mblidhen të gjithë judenjtë. Nuk fola asgjë fshehtas.

²¹Pse po më pyet mua? Pyeti ata që dëgjuan çka u kam folur. Ata, patjetër dinë ç’kam thënë.«

²²Mbas këtyre fjalëve, njëri nga rojtarët e pranishëm, i ra Jezusit shuplakë dhe i tha: »A kështu i përgjigj kryepriftit?«

²³»Nëse fola keq - i tha Jezusi - ma vërteto të keqen! Nëse fola mirë, pse po më bie?«

²⁴Atëherë Ana e dërgoi të lidhur te kryeprifti Kajfa.

Pjetri i bie prapë mohit Jezusit

²⁵Simon-Pjetri po rrinte gjithnjë aty e po nxehej. I thanë, pra, disa: »A mos je edhe ti prej nxënësve të tij?« Ai e mohoi dhe tha: »Nuk jam.«

²⁶Njëri prej shërbëtorëve të kryepriftit, i kushëriri i atij, të cilit Pjetri ia preu veshin, i tha: »Po a nuk të pashë bashkë me të në kopsht?«

²⁷Pjetri prapë mohoi dhe këndoi gjeli.

Jezusi para Pilatit

²⁸Atëherë Jezusin e çuan prej Kajfës në pallatin e qeveritarit. Ishte herët në mëngjes e ata nuk hynë në pretorium që të mos bëheshin të papastër, por të mund të hanin darkën e Pashkëve.

²⁹Prandaj, Pilati doli jashtë para tyre dhe i pyeti: »Ç’padi keni kundër këtij njeriu?«

³⁰»Po të mos ishte ky keqbërës - i përgjigjën ata - nuk do ta kishim sjellë para teje!«

³¹Pilati u përgjigji: »Merrnie ju e gjykonie sipas Ligjit tuaj!« [Atëherë] Judenjtë përgjigjën: »Ne s’kemi leje të vrasim askënd!«

³²Ndodhi kështu që të shkojë në vend fjala e Jezusit, me të cilën parafoli se me ç’vdekje do të vdiste.

³³Atëherë Pilati hyri përsëri në pallat, e thirri Jezusin dhe e pyeti: »A je ti mbreti i judenjve?«

³⁴Jezusi i përgjigji: »A e thua ti këtë prej vetvetes, apo ta thanë tjerët për mua?«

³⁵Pilati përgjigji: »Pse, a mos jam unë judeas? Populli yt dhe kryepriftërinjtë të dorëzuan mua. Çka ke bërë?«

³⁶Jezusi përgjigji: »Mbretëria ime nuk është e kësaj bote. Po të ishte Mbretëria ime e kësaj bote, ushtarët e mi do të kishin luftuar që të mos u bie në dorë judenjve. Porse, Mbretëria ime nuk është prej këndej.«

³⁷»Pra, ti qenke Mbret?«- i tha atëherë Pilati. »Mirë thua! - i përgjigji Jezusi - Unë jam mbret! E unë leva dhe erdha në botë për të dëshmuar të vërtetën. Kush e do të vërtetën, ai e dëgjon fjalën time.«

³⁸»Po çka është e vërteta?« - i tha Pilati.

Jezusin e dënojnë për vdekje

Si foli kështu, doli prapë para judenjve dhe u deklaroi:

»Unë nuk gjej në të kurrfarë faji!

³⁹Tashti, ndër ju është doke t’ju liroj dikënd për Pashkë. A doni, pra, t’ju liroj mbretin e judenjve?«

⁴⁰Por ata bërtitën prapë: »Jo këtë, por Barabën!« E Baraba ishte cub.

¹Atëherë Pilati mori Jezusin dhe urdhëroi të rrahet me frushkuj.

²Ushtarët gërshetuan një kurorë ferrash e ia vunë në krye dhe ia veshën një mantel të kuq.

³Iu afronin dhe i thoshin: »Të falemi, mbreti i judenjve!« Dhe i binin flakaresha.

⁴Atëherë Pilati doli përsëri përjashta dhe u tha: »Qe, po jua qes përjashta që ta dini se nuk gjej në të kurrfarë faji.«

⁵Atëherë Jezusi doli jashtë me kurorë ferrash e me mantel të kuq. Pilati u tha: »Qe, Njeriu!«

⁶Porse, kur e panë kryepriftërinjtë dhe rojtarët, bërtitën: »Kryqëzoje, kryqëzoje!« »Merrnie ju e kryqëzonie - u tha Pilati - se unë nuk gjej në të farë faji.«

⁷Judenjtë i përgjigjën: »Ne kemi Ligjin dhe atij i duhet të vdesë sipas Ligjit se e bëri veten Bir të Hyjit.«

⁸Pilati, kur e dëgjoi këtë fjalë, u tremb edhe më tepër

⁹dhe hyri prapë në pallat e i tha Jezusit: »Prej kah je?« Jezusi nuk i dha përgjigje.

¹⁰Atëherë Pilati i tha: »Mua nuk më përgjigj? A nuk e di se kam pushtet të liroj e kam pushtet të kryqëzoj?«

¹¹»Kurrfarë pushteti s’do të kishe mbi mua - i përgjigji Jezusi - po të mos të ishte dhënë prej së Larti. Prandaj, ai njeri që më dorëzoi ty ka mëkat më të madh.«

¹²Që atëherë Pilati kërkonte ta lëshojë, porse judenjtë bërtitnin: »Nëse e liron këtë, nuk je mik i Cezarit. Kushdo e bën veten mbret, është kundër Cezarit.«

¹³Kur Pilati i dëgjoi këto fjalë, e qiti Jezusin përjashta, u ul në selinë e gjykatores, në vend që quhet »Kalldrëm« e hebraisht »Gabatha«.

¹⁴Ishte dita e Përgatitjes së Pashkëve, rreth orës gjashtë. Pilati u thotë judenjve: »Qe mbreti juaj!«

¹⁵Ata atëherë bërtitën: »Hiqe! Hiqe! Kryqëzoje!« »Ta kryqëzoj mbretin tuaj?« - u tha Pilati. Krerët e priftërinjve përgjigjën: »Ne nuk kemi tjetër mbret, përveç Cezarit!«

¹⁶Atëherë ua dorëzoi të kryqëzohet.

Jezusin e kryqëzojnë

E morën, pra, Jezusin.

¹⁷Jezusi, duke e mbartur ai vetë kryqin e vet, doli në vend që quhet »Kafka« hebraisht »Golgota«.

¹⁸Atje e kryqëzuan, e bashkë me të, edhe dy tjerë, njërin në një anë e tjetrin në anë tjetër, kurse Jezusin në midis.

¹⁹Pilati e shkroi edhe mbishkrimin dhe e vuri në kryq. Ishte shkruar: »Jezus Nazareni, mbreti i judenjve.«

²⁰Këtë mbishkrim e lexuan shumë judenj, sepse vendi ku e kryqëzuan Jezusin ishte afër qytetit. Ishte i shkruar hebraisht, latinisht e greqisht.

²¹Atëherë kryepriftërinjtë e judenjve i thanë Pilatit: »Mos shkruaj: ‘Mbreti i judenjve’, por se ai tha: ‘Unë jam mbreti i judenjve’.«

²²Pilati u përgjigji: »Çka shkrova, shkrova!«

²³Ushtarët, pasi e kryqëzuan Jezusin, i morën petkat e sipërme të tijat dhe i ndanë në katër pjesë - secilit ushtar nga një pjesë. Morën edhe petkun e poshtëm. Ky nuk ishte i qepur me pola, por i punuar një cope, prej në maje e në fund.

²⁴Prandaj i thanë njëri-tjetrit: »Nuk po e ndajmë në pjesë, por po qesim short, kujt t’i bjerë.« Ndodhi kështu që të shkojë në vend fjala e Shkrimit shenjt: ‘I ndanë ndër vete petkat e mia e mbi petkun tim qitën short.’ Ushtarët bënë shi ashtu.

²⁵Në këmbë, përbri kryqit të Jezusit, qëndronin nëna e tij, pastaj motra e nënës së tij, Maria e Klopait edhe Maria Magdalenë.

²⁶Jezusi, kur pa nënën e vet dhe, pranë saj, nxënësin që donte, i tha nënës: »Grua, qe, yt bir!«

²⁷Mandej i tha nxënësit: »Qe, nëna jote!« Prej asaj ore nxënësi e mori me vete.

Vdekja e Jezusit

²⁸Pastaj, Jezusi, i vetëdijshëm se u krye gjithçka, që të shkojë në vend fjala e Shkrimit shenjt, tha: »Kam etje!«

²⁹Aty ishte një enë plot me uthull. Në majë të kallamit të hisopit vunë një shpuzë plot me uthull e ia afruan te goja.

³⁰Jezusi, posa e kërkoi uthullën, tha: »Gjithçka u krye!« Uli kryet e dha shpirt.

Jezusit i shporojnë kraharorin

³¹Atëherë judenjtë, mbasi ishte dita e Përgatitjes dhe, që trupat të mos mbeteshin në kryq të shtunën - e ajo e shtunë ishte ditë e madhe - i bënë lutje Pilatit që të kryqëzuarve t’u theheshin kërcinjtë dhe të uleshin prej kryqit.

³²Erdhën, pra, ushtarët e të parit e të dytit që ishin të kryqëzuar me të, ua thyen kërcinjtë.

³³Kur erdhën te Jezusi, si panë se kishte vdekur, nuk ia thyen kërcinjtë,

³⁴por njëri prej ushtarëve me heshtë ia shporoi kraharorin dhe menjëherë rrodhi gjak e ujë.

³⁵Dëshmon ai që pa, e dëshmia e tij është e vërtetë. Ai di se flet të vërtetën, që edhe ju të besoni.

³⁶Në të vërtetë, ndodhi kështu që të shkonte në vend fjala e Shkrimit shenjt: »Asnjë asht nuk do t’i thyhet.«

³⁷E në një vend tjetër Shkrimi shenjt thotë: »Do ta shohim Atë që shporuan.«

Varrimi i Jezusit

³⁸Pastaj Jozefi prej Arimatesë, i cili ishte nxënës i fshehtë i Jezusit - për shkak të drojës së judenjve - iu lut Pilatit ta lejojë të zbresë prej kryqit trupin e Jezusit. Pilati dha leje. Atëherë Jozefi erdhi dhe e mori trupin e Jezusit.

³⁹Erdhi edhe Nikodemi - ai që pat ardhur te Jezusi dikur më parë natën - dhe solli kund njëqind libra mirrë e aloe të përzier.

⁴⁰E morën, pra, trupin e Jezusit dhe, sikurse është doke të bëhet ndër judenj kur varroset kush, e mbështollën në pëlhurë dhe e përeruan me erëra të mira.

⁴¹Në atë vend ku Jezusi qe kryqëzuar ishte një kopsht e në kopsht ishte një varr i ri, në të cilin ende nuk ishte varrosur kush.

⁴²Aty, pra, për arsye të Përgatitjes së judenjve, meqenëse varri ishte afër, e shtinë në varr Jezusin.

Ringjallja e Jezusit

¹Ditën e parë të javës, në mëngjes, ende pa dalë drita, erdhi Maria Magdalenë te varri dhe pa se guri ishte hequr prej varrit.

²Atëherë erdhi me vrap te Simon-Pjetri dhe tek ai nxënësi tjetër, të cilin Jezusi e donte dhe u tha: »E kanë marrë Zotërinë prej varrit e nuk dimë se ku e kanë vënë.«

³Atëherë dolën Pjetri dhe ai nxënësi tjetër e u nisën drejt varrit.

⁴Vraponin të dy bashkë, por ai nxënësi tjetër ia kaloi Pjetrit dhe arriti i pari te varri.

⁵Ai u përkul dhe pa pëlhurat e vëna aty, por nuk hyri.

⁶Ndërkaq mbërriti edhe Simon-Pjetri që po vinte mbas tij dhe hyri në varr. I pa pëlhurat e vëna

⁷dhe rizën që pat qenë në krye të Jezusit. Kjo nuk ishte me pëlhura, por veçmas e palosur në një vend.

⁸Atëherë hyri edhe ai nxënësi tjetër, që mbërriti i pari te varri, pa e besoi.

⁹Në të vërtetë, ende nuk e kishin kuptuar Shkrimin shenjt: se duhej që Ai të ngjallej së vdekuri.

¹⁰Atëherë nxënësit u kthyen në shtëpi.

Jezusi i dëftohet Marisë Magdalenë

¹¹Maria qëndroi jashtë te varri dhe qante. Ashtu, duke qarë, u përkul e shikoi në varr.

¹²Pa dy engjëj të veshur me petka të bardha ndenjur në atë vend, ku qe trupi i Jezusit - njëri te kryet e tjetri te këmbët.

¹³Ata i thanë: »Pse po qan, moj burrneshë?« Ajo, u përgjigji: »E morën Zotërinë tim e nuk di ku e vunë.«

¹⁴Si tha kështu, u soll prapa e pa Jezusin në këmbë, por nuk dinte se ishte Jezusi.

¹⁵Jezusi i tha: »Pse po qan, moj fisnike? Kë po kërkon?« Ajo, duke kujtuar se është kopshtari, i tha: »Zotëri, nëse e ke marrë ti, më trego ku e vure e tash po e marr unë.«

¹⁶»Mari!« - i tha Jezusi. Ajo u kthye e i tha hebraisht: »Rabbuni!« (- që do të thotë Mësues).

¹⁷Jezusi i tha: »Mos u ngarrit me mua, se ende nuk u ngjita tek Ati, por shko te vëllezërit e mi e thuaju: Po ngjitem tek Ati im e Ati juaj, tek Hyji im e Hyji juaj.«

¹⁸Maria Magdalenë shkoi dhe u lajmëroi nxënësve se e pa Zotërinë dhe se ia tha këto fjalë.

Jezusi u dëftohet nxënësve

¹⁹Në mbrëmje po të asaj dite - të parën ditë të javës - ndërsa dyert e shtëpisë, ku banonin nxënësit, ishin të mbyllura prej frikës së judenjve, erdhi Jezusi, zuri vend midis tyre dhe u tha: »Paqja me ju!«

²⁰Si u tha kështu, u tregoi duart dhe kraharorin. Nxënësit u gëzuan, kur e panë Zotërinë.

²¹Mandej u tha prapë: »Paqja me ju! Sikurse më dërgoi mua Ati, ashtu unë po ju dërgoj ju.«

²²Si foli kështu, hukati mbi ta dhe u tha: »Merrni Shpirtin Shenjt!

²³Atyre që jua falni mëkatet, u falen, e atyre që nuk jua falni, nuk u falen.«

Jezusi dhe Toma

²⁴Porse Toma, njëri prej të Dymbëdhjetëve - ai që quhet Binjak - nuk ndodhi me ta kur erdhi Jezusi.

²⁵I thanë, pra, nxënësit tjerë: »E pamë Zotërinë!« Toma u përgjigji: »Pa e parë në duar të tija vrajën e gozhdave e pa e vënë gishtin tim në vend të gozhdave; pa e shtirë dorën time në kraharorin e tij, kurrë nuk besoj.«

²⁶Mbas tetë ditësh nxënësit e tij ishin prapë brenda në shtëpi e me ta ishte edhe Toma. Megjithëse dyert ishin të mbyllura, erdhi Jezusi, zuri vend midis tyre dhe u tha: »Paqja me ju!«

²⁷Mandej i tha Tomës: »Shtjere gishtin tënd këtu e qe, shihi duart e mia! Ma jep dorën tënde e shtjere në kraharorin tim dhe mos ji njeri që s’beson, por besimtar!«

²⁸Toma i përgjigji: »Zotëria im dhe Hyji im!«

²⁹Jezusi i tha: »Pse po më sheh, po beson. Lum ata që nuk panë e besojnë!«

Qëllimi i librit

³⁰Jezusi bëri ndër sy të nxënësve [të vet] edhe shumë mrekulli tjera, të cilat nuk u shënuan në këtë libër.

³¹Këto u shkruan që të besoni se Jezusi është Mesia, Biri i Hyjit, dhe, që duke besuar, ta keni jetën në Emër të tij.