Jezusin e kryqëzojnë, Vdekja e Jezusit, etj.

¹Atëherë Pilati mori Jezusin dhe urdhëroi të rrahet me frushkuj.

²Ushtarët gërshetuan një kurorë ferrash e ia vunë në krye dhe ia veshën një mantel të kuq.

³Iu afronin dhe i thoshin: »Të falemi, mbreti i judenjve!« Dhe i binin flakaresha.

⁴Atëherë Pilati doli përsëri përjashta dhe u tha: »Qe, po jua qes përjashta që ta dini se nuk gjej në të kurrfarë faji.«

⁵Atëherë Jezusi doli jashtë me kurorë ferrash e me mantel të kuq. Pilati u tha: »Qe, Njeriu!«

⁶Porse, kur e panë kryepriftërinjtë dhe rojtarët, bërtitën: »Kryqëzoje, kryqëzoje!« »Merrnie ju e kryqëzonie - u tha Pilati - se unë nuk gjej në të farë faji.«

⁷Judenjtë i përgjigjën: »Ne kemi Ligjin dhe atij i duhet të vdesë sipas Ligjit se e bëri veten Bir të Hyjit.«

⁸Pilati, kur e dëgjoi këtë fjalë, u tremb edhe më tepër

⁹dhe hyri prapë në pallat e i tha Jezusit: »Prej kah je?« Jezusi nuk i dha përgjigje.

¹⁰Atëherë Pilati i tha: »Mua nuk më përgjigj? A nuk e di se kam pushtet të liroj e kam pushtet të kryqëzoj?«

¹¹»Kurrfarë pushteti s’do të kishe mbi mua - i përgjigji Jezusi - po të mos të ishte dhënë prej së Larti. Prandaj, ai njeri që më dorëzoi ty ka mëkat më të madh.«

¹²Që atëherë Pilati kërkonte ta lëshojë, porse judenjtë bërtitnin: »Nëse e liron këtë, nuk je mik i Cezarit. Kushdo e bën veten mbret, është kundër Cezarit.«

¹³Kur Pilati i dëgjoi këto fjalë, e qiti Jezusin përjashta, u ul në selinë e gjykatores, në vend që quhet »Kalldrëm« e hebraisht »Gabatha«.

¹⁴Ishte dita e Përgatitjes së Pashkëve, rreth orës gjashtë. Pilati u thotë judenjve: »Qe mbreti juaj!«

¹⁵Ata atëherë bërtitën: »Hiqe! Hiqe! Kryqëzoje!« »Ta kryqëzoj mbretin tuaj?« - u tha Pilati. Krerët e priftërinjve përgjigjën: »Ne nuk kemi tjetër mbret, përveç Cezarit!«

¹⁶Atëherë ua dorëzoi të kryqëzohet.

¹⁷Jezusi, duke e mbartur ai vetë kryqin e vet, doli në vend që quhet »Kafka« hebraisht »Golgota«.

¹⁸Atje e kryqëzuan, e bashkë me të, edhe dy tjerë, njërin në një anë e tjetrin në anë tjetër, kurse Jezusin në midis.

¹⁹Pilati e shkroi edhe mbishkrimin dhe e vuri në kryq. Ishte shkruar: »Jezus Nazareni, mbreti i judenjve.«

²⁰Këtë mbishkrim e lexuan shumë judenj, sepse vendi ku e kryqëzuan Jezusin ishte afër qytetit. Ishte i shkruar hebraisht, latinisht e greqisht.

²¹Atëherë kryepriftërinjtë e judenjve i thanë Pilatit: »Mos shkruaj: ‘Mbreti i judenjve’, por se ai tha: ‘Unë jam mbreti i judenjve’.«

²²Pilati u përgjigji: »Çka shkrova, shkrova!«

²³Ushtarët, pasi e kryqëzuan Jezusin, i morën petkat e sipërme të tijat dhe i ndanë në katër pjesë - secilit ushtar nga një pjesë. Morën edhe petkun e poshtëm. Ky nuk ishte i qepur me pola, por i punuar një cope, prej në maje e në fund.

²⁴Prandaj i thanë njëri-tjetrit: »Nuk po e ndajmë në pjesë, por po qesim short, kujt t’i bjerë.« Ndodhi kështu që të shkojë në vend fjala e Shkrimit shenjt: ‘I ndanë ndër vete petkat e mia e mbi petkun tim qitën short.’ Ushtarët bënë shi ashtu.

²⁵Në këmbë, përbri kryqit të Jezusit, qëndronin nëna e tij, pastaj motra e nënës së tij, Maria e Klopait edhe Maria Magdalenë.

²⁶Jezusi, kur pa nënën e vet dhe, pranë saj, nxënësin që donte, i tha nënës: »Grua, qe, yt bir!«

²⁷Mandej i tha nxënësit: »Qe, nëna jote!« Prej asaj ore nxënësi e mori me vete.

²⁸Pastaj, Jezusi, i vetëdijshëm se u krye gjithçka, që të shkojë në vend fjala e Shkrimit shenjt, tha: »Kam etje!«

²⁹Aty ishte një enë plot me uthull. Në majë të kallamit të hisopit vunë një shpuzë plot me uthull e ia afruan te goja.

³⁰Jezusi, posa e kërkoi uthullën, tha: »Gjithçka u krye!« Uli kryet e dha shpirt.

³¹Atëherë judenjtë, mbasi ishte dita e Përgatitjes dhe, që trupat të mos mbeteshin në kryq të shtunën - e ajo e shtunë ishte ditë e madhe - i bënë lutje Pilatit që të kryqëzuarve t’u theheshin kërcinjtë dhe të uleshin prej kryqit.

³²Erdhën, pra, ushtarët e të parit e të dytit që ishin të kryqëzuar me të, ua thyen kërcinjtë.

³³Kur erdhën te Jezusi, si panë se kishte vdekur, nuk ia thyen kërcinjtë,

³⁴por njëri prej ushtarëve me heshtë ia shporoi kraharorin dhe menjëherë rrodhi gjak e ujë.

³⁵Dëshmon ai që pa, e dëshmia e tij është e vërtetë. Ai di se flet të vërtetën, që edhe ju të besoni.

³⁶Në të vërtetë, ndodhi kështu që të shkonte në vend fjala e Shkrimit shenjt: »Asnjë asht nuk do t’i thyhet.«

³⁷E në një vend tjetër Shkrimi shenjt thotë: »Do ta shohim Atë që shporuan.«

³⁸Pastaj Jozefi prej Arimatesë, i cili ishte nxënës i fshehtë i Jezusit - për shkak të drojës së judenjve - iu lut Pilatit ta lejojë të zbresë prej kryqit trupin e Jezusit. Pilati dha leje. Atëherë Jozefi erdhi dhe e mori trupin e Jezusit.

³⁹Erdhi edhe Nikodemi - ai që pat ardhur te Jezusi dikur më parë natën - dhe solli kund njëqind libra mirrë e aloe të përzier.

⁴⁰E morën, pra, trupin e Jezusit dhe, sikurse është doke të bëhet ndër judenj kur varroset kush, e mbështollën në pëlhurë dhe e përeruan me erëra të mira.

⁴¹Në atë vend ku Jezusi qe kryqëzuar ishte një kopsht e në kopsht ishte një varr i ri, në të cilin ende nuk ishte varrosur kush.

⁴²Aty, pra, për arsye të Përgatitjes së judenjve, meqenëse varri ishte afër, e shtinë në varr Jezusin.