Dhjetë urdhërimet, 2. Kodi i Besëlidhjes, etj.

¹Atëherë Zoti i tha të gjitha këto fjalë:

²»Unë jam Zoti Hyji yt që të nxora nga dheu i Egjiptit, prej shtëpisë së skllavërisë.

³Mos ki tjetër Zot, përveç meje.

⁴Mos bëj kurrfarë idhulli, as farë përfytyrimi të gjërave që janë lart në qiell, as të gjërave që janë poshtë mbi tokë, as të gjërave që janë në ujë nën tokë.

⁵Mos i adhuro ato as mos u jep farë nderimi, sepse unë, Zoti, Hyji yt, jam Hyj ziliqar që e ndëshkoj paudhësinë e etërve në fëmijë deri në të tretin e në të katërtin brez të atyre që më urrejnë,

⁶por që jam i mëshirshëm me mijëra brezni për ata që më duan e i zbatojnë urdhërimet e mia.

⁷Mos e merr nëpër gojë kot emrin e Zotit, Hyjit tënd, sepse Zoti s’do ta lërë pa ndëshkuar atë që do ta marrë nëpër gojë kot emrin e Zotit, Hyjit të vet.

⁸Të bie në mend ta shenjtërosh ditën e shtunë:

⁹gjashtë ditë puno e kryej të gjitha punët e tua;

¹⁰kurse e shtata ditë është e shtuna e Zotit, Hyjit tënd: mos bëj kurrfarë pune ti as biri yt, as bija jote, shërbëtori yt, as shërbëtorja jote, as kafsha jote, as i huaji që banon te ti.

¹¹Sepse gjatë gjashtë ditëve Zoti i bëri qiellin e tokën e detin e gjithçka gjendet në to e pushoi ditën e shtatë; prandaj Zoti e bekoi ditën e shtatë dhe e shenjtëroi.

¹²Nderoje babën tënd e nënën tënde që ta kesh jetën e gjatë përmbi tokë që do ta japë Zoti, Hyji yt.

¹³Mos vra!

¹⁴Mos bëj kurorëthyerje!

¹⁵Mos vidh!

¹⁶Mos bëj dëshmi në rrenë kundër të afërmit tënd!

¹⁷Mos i lakmo shtëpisë së të afërmit tënd. Mos i lakmo gruas së tij, shërbëtorit, shërbëtores; as kaut, as gomarit, asnjë gjëje që i përket atij.«

¹⁸Mbarë populli i dëgjonte zërat, i shikonte vetëtimat, zërin e borisë e dëgjonte dhe e shihte malin duke tymuar dhe, i trembur e i frikësuar nga tmerri, qëndroi larg.

¹⁹Ata i thanë Moisiut: »Fol ti me ne e do të të dëgjojmë, e të mos na flasë Hyji që të mos vdesim!«

²⁰Atëherë Moisiu i tha popullit: »Mos kini frikë: Hyji erdhi për t’ju vënë në provë e që ta keni gjithherë frikën e tij me qëllim që të mos mëkatoni.«

²¹Populli qëndroi larg, kurse Moisiu u drejtua drejt resë së dendur, ku ishte Hyji.

²²Zoti i tha Moisiut edhe: »Thuaju kështu bijve të Izraelit: ‘Patë se ju fola prej qiellit!

²³Mos bëni për ju përveç meje idhuj hyjnish të huaja argjendi e ari.

²⁴Punojeni për mua një lter dheu e në të flijoni fli shkrumbimi e pajtimi: delet e qetë tuaj. Në çdo vend të cilin unë e caktoj, të nderohet emri im, unë do të vij e do të të bekoj.

²⁵Nëse do të ma punosh lterin prej gurëve, mos ma puno me gurë të latuar, sepse posa ta ulësh mbi të daltën tënde, do të bëhet i papastër.

²⁶Në lterin tim mos u ngjit nëpër shkallë, që të mos shihen pjesët e turpshme të tuat.