3. Shuplakat e Egjiptit. Pashkët, Shkopi i shndërruar në gjarpër, etj.

¹Zoti i tha Moisiut: »Qe unë të bëra si hyjni për faraonin, kurse Aroni, yt vëlla, do të jetë profeti yt.

²Ti thuaj krejt si po të urdhëroj vetë; kurse Aroni t’ia thotë faraonit që t’i lërë të shkojnë prej dheut të tij bijtë e Izraelit.

³Por unë do ta nguroj zemrën e tij dhe do t’i shumoj shenjat dhe mrekullitë e mia kundër dheut të Egjiptit.

⁴Dhe ai nuk do t’ju dëgjojë. Unë do ta shtrij dorën time mbi Egjiptin duke e dënuar rreptë, do ta nxjerr armatën time, popullin tim, bijtë e Izraelit prej dheut të Egjiptit.

⁵Pasi ta kem shtrirë dorën time përmbi Egjipt dhe pasi t’i kem nxjerr bijtë e Izraelit prej mesit të tyre, atëherë egjiptianët do ta marrin vesh se unë jam Zoti.«

⁶Kështu Moisiu dhe Aroni bënë krejt si u tha Zoti: po ashtu vepruan.

⁷Moisiu kishte tetëdhjetë vjet, kurse Aroni kishte tetëdhjetë e tri, kur folën me faraonin.

⁸Zoti i tha Moisiut e Aronit:

⁹»Kur faraoni t’ju thotë: ‘Tregojeni shenjën!’ ti thuaj Aronit: ‘Merre shkopin tënd dhe hidhe para faraonit, dhe ai le të shndërrohet në shlligëz!’«

¹⁰Si hynë, pra, Moisiu dhe Aroni, bënë ashtu si u kishte urdhëruar Zoti: Aroni e hodhi shkopin para faraonit dhe ministrave të tij, dhe shkopi u shndërrua në gjarpër.

¹¹Atëherë faraoni i grishi të dijshmit dhe dijësit; po edhe magjistarët e Egjiptit me shortitë e veta bënë po ashtu.

¹²Edhe ata i hodhën shkopinjtë e vet dhe ata u shndërruan në gjarpërinjë; porse shkopi i Aronit i përpiu shkopinjtë e tyre.

¹³Por zemra e faraonit iu ngurua dhe nuk deshi t’i dëgjojë ata po ashtu si kishte thënë Zoti.

¹⁴Mandej Zoti i tha Moisiut: »E patrandshme është zemra e faraonit: nuk do të lëshojë të shkojë populli.

¹⁵Shko në mëngjes tek ai. Ja, ai do të dalë tek uji. Qëndro ballë për ballë mbi breg të lumit. Merre në dorën tënde shkopin që u shndërrua në shlligëz

¹⁶dhe thuaj: ‘Zoti Hyji i hebrenjve më dërgoi te ti e më tha: Ma lësho popullin tim që të më bëjë fli në shkretëtirë. Por ti deri tash nuk deshe të dëgjosh.

¹⁷Pra, kështu thotë Zoti: Me këtë do ta dish se jam Zoti: qe, do t’i sjell me shkop që kam në dorë ujit të lumit: dhe ky do të shndërrohet në gjak!

¹⁸Peshqit që janë në lumë do të ngordhin, ujërat do të qelben dhe egjiptianëve do t’u neveritet të pinë ujin e lumit.’«

¹⁹Zoti i tha Moisiut edhe: »Thuaj Aronit: Merre shkopin tënd dhe shtrije dorën tënde përmbi ujërat e Egjiptit, mbi lumenjtë e tij, mbi përrenjtë, mbi kënetat dhe mbi të gjithë liqenet me ujë, që të shndërrohen në gjak. Kështu le të jetë gjak në mbarë dheun e Egjiptit, qoftë në enë druri qoftë në ato guri.«

²⁰Po kështu bënë Moisiu dhe Aroni si u kishte urdhëruar Zoti. E çoi lart shkopin, i ra ujit të lumit në praninë e faraonit dhe të shërbëtorëve të tij. Uji u shndërrua në gjak.

²¹Peshqit që ishin në Lumë, ngordhën, mbarë lumi u qelb. Egjiptianët nuk mund ta pinin ujin e Lumit. Mbarë dheun e Egjiptit e kishte përfshirë gjaku.

²²Po kështu vepruan edhe dijësit egjiptianë me shortitë e tyre. Zemra e faraonit u ngurua dhe s’i dëgjoi ata, po ashtu si kishte thënë Zoti.

²³U ktheu shpinën, hyri në shtëpinë e vet dhe për këtë punë as që e çau ndopak kokën.

²⁴Mbarë egjiptianët hapën pusa përbri Lumit për të pirë, sepse nuk mund ta pinin ujin e Lumit.

²⁵U mbushën shtatë ditë pasi Zoti shtriu dorën e i ra Lumit.

²⁶Zoti i tha prapë Moisiut: »Hyr te faraoni dhe thuaj: ‘Kështu thotë Zoti: Lëshoje popullin tim të më flijojë!

²⁷Nëse nuk do ta lejosh të shkojë, ja, unë do ta ndëshkoj tërë dheun tënd me bretkoca.

²⁸Lumi do të vëlojë prej bretkocave, të cilat do të dalin dhe do të hyjnë në shtëpinë tënde dhe në dhomën e shtratit tënd, madje përmbi shtratin tënd dhe në shtëpitë e ministrave të tu, në popullin tënd, në furrat e tua dhe në magjat e tua.

²⁹Bretkocat do të hyjnë te ti, në popullin tënd dhe te të gjithë shërbëtorët e tu.’«