Parakallëzimet e Balaamit

¹Balaami i tha Balakut: “M’i ndërto këtu shtatë lterë dhe m’i bëj gati po aq mëzetër edhe aq desh”.

²Balaku bëri si tha Balaami. Atëherë i kushtuan në secilin lter nga një mëzat e një dash.

³Balaami i tha Balakut: “Rri për pak kohë pranë flisë sate të shkrumbimit sa të shkoj se ndoshta Zoti më vjen në takim. Gjithçka të më urdhërojë, unë do të të tregoj”. Shkoi në një majë të shogët

⁴e Zoti i doli para. Balaami i tha: “I ndërtova shtatë lterë dhe mbi secilin kushtova nga një mëzat e një dash”.

⁵Zoti i vuri fjalët në gojë Balaamit e i tha: “Kthehu te Balaku e thuaj kështu”!

⁶Balaami u kthye dhe gjeti Balakun pranë flisë së vet të shkrumbimit së bashku me prijësit e Moabit.

⁷Atëherë Balaami filloi këngën e vet e tha: “Prej Aramit më bëri të vij Balaku, mbreti i moabitëve i bjeshkëve të lindjes: ‘Eja ‑ më tha ‑ ma mallko Jakobin; mos nguro e ma nëm Izraelin!’

⁸Si të mallkoj kë Zoti s’e mallkoi? Si të nëm kë Zoti nuk e nëmi?

⁹Po e shoh prej qetave të larta, po e vërej prej kodrave të larta: shoh një popull të veçuar që ndër kombe nuk numërohet.

¹⁰Kush mund të numërojë pluhurin e Jakobit, kush e numëroi rërën e Izraelit?! Vdeksha unë me vdekje të të drejtit, mbarimi im qoftë porsi i tyre”!

¹¹Atëherë Balaku i tha Balaamit: “Po çfarë po bën ashtu?! Unë të thirra të m’i mallkosh armiqtë e mi e ti, përkundrazi, po i bekon”!

¹²Ai iu përgjigj:”A thua mund të them tjetër, përveç sa të ketë urdhëruar Zoti”?

¹³Balaku i tha: “Eja me mua në një vend tjetër. Prej këtu sheh vetëm një pjesë të Izraelit e nuk mund ta shohësh të tërin: prej andej ta mallkosh!”

¹⁴E çoi në vendin e vrojtuesve mbi majë të malit Fazga. I ndërtoi shtatë lterë dhe mbi secilin vuri mëzat e dash.

¹⁵Balaami i tha Balakut: “Qëndro këtu pranë flisë sate të shkrumbimit sa të shkoj t’i dal para Zotit...”.

¹⁶Pasi Zoti e takoi dhe ia vuri në gojë fjalët, i tha: “Kthehu te Balaku dhe thuaj kështu”.

¹⁷U kthye dhe e gjeti pranë flisë së tij të shkrumbimit dhe princat e moabitëve me të. E Balaku i tha:”Çfarë tha Zoti”?

¹⁸E Balaami ia mori këngës e tha: “ Ngritu, Balak, e dëgjo, dëgjo djali i Seforit:

¹⁹nuk është Hyji porsi njeriu që të rrejë, porsi biri i Adamit që të ndërrojë! A thua thotë e s’e mba’ fjalën? A thua flet e s’bën çka flet?

²⁰I shtrënguar jam të bekoj, vetë ta ndal bekimin s’mundem!

²¹Gjë të keqe s’shihet në Jakobin, as vështirësi s’shihet në Izrael: me të është Zoti, Hyji i tij, i brohoritur mbret mes popullit të vet!

²²Hyji që e nxori prej Egjiptit është për të fuqi që s’mposhtet!

²³Për shorti s’ndien Jakobi, s’ka magji që e dëmton Izraelin! Kur të jetë koha do t’i thuhet Jakobit e Izraelit çfarë ka vepruar Hyji!

²⁴Është një popull që ngrihet si luanesha, që pupëzohet në kërcim si luani! S’shtrohet në strofull pa e përpirë prenë, pa e gëlltitur gjakun e të vrarëve”.

²⁵Atëherë Balaku i tha Balaamit: “As mos e mallko as mos e beko”!

²⁶Por ai iu përgjigj: “Po a nuk të kam thënë se do të bëj gjithçka të më urdhërojë Zoti”?

²⁷Balaku prapë i tha: “Eja e po të çoj në një vend tjetër, se ndoshta prej andej i pëlqen Hyjit të ma mallkosh”.

²⁸Pasi e çoi në majë të malit Fegor, nga me sy merret shkretëtira,

²⁹i tha Balaami: “M’i ndërto këtu shtatë lterë e bëji gati po aq mëzetër e desh”.

³⁰Balaku bëri siç i tha Balaami dhe i vuri mbi çdo lter nga një mëzat e dash.