Besëlidhja dhe rrethprerja

¹Kur Abrami i mbushi nëntëdhjetë e nëntë vjet, iu dëftua Zoti dhe i tha: »Unë jam Hyji i gjithpushtetshëm! Ec para meje dhe ji i përsosur!

²Po bëj besëlidhje ndërmjet meje e teje dhe do të bëj të shtohesh shumë, pa masë shumë!«

³Abrami ra me fytyrë përdhe.

⁴Dhe Hyji i tha: »Ja, marrëveshja ime me ty: Do të bëhesh trungu i popujve të shumtë.

⁵Nuk do ta kesh më emrin Abram, por emri yt do të jetë Abraham, sepse të bëra babë të shumë kombeve.

⁶Do të bëj të shtohesh shumë, tesve shumë, prej teje do të bëj të rrjedhin popuj, dhe prej teje do të lindin mbretër.

⁷Do të bëj besëlidhje me ty ndërmjet meje e teje, dhe pas teje me brezni që do të rrjedhin prej teje. Kjo besëlidhje e përhershme mua do të më bëjë Hyjin tënd dhe Hyjin e pasardhësve të tu pas teje.

⁸Ty dhe pasardhësve të tu pas teje, do t’ua jap tokën e çojeve të tua, mbarë dheun e Kanaanit, pronë të përhershme. Dhe unë do të jem Hyji i tyre.«

⁹Hyji i tha përsëri Abrahamit: »Ti duhet ta ruash besëlidhjen time, po ashtu edhe pasardhësit e tu brez pas brezit.

¹⁰Ja, besëlidhja ime që duhet ta mbani ndërmjet meje e juve, d.m.th. ndërmjet pasardhësve të tu pas teje: të gjithë meshkujt e tu do të rrethpriten:

¹¹do ta rrethprisni lëkurën e gjymtyrës tuaj, që të jetë shenjë besëlidhjeje ndërmjet meje dhe juve.

¹²Foshnja tetëditëshe ndër ju le të rrethpritet: çdo mashkull brezni pas breznie si ai që lind në shtëpi si ai që blehet me para prej çdo të huaji, që nuk është i fisit tuaj.

¹³Le të rrethpritet edhe skllavi i lindur në shtëpi ose i blerë. Besëlidhja ime do të bëhet në mishin tuaj, besëlidhje e përhershme.

¹⁴Mashkulli, i cili nuk do të rrethpritet, le të zhbihet prej popullit të vet: ai e thyen besëlidhjen time.«

¹⁵Hyji i tha gjithashtu Abrahamit: »Sarajën, gruan tënde, nuk do ta thërrasësh më me emër Sarajë, sepse emri i saj do të jetë Sarë.

¹⁶Unë do ta bekoj dhe edhe prej saj do të të fal një djalë. Unë do ta bekoj dhe prej saj do të rrjedhin popuj; prej saj do të lindin mbretërit e popujve.«

¹⁷Abrahami ra me fytyrë përdhe e u qesh duke menduar më vete: »Vallë, a këtij qindvjeçari do t’i lindë djalë? Po a thua Sara nëntëdhjetë vjeçe do të lindë?«

¹⁸I tha Hyjit: »E paça me jetë Ismaelin!«

¹⁹E Hyji i tha: »Sara, gruaja jote, do të lindë djalë dhe ngjitja emrin Izak. Do të lidh besëlidhje me të, një besëlidhje të përhershme, si edhe me farën e tij pas tij.

²⁰Edhe për Ismaelin ta dëgjova uratën: qe, do ta bekoj, do ta bëj të shtohet e të shumohet tesve; prej tij do të lindin dymbëdhjetë prijës dhe prej tij do të rrjedhë një popull i madh.

²¹Por, besëlidhjen time do ta lidh me Izakun që do ta lindë Sara po në këtë kohë sot një vjet.«

²²Kur Hyji e kreu bisedën me Abrahamin, prej Abrahamit u ngrit lart.

²³Atëhere Abrahami e mori Ismaelin, djalin e vet, dhe të gjithë ata që kishin lindur në shtëpinë e tij si dhe të gjithë ata që i kishte blerë: të gjithë meshkujt e shtëpisë: po atë ditë të gjithëve ua rrethpreu lëkurën e gjymtyrës së tyre sikurse i kishte urdhëruar Hyji.

²⁴Abrahami kishte nëntëdhjetë e nëntë vjet kur e rrethpreu lëkurën e gjymtyrës së vet.

²⁵Ismaeli ishte trembëdhjetë vjeç kur u rrethpre.

²⁶Të njëjtën ditë u rrethpre Abrahami dhe djali i tij, Ismaeli.

²⁷Po ashtu edhe të gjithë meshkujt e shtëpisë së tij, qoftë të lindur në shtëpi të tij, qoftë të blerë prej të huajve: edhe ata u rrethprenë me të.