Ikja e Jakobit, Labani e ndjek Jakobin, etj.

¹Jakobi, pasi mori vesh se bijtë e Labanit thonin: »Gjithçka pati ynë atë ia mori Jakobi dhe prej mallit të babait tonë e mblodhi të gjithë atë pasuri«,

²pa edhe në fytyrë të Labanit, se nuk ishte më ndaj tij si dje e pardje.

³Edhe Zoti i tha Jakobit: »Kthehu në dheun e të parëve të tu, në vëllazërinë tënde, dhe unë do të jem me ty.«

⁴Jakobi çoi e i thirri Rakelën e Linë në fushë, ku po ruante gjënë,

⁵dhe u tha: »Po shoh nga fytyra e babait tuaj se nuk është më ndaj meje si më parë. Hyji i tim atë qe me mua.

⁶Po edhe ju vetë keni parë se i shërbeva atit tuaj me të gjitha fuqitë e mia.

⁷E ati juaj luajti me mua dhe dhjetë herë ma ndërroi pagën, por, megjithatë, Hyji nuk e lejoi të më dëmtojë.«

⁸Kur thoshte: »Bagëtitë e ngjyrëngjyrshme do të jenë paga jote«, të gjitha bënin qengja të larmë. Kur, përkundrazi, thoshte: »Të frëcmet do të jenë paga jote«, të gjitha grigjat bënin të frëcme.

⁹Hyji ia mori atit tuaj pasurinë dhe ma dha mua.

¹⁰Një herë, kur ishte koha e mbarësimit, papritmas, pashë në ëndërr cjep kracana, lacana dhe me vija që po thërpenin.

¹¹Engjëlli i Hyjit më tha në ëndërr: »Jakob!« Unë i përgjigja: »Tek jam!«

¹²Ai shtoi: »Çoji sytë dhe shiko: të gjithë cjeptë që po thërpejnë janë kracana, lacana e të larmë. Pashë mirë gjithçka po të bën Labani.

¹³Unë jam Hyji, Betel ku ti i ke shuguruar gurngulurin dhe m’iu kushtove. Tash, pra, çohu dhe dil nga ky vend dhe kthehu në vendlindjen tënde.«

¹⁴Atëherë Rakela e Lia i përgjigjën: »Vallë, a kemi ne më pjesë dhe gjë për të trashëguar në shtëpinë e atit tonë?

¹⁵Pse a nuk na mbajti si të ishim të huaja dhe a nuk na shiti e nuk e hëngri çmimin tonë?

¹⁶Po edhe e gjithë pasuria që Hyji ia mori atit tonë, është jona dhe e bijve tanë: prandaj, bëj ashtu si të ka urdhëruar Hyji.«

¹⁷Atëherë Jakobi u çua dhe i ngarkoi fëmijët e vet dhe gratë e veta në gamile.

¹⁸Mori edhe të gjitha grigjat e veta dhe mbarë pasurinë që kishte fituar në Padanaram dhe tfilloi për Kanaan tek Izaku, i ati i tij.

¹⁹Në atë kohë Labani kishte shkuar për të qethur dhentë e Rakela i vodhi idhujt që i përkitnin t’et.

²⁰Jakobi ia treti vëmendjen Labanit sa që këtij as që i shkoi në mendje se do të ikën.

²¹Kështu Jakobi iku me gjithçka kishte, e kaloi Lumin dhe u drejtua kah malet e Galaadit.

²²Të tretën ditë i lajmëruan Labanit se Jakobi kishte ikur.

²³Ky i mori me vete vëllezërit e vet dhe e ndoq shtatë ditë. E zuri në malin Galaad.

²⁴Por, Hyji erdhi te Labani Arameas natën në ëndërr dhe i tha: »Ruaj se i thua gjë Jakobit!«

²⁵Jakobi e kishte ngulur çadrën e vet, kur edhe Labani, pasi e arriti me vëllezërit e vet, po në malin Galaad, e nguli edhe ai çadrën.

²⁶Atëherë i tha Jakobit: »Përse veprove kështu dhe më gënjeve dhe m’i more bijat e mia sikurse t’i kishe fituar me shpatë?

²⁷Përse ike fshehurazi e më gënjeve pa më treguar? Do të kisha përcjellë me gëzim, me këngë, me tupana e me lyra!

²⁸Nuk më dhe mundësi as t’i puth bijtë e bijat e mia. Veprove marrisht! Tash

²⁹unë e kam në dorë të të bëj keq, por Hyji i babës tënd më tha dje: ‘Ruaj se i thua gjë Jakobit!’

³⁰Ani, ike se të ka marrë malli për shtëpinë e tyt atë, por pse m’i vodhe idhujt e mi?«

³¹Jakobi i përgjigji: »Ika pse pata frikë! Mendoja më vete se ndoshta do të m’i marrësh me dhunë bijat e tua.

³²E sa për hyjnitë e tua, kujtdo që t’ia gjesh, ta paguajë me jetë! Në praninë e të afërmve tanë kontrollo dhe gjithçka të gjesh tek unë prej sendeve të tua, merre!« Jakobi nuk dinte në të vërtetë se Rakela i kishte vjedhur idhujt shtëpiakë.

³³Atëherë Labani hyri në çadrën e Jakobit e të Lisë dhe të dy shërbëtoreve, por nuk gjeti gjë. Si doli prej çadrës së Lisë, hyri në çadrën e Rakelës.

³⁴Ajo i kishte fshehur idhujt në shalën e deves dhe u ul mbi të. T’et që po kërkonte mbarë çadrën dhe që nuk gjeti asgjë

³⁵i tha: »Mos të hidhërohet imzoti, që nuk po mund të ngrihem në këmbë para teje, sepse jam ndër ato të grave.« Ai kërkoi, por nuk i gjeti idhujt.

³⁶I fyer prej hidhërimit Jakobi atëherë shfreu kundër Labanit: »Çfarë faji apo çfarë mëkati bëra që po më përndjek kështu,

³⁷sa s’më le zhele pa pështjelluar? Çka gjete prej gjithë asaj pasurie të shtëpisë sate? Qite këtu para syve të vëllezërve të mi e të tu dhe ata të gjykojnë!

³⁸Ja, tash njëzet vjet jam te ti! Delet e tua dhe dhitë e tua nuk shtinë! Deshtë e grigjave të tua nuk i hëngra!

³⁹As për të ngrënat nga bisha nuk ta solla shenjën: gjithmonë ta kam paguar dëmin! Çkado vidhej ditën apo natën, prej meje e kërkoje!

⁴⁰Ditën më digjte vapa e natën akulli! Gjumi më ikte prej syve.

⁴¹Kështu të shërbeva për njëzet vjet me radhë në shtëpinë tënde: katërmbëdhjetë vjet për bijat e tua e gjashtë për grigjat e tua. Ti je ai që ma ndërrove pagën dhjetë herë!

⁴²Po të mos e kisha pasur pranë Hyjin e tim ati, Hyjin e Abrahamit, Tmerrin e Izakut, me siguri do të më kishe nisur lakuriq! Vuajtjet e mia dhe mundin e duarve të mia, e pa Hyji dhe e vendosi dje!«

⁴³Labani atëherë i përgjigji: »Këto bija janë bijat e mia, këta bij janë bijtë e mi, këto grigja janë grigjat e mia dhe gjithçka që po sheh, janë të miat. Çfarë të keqeje mund t’u bëj unë sot bijave të mia dhe bijve të tyre që ato i lindën?

⁴⁴Eja, pra, e të lidhim besë unë e ti që ta kemi një dëshmi ndërmjet nesh.«

⁴⁵Jakobi mori një gur, e ngriti në gurngulur,

⁴⁶dhe u tha vëllezërve të vet: »Mblidhni gurë!« Ata grumbulluan gurë dhe bënë mogilë e hëngrën bukë aty mbi të.

⁴⁷Labani e quajti Jegarsahaduta (d.m.th. Mogila e dëshmitarit), kurse Jakobi Galed (secili sipas gjuhës së vet).

⁴⁸Labani tha edhe: »Kjo mogilë le të jetë sot dëshmitare e besës së lidhur ndërmjet meje e teje«, dhe prandaj u quajt Galed (d.m.th. Mogilë dëshmitare),

⁴⁹po edhe Masfa (d.m.th. Vërojtore), sepse tha: »Le të përgjojë Zoti ndërmjet meje e teje, kur ne s’do ta shohim njëri-tjetrin.

⁵⁰Nëse do t’i marrësh me të keq bijat e mia dhe nëse do të marrësh gra të tjera pos tyre, edhe në mos paçim asnjë njeri ndërmjetës, dije mirë se Hyji është dëshmitar ndërmjet meje e teje.«

⁵¹Labani shtoi edhe i tha Jakobit: »Qe mogila dhe gurnguluri, të cilin e ngula ndërmjet meje e teje!

⁵²Kjo mogilë dhe guri do të jenë dëshmitarë se unë nuk do ta kaloj këtë mogilë për të keq në drejtimin tënd dhe se as ti nuk do ta kalosh këtë mogilë as këtë gurë për të keq ndaj meje.

⁵³Hyji i Abrahamit dhe Hyji i Nahorit le të jenë gjykatësit tonë!« Edhe Jakobi u përbe me Tmerrin e t’et Izakut.

⁵⁴Në mal Jakobi kushtoi fli dhe i grishi vëllezërit të hanë bukë. Ata, pasi hëngrën, natën e kaluan në mal.

⁵⁵Kurse Labani, u ngrit natën i përshëndeti bijtë dhe bijat e veta dhe, pasi u dha bekimin, u kthye në vendin e vet.