Jakobi në Betel, Lindja e Beniaminit e vdekja e Rakelës, etj.

¹Atëherë Hyji i tha Jakobit: »Çohu dhe ngjitu në Betel e bano atje! Ndërtoje një lter në nder të Hyjit që t’u dëftua kur ikje prej Ezaut, vëllait tënd.«

²Jakobi e bashkoi tërë familjen e tha: »Flakni hyjnitë e huaja që i keni me vete dhe pastrohuni! Ndërroni petkat tuaja!

³Të çohemi e të ngjitemi në Betel për t’ia ndërtuar atje një lter Hyjit që më vështroi në ditët e vështirësisë sime dhe më shoqëroi në udhën time.«

⁴Ia dhanë të gjithë idhujt e huaj që i kishin dhe vathët që i kishin në veshë të tyre. Jakobi i shtiu në dhe rrëzë Qarrit që është afër qytetit Sikem.

⁵Ata u nisën dhe tmerri i Hyjit i kapi të gjitha qytetet përreth dhe nuk patën guxim t’i përndjekin bijtë e Jakobit.

⁶Atëherë Jakobi mbërriti në Luzë, që është në dheun e Kanaanit, d.m.th. në Betel, ai dhe i tërë populli me të.

⁷Aty e ndërtoi lterin dhe atë vend e quajti Hyji i Betelit. Sepse këtu iu duk Hyji, kur ikte nga vëllai i vet.

⁸Po në këtë kohë vdiq Debora, nanshorja e Rebekës dhe qe varrosur në rrëzë të Betelit pranë një lisi. Ai vend u quajt Qarri i Vajtimit.

⁹Hyji iu dëftua edhe një herë Jakobit pasi u kthye prej Padanaramit, i dha bekimin

¹⁰me këto fjalë: »Nuk do të quhesh më Jakob, por emri yt do të jetë Izrael«, dhe e quajti Izrael.

¹¹I tha edhe: »Unë jam Hyji i gjithpushtetshëm! Shumohu dhe shtohu! Prej teje do të dalë një popull, një shumicë popujsh; mbretër do të rrjedhin prej ijëve të tua!

¹²Po edhe tokën që ia dhashë Abrahamit dhe Izakut, do ta jap ty dhe farës sate pas teje.«

¹³Dhe Hyji prej tij u ngrit lart.

¹⁴Jakobi ndreqi gurngulurin në vend, ku i pati folur Hyji. Atëherë e njomi me fli njomjeje duke i qitur vaj

¹⁵dhe atë vend e quajti Betel.

¹⁶Atëherë çuan tëbanishtën nga Beteli. Kishte edhe pak udhë deri tek Efrata, kur Rakela lindi.

¹⁷Për shkak të vështirësisë në të lindur filloi të jetë në rrezik. Mamia i tha: »Mos ki frikë se edhe kësaj here ke djalë!«

¹⁸Ndërsa po i dilte shpirti sepse ishte në fill të vdekjes, e quajti djalin e vet Benoni (d.m.th. Djali i dhimbjes sime); kurse i ati e quajti Beniamin ( d.m.th. Djali i të djathtës).

¹⁹Vdiq, pra, Rakela dhe qe varrosur në udhë që shpinte në Efratë, d.m.th. në Betlehem.

²⁰Jakobi ngriti një gurngulur mbi varrin e Rakelës; ky gurngulur i varrit të Rakelës qëndron deri në ditën e sotme.

²¹Izraeli u çua prej andej dhe shkoi e nguli tëbanishtën përtej Magdalederit (d.m.th. Kulla e grigjës).

²²Ndërkohë që Izraeli po qëndronte atje, shkoi Rubeni dhe fjeti me Bilhën, konkubinën e t’et. Izraeli e mori vesh.

²³Bijtë e Lisë: i parëlinduri Rubeni, pastaj Simoni, Levi, Juda, Isahari dhe Zabuloni.

²⁴Bijtë e Rakelës: Jozefi e Beniamini.

²⁵Bijtë e Bilhës, shërbëtores së Rakelës: Dani e Neftaliu.

²⁶Bijtë e Zelfës, shërbëtores së Lisë: Gadi e Aseri. Këta janë bijtë e Jakobit që i lindën në Padanaram.

²⁷Jakobi shkoi tek i ati, Izaku, që ishte në Mambre të Kariatarbeesë, d.m.th. në Hebron. Këtu kishin tëbanishtuar Abrahami dhe Izaku.

²⁸Izaku i kishte mbushur njëqind e tetëdhjetë vjet.

²⁹Vdiq dhe iu bashkua të parëve të vet, i moshuar dhe i ngarkuar me shëngjergja. E varrosën të bijtë Ezau e Jakobi.