Guri i gjallë dhe populli i shenjtë, Jeta e shërbëtorëve të Hyjit, etj.

¹Flakni, pra, larg jush, çdo lloj të keqeje, çdo tradhti dhe hipokrizi, smirë dhe shpifje!

²Porsi foshnjat sapo të lindura dëshironi qumështin shpirtëror të pastër, që me anë të tij të rriteni në shëlbim

³në qoftë se vërtet »e keni sprovuar se Zoti është i mirë«.

⁴Afrohuni Atij - Gurit të gjallë, njëmend të përbuzur prej njerëzve, por të zgjedhur dhe të çmueshëm para Hyjit,

⁵që edhe ju, si gurë të gjallë, të ndërtoheni Shtëpi shpirtërore, për të qenë meshtari e shenjtë për të kushtuar fli shpirtërore, që i pëlqejnë Hyjit nëpër Jezu Krishtin.

⁶Këndej thuhet në Shkrimin shenjtë: »Ja, po vë në Sion një gur këndi, të zgjedhur, të çmueshëm: kush beson në Të, jo, nuk do të mbetet i turpëruar!«

⁷Pra, për ju që besoni - nder; kurse për ata që nuk besojnë guri që përbuzën ndërtuesit, dhe Ai u bë gur i këndit«.

⁸E: »Gur në të cilin zihet në thua, buzë shkëmbi nga thyhet qafa«. Ata zënë në thua sepse nuk e dëgjojnë predikimin e Ungjillit, për çka edhe janë të caktuar.

⁹Porse ju jeni: »Fis i zgjedhur, meshtari mbretërore, komb i shenjtë, popull të cilin Hyji e fitoi për vete, për ti shpallur veprat e madhërueshme të Atij që ju thirri nga errësira në dritën e vet të mrekullueshme.

¹⁰Ju që dikur nuk ishit Popull e tani jeni Popull i Hyjit, ju që dikur ishit të përjashtuar nga mëshira, e që tani e keni fituar mëshirën.

¹¹Fort të dashur, ju lutem që, si të huaj dhe si shtegtarë tu ruheni lakmimeve të mishit dhe të gjakut, të cilat bëjnë luftë kundër shpirtit.

¹²Sjellja juaj mes paganëve të jetë shembullore që, pikërisht për ato gjëra në të cilat ju shpifen si të ishit keqbërës, kur ti shohin veprat tuaja të mira, ti japin lavdi Hyjit në Ditën e Ardhjes së tij.

¹³Nënshtrohuni çdo pushteti njerëzor për arsye të Zotit: qoftë mbretit - porsi sundimtarit më të epërm -

¹⁴qoftë edhe qeveritarëve, si të dërguarve të tij për të ndëshkuar keqbërësit e për të lavdëruar ata që bëjnë mirë.

¹⁵Sepse ky është vullneti i Hyjit: duke bërë mirë t’ia mbyllni gojën padijes së njerëzve të pamendë.

¹⁶Porsi njerëz të lirë - por jo si ata që lirinë e kanë si mbulesë të veprave të këqija, por si shërbëtorë të Hyjit -

¹⁷nderojeni çdokënd, duajeni vëllazërinë, duajeni Hyjin, nderojeni mbretin!

¹⁸Shërbëtorë, nënshtrohuni me plot frikë zotërinjve tuaj, jo vetëm të mirëve e të butëve, por edhe të mbrapshtëve.

¹⁹Sepse vërtet është hir, kur ndokush për shkak të ndërgjegjes - për dashuri të Hyjit pëson vështirësi duke vuajtur padrejtësisht.

²⁰Por, çfarë lumturie veç, në qoftë se të ndëshkuar pse mëkatuat, jeni të durueshëm? Porse, është krejtësisht ndryshe, nëse, duke bërë mirë pësoni dhe me duresë i mbartni të vështirat: kjo është hir para Hyjit.

²¹Përnjëmend për këtë edhe qetë thirrur; sepse edhe Krishti pësoi për ju duke ju lënë shembullin që edhe ju ti ndiqni gjurmët e tij:

²²Ai që mëkat nuk bëri dhe në buzët e tij nuk u gjet gënjim,

²³Ai që i fyer, nuk hakmerrej me fyerje dhe, i salvuar, nuk kërcënohej, por ia linte çështjen e vet Atij që gjykon me drejtësi.

²⁴Ai në trupin e vet i mori mbi drurin e kryqit mëkatet tona, që, të vdekur për mëkate, të jetojmë për drejtësi: me plagat e të cilit jeni shëruar.

²⁵Ishit po, si delet e humbura, por tani u kthyet te Bariu e Rojësi i shpritrave tuaj.