Përshëndetja, Qëndresa dhe dashuria, etj.

¹1Udhëheqësi, Zonjës së zgjedhur dhe fëmijëve të saj, të cilët unë i dua në të Vërtetën, dhe jo vetëm unë, por edhe të gjithë ata që e njohin të Vërtetën,

²– për arsye të së Vërtetës që është vazhdimisht në ne dhe do të jetë me ne në amshim:

³Qoftë me ne hiri, mëshira dhe paqja, që na vijnë prej Hyjit Atë, dhe prej Jezu Krishti, Birit të Atit, në të vërtetë e në dashuri.

⁴U gëzova pa masë pse ndër fëmijët e tu gjeta disa që ecin udhës së të vërtetës, sipas urdhrit që morëm prej Atit.

⁵Tani, po të bëj lutje, o Zonjë – jo sikurse të shkruaja një urdhër të ri, por atë që e patëm që prejfillimit – ta duam njëri-tjetrin!

⁶Dhe ja, çka është dashuria: të ecim urdhërimeve të tij! Ky është urdhri që e dëgjuat që prejfillimit: që të jetoni në të!

⁷Sepse shumë ngashnjyes morën dheun: këta nuk pranojnë se Jezu Krishti është bërë njeri i vërtetë. Kush mëson kështu është gënjyes, Antikrisht!

⁸Kini kujdes vetveten që të mos humbisni çka keni fituar, por ta merrni shpërblimin e plotë.

⁹Kush kalon përtej dhe nuk qëndron në mësimin e Krishtit, nuk ka Hyj. Kush qëndron në mësim, ka edhe Atin edhe Birin.

¹⁰Nëse ndokush vjen te ju dhe nuk sjell me vete këtë mësim, mos e pranoni në shtëpi dhe mos e përshëndetni.

¹¹Sepse, kush e përshëndet, bëhet pjesëtar i veprave të tij të këqija.

¹²Edhe pse kam shumë për t’iu shkruar, s’desha ta bëj këtë me letër e me ngjyrë, sepse shpresoj se do të vij te ju dhe do të flas gojarisht që gëzimi ynë të jetë i plotë.

¹³Të bëjnë të fala bijtë e Motrës sate të zgjedhur.