Të parëlindurit dhe të Pabrumet, Prapë për të parëlindurit, etj.

¹Zoti i tha Moisiut:

²»Ndaje për mua çdo të parëlindur - frytin e parë të kraharorit të nënës të bijve të Izraelit, qoftë të njerëzve qoftë të kafshëve shtëpiake: mua më përkasin!

³Atëherë Moisiu i tha popullit: »Mbajeni mend këtë ditë, në të cilën dolët prej Egjiptit - prej shtëpisë së skllavërisë! Sepse Zoti ju nxori me dorën e vet të fortë prej atij vendi: ruhuni se hani bukë të mbruar!

⁴Sot ju po dilni prej Egjiptit, në muajin e Abibit (d.m.th. Të Frutave të para).

⁵Atëherë, kur Zoti të bëjë të hysh në dheun e Kananeut, të Heteut, të Amorreut, të Heveut dhe të Jebuseut, që me përbetim u zotua etërve të tu se do ta japë ty, këtë tokë që rrjedh qumësht e mjaltë, - në këtë muaj kremtoje këtë rit të shenjtë:

⁶Për shtatë ditë ha bukë të pambruar. Të shtatën ditë le të jetë festë në nder të Zotit.

⁷Për shtatë ditë hani bukë të pambruar: - të mos ketë te ti assesi bukë të mbruar - dhe të mos shihet askund në kufijtë e tu brumë!

⁸- Mësoje fëmijën tënd atë ditë e thuaj: ‘Bëj kështu për atë që Zoti bëri për mua kur dola prej dheut të Egjiptit.’

⁹- Ki porsi shenjë në dorën tënde, porsi përmendore ndër sy të tu që ligji i Zotit të jetë gjithmonë në gojën tënde. Sepse Zoti të nxori prej Egjiptit me dorë të fuqishme!

¹⁰- Zbatoje këtë rit vjet për vjet në kohën e caktuar!«

¹¹»Kur Zoti të fusë në dheun e Kananeut, sikurse t’u përbe ty dhe etërve të tu, dhe ta ketë dhënë,

¹²ndaje për Zotin çdo të parëlindur të kraharorit të nënës, dhe pjellën e parë të bagëtive: e ç’të jetë mashkull: kushtoja Zotit.

¹³Zogun e gomarit shpaguaje me një krye berri. Nëse nuk e shpërblen, mbyte! Çdo të parëlindur njeriu të bijve të të tu shpërbleje!

¹⁴E kur yt bir të pyesë nesër: ‘Pse kështu?’ - përgjigji: ‘Zoti na nxori me dorë të fuqishme prej Egjiptit - prej shtëpisë së skllavërisë.

¹⁵Sepse, kur u gurua faraoni e nuk deshi të na lëshojë, Zoti i vrau të gjithë të parëlindurit e dheut të Egjiptit - prej të parëlindurve të njerëzve deri te të parëlindurit e bagëtive. Prandaj ia kushtoj Zotit çdo fryt të parë të kraharorit të nënës që është mashkull dhe i shpërblej të gjithë të parëlindurit e bijve të mi.

¹⁶Ky rit le të shërbejë si shenja përkujtuese në dorë, porsi jetulla ndër sy të tu se Zoti na nxorri me dorë të fuqishme prej dheut të Egjiptit.«

¹⁷Kur faraoni e lëshoi popullin të shkojë, Hyji nuk i priu drejt dheut të filistenjve, edhe pse rruga ishte më e shkurtër, duke menduar se ndoshta populli do të pendohet kur të shohë se do t’i duhet të luftojë dhe do të kthehet në Egjipt.

¹⁸Por i solli udhës së shkretëtirës, që është në drejtim të Detit të Kuq. Bijtë e Izraelit, të armatosur mirë, dolën prej dheut të Egjiptit.

¹⁹Moisiu i mori me vete eshtrat e Jozefit, sepse ky i kishte përbetuar bijtë e Izraelit duke u thënë: »Hyji do t’ju vijë patjetër në pasi. Merrni prej këndej me vete eshtrat e mi.«

²⁰Ata u nisën prej Sukotit dhe ngulën tëbanishtën në Etam, në skaj të shkretëtirës.

²¹Vetë Zoti shkonte para tyre për t’u dëftuar rrugën, ditën në shtyllë reje e natën në shtyllë zjarri që t’u printe ditën e natën.

²²Popullit kurrë nuk iu zhduk ditën shtylla e resë e natën shtylla e zjarrit.