Dasma në Kanë, Pastrimi i Tempullit, etj.

¹Të tretën ditë po bëhej një dasmë në Kanë të Galilesë. Aty ishte edhe nëna e Jezusit.

²Në dasmë e grishën edhe Jezusin e nxënësit e tij.

³Kur u mbaroi vera, nëna e Jezusit i tha: »Nuk kanë më verë!«

⁴[E] Jezusi i tha: »Moj burrneshë, a është punë për ne? Ende nuk erdhi koha ime!«

⁵Nëna e tij u tha shërbyesve: »Bëni gjithçka t’ju thotë!«

⁶Ishin aty të vëna gjashtë enë guri që shërbenin për larje të rëndomta të judenjve. Secila zinte dy apo tri masë.

⁷Jezusi u tha shërbyesve: »Mbushni enët me ujë!« Ata i mbushën deri në grykë.

⁸»Merrni tani - u tha atëherë - e çoni kryetarit të tryezës.« Ata ia çuan.

⁹Kur kryetari i tryezës e kërkoi ujin e kthyer në verë - e nuk e dinte nga vinte - shërbyesit, që e kishin mbushur ujin, e dinin - kryetari i tryezës e thirri dhëndrin

¹⁰dhe i tha: »Çdo njeri më parë vë në tryezë verën e mirë e, kur t’i nxehë pija, sjell verë më të keqe. Ti e paske ruajtur verën e mirë deri tani!«

¹¹Kjo qe mrekullia e parë e Jezusit, të cilën e bëri në Kanë të Galilesë; e dëftoi lavdinë e vet dhe nxënësit e tij besuan në të.

¹²Pastaj zbriti në Kafarnaum me nënën e vet, me vëllezërit [e vet], e me nxënësit e vet. Aty nuk qëndruan shumë ditë.

¹³Ishin afër Pashkët e hebrenjve e Jezusi u ngjit në Jerusalem.

¹⁴Në Tempull gjeti shitës qesh, delesh e pëllumbash dhe thyes të të hollash duke ndenjur aty.

¹⁵Atëherë e punoi një frushkull konopësh dhe i dëboi nga Tempulli të gjithë së bashku me dele e me qe. Thyesve u derdhi të hollat dhe u rrëzoi tavolinat.

¹⁶Shitësve të pëllumbave u tha: »Hiqni këta prej këndej e mos e bëni shtëpinë e Atit tim, shtëpi tregtie!«

¹⁷Nxënësit e tij u kujtuan se është në Shkrim shenjt: »Zelli për Shtëpinë tënde më bren!«

¹⁸Atëherë ndërhynë judenjtë dhe e pyetën: »Ç’shenjë na jep se guxon të veprosh kështu?«

¹⁹Jezusi u përgjigji: »Rrënojeni këtë Tempull e unë do ta rindërtoj për tri ditë!«

²⁰»Dyzet e gjashtë vjet zgjati ndërtimi i këtij Tempulli - i përgjigjen judenjtë - e ti do ta ndërtosh për tri ditë?«

²¹Porse Jezusi foli për tempullin e trupit të vet.

²²Kur u ringjall prej së vdekuri, atëherë u ra ndër mend nxënësve se këtë kishte dashur të thotë dhe i besuan Shkrimit shenjt e fjalës që tha Jezusi.

²³Gjatë qëndrimit të Jezusit në Jerusalem në kohë të festës së Pashkëve, shumë besuan në Emrin e tij, kur panë shenjat që bëri.

²⁴Porse vetë Jezusi nuk kishte shumë besim në ta, sepse i njihte mirë të gjithë.

²⁵Nuk kishte nevojë t’i dëshmonte kush për njeriun: sepse ai e dinte mirë çka njeriu ndryn përbrenda.