Jezusi e Nikodemi, Jezusi dhe Gjon Pagëzuesi, etj.

¹Tashti ndër farisenj ishte një njeri që quhej Nikodem, një nga bujarët e judenjve.

²Ky erdhi natën te Jezusi dhe i tha: »Rabbi, e dimë se ti je Mësues që erdhi prej Hyjit, sepse askush s’mund t’i bëjë këto mrekulli, që i bën ti, po qe se Hyji nuk është me të.«

³Jezusi i përgjigji: »Përnjëmend, përnjëmend po të them: kush nuk lind përsëri prej së larti, nuk mund ta shohë Mbretërinë e Hyjit.«

⁴»Si është e mundur - i tha Nikodemi - të lindë njeriu kur është i moçëm? A thua mund të hyjë përsëri në barkun e nënës së vet e të lindë?«

⁵Jezusi përgjigji: »Përnjëmend, përnjëmend po të them: kush nuk lind me anë të ujit e të Shpirtit nuk mund të hyjë në Mbretërinë e Hyjit.

⁶Çka lind prej mishit, mish është, e çka lind prej Shpirtit, shpirt është.

⁷Mos u çudit që të thashë: ‘Duhet të lindni përsëri prej së Larti.’

⁸Era fryn në drejtim që do; ia dëgjon ushtimën e nuk di nga vjen e kah shkon. Kështu ndodh edhe me secilin që lind prej Shpirtit.«

⁹Nikodemi e pyeti: »Si mund të bëhet kjo gjë?«

¹⁰Jezusi i përgjigji: »Ti je mësues i Izraelit e nuk merr vesh kaq?

¹¹Për të vërtetë, për të vërtetë, po të them: ne flasim çka dimë e dëshmojmë çka pamë, e megjithatë nuk e pranoni dëshminë tonë.

¹²Nëse nuk më besoni kur ju flas për gjëra që ndodhin në tokë si do të më besoni në qoftë se ju flas për gjërat e qiellit?

¹³Askush nuk u ngjit në qiell, përveç Birit të njeriut që zbriti nga qielli.

¹⁴Dhe, sikurse Moisiu e lartësoi gjarprin në shkreti, po ashtu duhet të lartësohet edhe Biri i njeriut,

¹⁵që kushdo të besojnë në të ta ketë jetën e pasosur.

¹⁶Vërtet, Hyji aq fort e deshi botën sa që e dha një të vetmin Birin e vet kështu që, secili që beson në të, të mos birret, por ta ketë jetën e pasosur.

¹⁷Në të vërtetë Hyji nuk e dërgoi Birin që ta dënojë botën, por që bota të shpëtojë nëpër të.

¹⁸Kush beson në të, nuk dënohet, ndërsa, kush nuk beson, ai është dënuar që tani, pse nuk besoi në Emrin e Njëlindurit, Birit të Hyjit.

¹⁹E gjykimi është ky: Drita erdhi në botë, por njerëzit më tepër deshën terrin se dritën, sepse veprat i kishin të këqija.

²⁰Vërtet, kushdo që bën të keqen, e urren dritën dhe nuk del në dritë që të mos i zbulohen veprat e tija,

²¹kurse ai që e vë në zbatim të vërtetën, ai del në dritë që të dalë ballafaqe se veprat e tija u bënë siç thotë Hyji.«

²²Pastaj Jezusi shkoi me nxënësit e vet në tokën e Judesë. Aty u vendos me ta dhe pagëzonte.

²³Edhe Gjoni pagëzonte në Enon, afër Salimit, sepse aty kishte mjaft ujë. Njerëzit shkonin dhe pagëzoheshin.

²⁴Gjoni ende nuk ishte burgosur.

²⁵Tashti ngjau një rragatje lidhur me pastrim ligjor ndërmjet nxënësve të Gjonit e një çifuti.

²⁶Shkuan te Gjoni dhe i thanë: »Rabbi, ai që ishte me ty matanë Jordanit - ai për të cilin ti bëre dëshmi - edhe ai po pagëzon, dhe të gjithë po shkojnë tek ai.«

²⁷Gjoni përgjigji: »Askush s’mund të marrë për vete asgjë nëse nuk iu dha prej qiellit!

²⁸Ju vetë më jeni dëshmitarë se thashë: ‘Unë nuk jam Mesia, por jam: i Dërguari para tij.’

²⁹Kush ka nusen, është dhëndër. Dashamiri i dhëndrit, i cili i rri pranë dhe e dëgjon, kënaqet kur e dëgjon zërin e dhëndërit. I tillë është, pra, gëzimi im: arriti në kulm!

³⁰Ai duhet të rritet e unë të zvogëlohem.«

³¹»Kush vjen prej së Larti, ai është mbi të gjithë! Kush është nga toka, tokësor është dhe flet për gjërat e tokës. Ai që vjen prej qiellit [ai është mbi të gjithë]:

³²dëshmon çka pa e çka dëgjoi, por dëshminë e tij askush s’e pranon.

³³Kush e pranon dëshminë e tij, pohon se Hyji është i vërtetë.

³⁴Vërtet, i dërguari i Hyjit flet fjalët e Hyjit - sepse Hyji nuk e jep Shpirtin me masë.

³⁵Ati e do Birin dhe atij i la në dorë gjithçka

³⁶Kush beson në Birin ka jetën e pasosur, përkundrazi, ai që nuk beson në Birin nuk do ta shohë jetën: hidhërimi i Hyjit peshon mbi të.«