Jezusi dhe samaritania, Shërimi i djalit të nëpunësit mbretëror

¹Kur Jezusi mori vesh se farisenjtë kishin dëgjuar të flitet se ai po tubonte më shumë nxënës dhe po pagëzonte më shumë se Gjoni

²- edhe pse, në të vërtetë Jezusi nuk pagëzonte, por nxënësit e tij -

³e la Judenë dhe u kthye përsëri në Galile.

⁴I duhej të kalonte nëpër Samari.

⁵Arriti, pra, në qytet të Samarisë që quhet Sihar, afër pronës që Jakobi ia pat dhënë Jozefit, birit të vet.

⁶Aty ishte pusi i Jakobit. Jezusi, i lodhur nga udhëtimi, u ul të rrijë në grykën e pusit. Ishte kund rreth orës gjashtë.

⁷Një grua nga Samaria erdhi të nxjerrë ujë. Jezusi i tha: »Më jep të pi!«

⁸Nxënësit e tij kishin shkuar në qytet të blejnë ushqime.

⁹Samaritania i tha: »Si? Ti që je judeas, kërkon ujë prej meje që jam samaritane?« [Sepse judenjtë nuk marrin e japin me samaritanë].

¹⁰Jezusi i përgjigji: »Po ta dije ti çka të dhuron Hyji dhe kush është ai që të thotë: ‘Më jep të pi!’, ti vetë do të lypje nga ai dhe ai do të jepte ujë të gjallë!«

¹¹»Zotëri - i përgjigji gruaja - ti s’ke as me çka të nxjerrësh e pusi është i thellë! Nga, pra, mund të kesh ujë të gjallë?

¹²A mos je më i madh se ati ynë Jakobi, që na dha këtë pus, piu vetë prej tij, si edhe bijtë e tij e bagëtitë e tija.«

¹³Jezusi i përgjigji: »Kushdo që pi këtë ujë përsëri do të ketë etje.

¹⁴Kurse, kush do të pijë ujin që unë do t’ia jap, kurrë më nuk do të ketë etje, madje uji që unë do t’ia jap do të bëhet në të burim që rrjedh në jetën e pasosur.«

¹⁵Po i thotë gruaja: »Zotëri, më jep asi uji që të mos etem më e të mos më duhet të vij këtu të nxjerr!«

¹⁶Ai i tha: »Shko, thirre burrin tënd dhe eja këtu!«

¹⁷»Unë nuk kam burrë!« - i përgjigji ajo. »Mirë the! - ia ktheu Jezusi - ‘S’kam burrë!’

¹⁸Sepse i pate pesë burra, e ky që ke tani, nuk është burri yt! Fole të vërtetën!«

¹⁹»Zotëri - vijoi gruaja - po shoh se je profet.

²⁰Etërit tanë adhuruan në këtë mal, kurse ju thoni se në Jerusalem është vendi, ku duhet të bëhet adhurimi.«

²¹Jezusi i tha: »Më beso mua, o grua, po vjen koha, kur nuk do ta adhuroni Atin as në këtë mal as në Jerusalem.

²²Ju adhuroni atë që s’e njihni, ne adhurojmë atë që e njohim, sepse shëlbimi vjen prej judenjve.

²³Por po vjen koha - e tani është!- kur adhuruesit e vërtetë do ta adhurojnë Atin në shpirt e në të vërtetë, sepse Ati kërkon shi adhurues të tillë.

²⁴Hyji është shpirt, dhe ata që e adhurojnë duhet ta adhurojnë në shpirt e në të vërtetë.«

²⁵Gruaja i tha: »E di se do të vijë Mesia, që quhet Krisht. Kur të vijë, ai do të na zbulojë gjithçka«

²⁶Jezusi i tha: »Unë jam Mesia, unë që po flas me ty!«

²⁷Ndërkaq arritën nxënësit e tij dhe u çuditën që po fliste me një grua. Porse, prapë, askush nuk e pyeti: »Çka do?« ose: »Pse po flet me të?«

²⁸Gruaja e la enën dhe shkoi në qytet. U tha njerëzve:

²⁹»Ejani e shihni njeriun që më tregoi gjithçka kam bërë. A mos është ky Mesia?«

³⁰Ata dolën prej qytetit dhe u nisën tek ai.

³¹Ndërkaq nxënësit po e lutnin: »Rabbi, ha!«

³²Ai u tha: »Kam për ushqim një gjellë tjetër që ju s’e dini.«

³³Nxënësit e pyetën njëri-tjetrin: »A mos i solli ndokush ushqim?«

³⁴Jezusi u përgjigji: »Ushqimi im është të zbatoj vullnetin e atij që më dërgoi, ta kryej veprën e tij.

³⁵A nuk thoni ju: ‘Edhe katër muaj e, ja, korrja?’ Qe, unë po ju them: Çoni sytë tuaj dhe shikoni: arat u zbardhuan për korrje! Tanimë

³⁶korrtari po e merr pagën dhe po mbledh frytin për jetën e pasosur, që mbjellësi e korrtari të galdojnë së bashku!

³⁷Në këtë gjë vërtetohet fjala: ‘Njëri mbjell e tjetërkush korr’!

³⁸Unë ju dërgova të korrni atje ku ju s’derdhët djersë: të tjerët u munduan e ju trashëguat frytin e djersës së tyre.«

³⁹Shumë samaritanë prej atij qyteti besuan në të për shkak të fjalës së gruas që dëshmoi: »Më tregoi gjithçka kam bërë.«

⁴⁰Kur, pra, samaritanët erdhën tek ai, iu lutën të rrijë tek ata. Jezusi ndenj ndër ta dy ditë.

⁴¹Por shumë më tepër njerëz besuan në të për arsye të mësimit të tij.

⁴²Gruas i thoshin: »Tani nuk besojmë vetëm pse na tregove ti: vetë e dëgjuam dhe e dimë se me të vërtetë është Shëlbuesi i botës.«

⁴³Pas këtyre dy ditëve shkoi prej andej në Galile.

⁴⁴Në të vërtetë Jezusi kishte thënë se profeti nuk nderohet në vendin e vet.

⁴⁵Kur arriti në Galile, galileasit e pritën mirë, sepse kishin parë se çka kishte bërë në Jerusalem në kohë të festës. Sepse edhe ata kishin qenë për festë.

⁴⁶Erdhi, pra, prapë në Kanë të Galilesë, ku e kishte shndërruar ujin në verë. Aty ishte një nëpunës i mbretit, i cili e kishte djalin e sëmurë në Kafarnaum.

⁴⁷Ky, kur mori vesh se Jezusi kishte ardhur prej Judesë në Galile, shkoi tek ai e iu lut të zbriste t’ia shëronte djalin që ishte në fill të vdekjes.

⁴⁸Jezusi i tha: »Po nuk patë shenja e mrekulli, ju nuk besoni.«

⁴⁹Nëpunësi mbretëror i përgjigji: »Zotëri, eja para se të më vdesë fëmija.«

⁵⁰»Shko - i tha Jezusi - djali yt është shëndosh!« Njeriu i besoi fjalës që i tha Jezusi dhe shkoi.

⁵¹Ndërsa ai po zbriste, shërbëtorët e tij i dolën para dhe i thanë: »Djali yt është shëndosh e mirë!«

⁵²I pyeti për kohë kur filloi të bëjë më mirë. Ata i thanë: »Dje rreth orës shtatë e lëshuan ethet!«

⁵³I ati e kuptoi se ajo ndodhi në atë orë, kur Jezusi i tha: »Djali yt është shëndosh!« Dhe besoi ai e mbarë shtëpia e tij.

⁵⁴Kjo ishte mrekullia e dytë që Jezusi bëri, kur u kthye prej Judesë në Galile.