Të gjithë kapitujt

Gjyqtarët · Kapitulli 21

Izraelitëve u dhimbsen beniaminët, Grabitja e vajzave të Silos

25 vargje

Izraelitëve u dhimbsen beniaminët

1Bijtë e Izraelit në Masfë rrahën benë e thanë: »Askush prej nesh s’do t’u japë bijve të Beniaminit vajzë të veten për grua.«

2Shkoi populli në Betel dhe atje, ndenjur para Zotit, qanin e dënesnin deri në mbrëmje.

3Thoshin: »Pse, o Zot, Hyji i Izraelit, u bë kjo emnesë në popullin tënd që në ditën e sotme të shuhet një fis i Izraelit?«

4Të nesërmen u zgjuan herët në mëngjes, ndërtuan një lter, kushtuan fli shkrumbimi dhe fli pajtimi

5dhe thanë: »A është ndokush që nuk erdhi në kuvendin e dheut në Masfë te Zoti prej fiseve të Izraelit?« Kishin rrahur be të madhe dhe ishin lidhur t’i vrisnin ata që nuk do të vinin në mbledhje para Zotit në Masfë.

6Tani izraelitët kishin dhembje për vëllanë e vet Beniaminin e nisën të thonë: »Sot u hoq një fis prej Izraelit.

7Çfarë të bëjmë që, ata që mbetën gjallë, të mund të martohen? Sepse të gjithë së bashku u përbetuam me emrin e Zotit se nuk do t’u japim bijat tona.«

8Prandaj thanë: »Kush është ai nga mbarë fiset e Izraelit që nuk erdhi te Zoti në Masfë?« U gjet se nuk kishte ardhur në mbledhje askush prej Jabesit të Galaadit,

9sepse, kur u numërua populli, askush nuk ishte aty prej banorëve të Jabesit të Galaadit.

10Prandaj mbledhja i dërgoi atje dhjetë mijë burra të zgjedhur për trimëri dhe u urdhëroi: »Shkoni e vritni banorët e Jabesit në Galaad me tehun e shpatës, si trimat, ashtu edhe gratë dhe fëmijët.

11Ja si do të veproni: Të gjithë meshkujt edhe gratë që të kenë bërë shtrat me burrat, vritni! Mos i vritni vetëm të virgjërat.«

12Në Jabes të Galaadit u gjetën katërqind vajza që s’kishin bërë shtrat me burra, dhe i sollën në tëbanishtë në Silo, në tokën e Kanaanit.

13Kuvendi dërgoi lajmëtarë te bijtë e Beniaminit, që ishin në qetën Remon, dhe u shpallën paqen.

14Kështu u kthyen atëherë bijtë e Beniaminit dhe ua dhanë për gra bijat e Jabesit të Galaadit. Të tjera nuk patën për t’ua dhënë në këtë mënyrë.

Grabitja e vajzave të Silos

15Popullit i erdhi shumë keq për beniaminët, sepse Zoti bëri një zbrazëti midis fiseve të Izraelit.

16Atëherë thanë prijësit e bashkësisë: »Si do t’ia bëjmë për të tjerët që mbetën pa gra, pasi u vranë të gjitha gratë e fisit të Beniaminit?«

17E vazhduan: »E pra, na duhet të ruajmë ç’ka shpëtuar prej beniaminëve që të mos shuhet asnjë fis në Izrael.

18E ne nuk mund t’ua japim bijat tona, sepse jemi lidhur me këtë përbetim: ‘Qoftë mallkuar kush do t’u japë vajzë të veten për grua beniaminëve!«

19Bënë këshillim dhe thanë: »Ja, çdo vit bëhet festë për nder të Zotit në Silo, që është në veri të Betelit, në lindje të rrugës që shpie në Sikem, në jug të qytetit Lebonë.«

20U urdhëruan bijve të Beniaminit e u thanë: »Shkoni e fshihuni në vreshta.

21Kur t’i shihni vajzat e Silos se po shkojnë për të luajtur valle, siç e kanë zakon, dilni papritmas prej vreshte e grabitni secili nga një vajzë dhe ikni në tokën e Beniaminit.

22E kur etërit e tyre ose vëllezërit të vijnë te ne për t’u ankuar kundër jush, ne do t’u themi: ‘Na falni ne dhe ata: ata morën secili nga një grua si në luftë; e ju, po t’ua kishit dhënë, do të kishit mëkatuar.’«

23Bijtë e Beniaminit bënë siç u qe urdhëruar dhe, sipas numrit të tyre, grabitën prej atyre që po luanin valle, secili nga një grua. Mandej shkuan secili në pronën e vet, ndërtuan qytete dhe banuan në to.

24Atëherë izraelitët u shpërndanë secili në fisin e në barkun e vet dhe secili në pronën e vet.

25Asokohe nuk kishte mbret në Izrael, por secili bënte atë që i dukej se është e drejtë.