Faktet flasin ndryshe

¹Jobi mori fjalën e tha:

²»Ju lutem dëgjoni fjalët e mia, kaq ngushëllim prej jush ta kem!

³Më lejoni njëherë të flas e pastaj sa të doni qeshni.

⁴Vallë a ankohem kundër një njeriu, që të mos kem pse ta humbas duresën?

⁵Po më vështroni: a s’shtangoheni, me dorë gojën a nuk do ta qepni?

⁶Data më kap kur mendoj veten, rrënqethje e tmerrshme krejt më përshkon!

⁷Pse bakëqijtë a pak jetojnë? Madje plaken e në begati!

⁸Bashkë me ta mbarë u shkon bami, pinjollat ndër sy u shtohen.

⁹Të sigurta i kanë shtëpitë e të qeta, thupra e Hyjit kurrë mbi ta nuk bie.

¹⁰Mëzetët e tyre si të askujt, lopët iu pjellin, shterp s’u mbesin.

¹¹Fëmijët e tyre tufa qengjash, djemtë u kërcejnë plot hare.

¹²E luajnë cetrën e tupanin dhe kënaqen me këngë zambaresh.

¹³Në mirëqenie jeta u kalon, plotësisht të qetë në Nëntokë zbresin.

¹⁴E pra këta i thoshin Hyjit: ‘Na u hiq sysh! S’duam t’i njohim udhët e tua!

¹⁵Kush është Hyji që t’i shërbejmë? Ç’fitesë kemi nëse Atij i lutemi?’

¹⁶Dorën plot e kanë me të mira pa çarë fare kryet për Hyjin!

¹⁷A shpesh të mbrapshtëve u shuhet drita? Kur papritmas e liga i gjen? Sa herë të liga në felgrim u çon Hyji?

¹⁸Pse a kashtë është ai thua në erë, apor byk që e tret stuhia?

¹⁹Për bamë të tij Hyji e ruan ndëshkimin? Atë të godasë, ai vetë të paguajë!

²⁰Ai me sy ta shohë se vdes e le të gjerbë nga felgrimi i Hyjit.

²¹Po a dron ngushtë është pas vdekjes për sht’pi, kur numri i muajve të tij të jetë kryer?

²²Pse a ndoshta dija i mësohet Hyjit që i gjykon krijesat atje lart?

²³Njëri vdes me të gjitha të mirat shumë i pasur e plot qetësi:

²⁴Me përmbrendëse të ngarkuara me dhjamë, palca eshtrave pa u munguar;

²⁵kurse tjetri vdes në mjerim, pa e pasë gëzuar në jetë ndoj të mirë,

²⁶e prapë së bashku prehen në dhe, baras të dy me krimba të mb’luar!

²⁷Heu sa mirë i di mendimet tuaja, se ç’shestoni kundër meje të thoni,

²⁸sepse më pyetni: ‘Ku është sht’pia e prijësit? Ku është tenda ku banonin të mbrapshtit?’

²⁹Pse a s’i pyetët kalimtarët udhës? Provët e tyre s’keni si i mohoni

³⁰se në ditë të vështirë bakeqi po kursehet dhe shpëton nga dita e felgrimit.

³¹Kush për sjellje, ndër sy e qorton, e ndëshkon kush për të këqijat që bëri?

³²Në varr përcillet me nderime, për më tepër varri i ruhet.

³³E lehtë për të do të jetë ledina, pas e para i shkojnë të gjithë njerëzit!

³⁴Ç’kuptim kanë, pra, ngushëllimet që më jepni? Sa të gabuara janë përgjigjet tuaja!«