Paaftësia e tre dijetarëve për ta shfajësuar Hyjin

¹Eliuhi e rimori fjalën. Ai tha:

²»Dëgjoni, o të dijshëm, fjalët e mia, o ju të ditur, mua më vështroni!

³Pasi veshi i dallon fjalët me shijim qiellza ushqimet:

⁴prandaj të shqyrtojmë çka është e drejtë, të çmojmë së bashku ç’është më mirë.

⁵Pasi Jobi tha: ‘I drejtë jam, porse Hyji të drejtën ma mori.

⁶Jam i drejtë e rrencak më mbajnë, i shigjetuar pa farë faji’,

⁷ka ndokund burrë porsi Jobi, që e pi talljen porsi ujin?

⁸Që rrugon bashkë me keqbërësit, që ecën me të patenzonë?

⁹Sepse tha: ‘Njeriut s’i vlen me Hyjin miqësisht të sillet.’

¹⁰Pra, më dëgjoni burra të mençur: larg prej Hyjit paudhësia e prej të Lumit padrejtësia!

¹¹Sipas veprave njeriun shpërblen, sipas sjelljes shpaguan gjithkënd.

¹²Vërtet Hyji kurrë keq s’bën, kurrë i Lumi s’e shkel të drejtën!

¹³Kush atëherë ia beson botën? Mbarë rruzullin kush e sheston?

¹⁴Po të rikthente frymën në vete, po të tërhiqte shpirt e frymë,

¹⁵coftë do të binin të gjithë gjallorët, njeriu në pluhur do të kthehej.

¹⁶Nëse merr vesh, dëgjo këtë, dëgjo zërin e bisedës sime.

¹⁷Mund të sundojë kush e urren të drejtën? Guxon të dënosh të Drejtin e të drejtëve,

¹⁸që mbretit i thotë: ‘Mbrapshtan!’ edhe prijësve: ‘Të patenzonë’!,

¹⁹që princave pajë s’u mban, s’bën dallim: skamnor e i pasur, pse janë vepër e duarve të tija?!

²⁰Çëk-fëk zhduken në thellësi të natës; grinden popujt e shkatërrohen, zhbin dhunuesin pa vështirësi.

²¹Ai njeriut ia sheh udhët, në shuplakë të dorës hapat ia ka!

²²Nuk ka terr as hije vdekjeje që ta fshehë atë që bën keq.

²³Askujt Hyji më parë s’i tregon, kur i duhet para Tij në gjyq të dalë.

²⁴I zhduk të mëdhenjtë pa hetuesi, në vend të tyre tjerë vë në pushtet,

²⁵sepse veprat fort mirë ua njeh, dhe një natë i përplas e i shqelmon.

²⁶Si keqbërësit ata i godet mu aty ku mbarë bota i sheh!

²⁷Qëllimisht pse prej Tij u larguan, t’i kuptojnë nuk deshën udhët e tija.

²⁸Tek Ai mbërriti britma e skamnorit, ua dëgjoi të vobektëve klithmën.

²⁹Nëse hesht kush mund ta dënojë? Nëse e fsheh f’tyrën kush e sheh? Por kujdeset për popuj e njerëz,

³⁰të mos mbretërojë i patenzoni që të mos bëhet lak për popull.

³¹Nëse ndokush Hyjit i thotë: ‘Ç’m’u desh pësova! Më s’do të mëkatoj.

³²Çka s’kuptoj ti tash ma mëso, keq në punova, s’do të vazhdoj.’

³³Si pas teje a s’do ta falë pse ti gjyqin s’ia përfill? Ty të takon të zgjidhësh e jo mua: zbraze, pra, dijen që ke.

³⁴Njerëz’t e urtë mua do të më thonë, çdo i ditur që do të më dëgjojë:

³⁵Jo, si i urtë nuk foli Jobi, fjalëve të tija u mungon dija!

³⁶Prandaj Jobi der në fund le të sprovohet pse përgjigj si keqbërës të ishte,

³⁷mëkatit të vet pse ia shton kryengritjen, ndërmjet nesh me shuplakë rreh, kundër Hyjit i shton hyjshmitë.«