Biseda e Dytë, Hyji e nënshtron fuqinë e të keqes, etj.

¹Zoti Jobin e theki e tha:

²»Prozhmuesi s’do të ndeshet me të Lumin? Kritikuesi Hyjit t’i përgjigjë!«

³Jobi Zotit i përgjigji:

⁴»Heu! Pa mend fola! Si të përgjigj? Me dorë gojën po e kyç!

⁵Një herë fola: s’e përsëris dot! Dy herë fola: s’vazhdoj dot!«

⁶Atëherë Hyji i përgjigji Jobit nga stuhia e i tha:

⁷»Porsi trimi ngjeshi ijët: dua të të pyes e ti më mëso.

⁸Gjyqin tim poshtë do ta hedhësh, të më dënosh mua ta shfajësosh veten?

⁹Krahu yt a është si i Hyjit, zëri yt gjëmon si i tij?

¹⁰Ngjeshu, pra, me stoli e madhëri, veshu, pra, me shkëlqim e me nder!

¹¹Zbraz stuhinë e felgrimit tënd, me shikim përul krenarët!

¹²Vëre krenarin, për tokë përplase, zhbij keqbërësin kudo të ndodhë!

¹³Të gjithë së bashku në dhe mbuloji, të gjithë kyçi në gropë të errët!

¹⁴Atëherë unë do të bëj dëshmi se të shpëton e djathta jote.«

¹⁵»Shih Behemotin: e krijova porsi ty; ai ha bar si të ishte ka!

¹⁶Në ijë forca i qëndron e fuqia në muskuj të barkut.

¹⁷E ngreh bishtin thua është cedër, kofshët krejtësisht ia mbërthejnë dejtë.

¹⁸I ka eshtrat fishkull bronzi, brinjtë e tij si pllaka hekuri!

¹⁹Është vepra e parë e Hyjit, Krijuesi më shpatë e pajisi.

²⁰Atij malet ia paguajnë të dhjetat, egërsirat që n’për to gjesdisin.

²¹Nën lotus shtrihet të pushojë, kallmi i kënetës e balta e fshehin.

²²Hije i bëjnë gjethët e lotusit, e rrethojnë shelgjet e kënetës.

²³Fryhet lumi, ai s’çan krye, në fyt t’i hynte një lumë i tërë, s’e shqetëson, ai vesh nuk vret!

²⁴Kush atë për syri e kap, e lidh në kunj e i shpon hundën?«

²⁵»Leviatanin a e zë me grep? Vallë me toje ia lidh gjuhën?

²⁶A n’për hundë ia kalon zunkthin? Ia shpon nofullën me kërrabë?

²⁷Të kesh dhimbë a do të të përbejë? Butë e ëmbël do të flasë me ty?

²⁸A thua me ty godi do të bëjë do ta bësh shërbëtor të përhershëm?

²⁹Si me shpend do të luash me të, do ta lidhësh që vajzat të luajnë?

³⁰Bashkëgjahtarët në treg do ta qesin, do ta ndajnë tregtarët ndër vete?

³¹Me shigjetë do t’ia shposh shpinën, do t’ia therësh kokën me fuzhnjë?

³²Vër njëherë dorën mbi të: luftës gëzoju - më s’do të ndeshesh!