Rrjedha e papengueshme e drejtësisë së Hyjit

¹Fjalën mori Baldad Suhiti e tha:

²»Po der’ kur do të flasësh kështu? Si stuhi të buçasin fjalët!

³Vallë thua Hyji shtrembëron të drejtën? Lakon të drejtën i Gjithpushtetshmi?

⁴Nëse bijtë tu Atij i mëkatuan, Ai i lëshoi në dorë të së keqes së tyre.

⁵Porse ti nëse në mëngjes herët para Tij i pafajshëm ngritesh e të Gjithpushtetshmit i lyp ndihmë

⁶e i afrohesh i drejtë e i pastër, menjëherë kah ti do të kthehet, të drejtit shtëpinë do t’ia përtërijë.

⁷Çka ke pasur asgjë do të duket në krahasim me çka do të kesh.

⁸Pyet breznitë që qenë më parë, vraje mendjen për sa të thanë të parët.

⁹Jemi të djeshëm, shumë pak dimë, pse si hije janë ditët tona mbi këtë tokë…

¹⁰Do të mësojnë dhe ty do të thonë, nga zemra kështu do të të tregojnë:

¹¹»Papirusi a mos rritet pa lagështi, a thua zunkthi pa ujë rritet?

¹²Gjelbëron e ende pa u nxjerr, vyshket para çdo bari tjetër.

¹³Të tillë ka jetën kush harron Hyjin, shpresa e të mbrapshtit mbaron shpejt.

¹⁴Pe i hollë është shpresa e tij, uzdaja e tij rrjetë merimange.

¹⁵Nëse mbështetet në të ajo shqyhet, nëse kapet në të ajo e lëshon.

¹⁶Plot me lëng në diell zhvillohet, shatorr gemat në kopsht i lëshon,

¹⁷Nëpër shkëmbinj rrënjët i përshkon, në qetë të gjallë i fortë jeton.

¹⁸Por nëse hiqet nga vendi i tij: vendi i thotë:’ Askurrë s’të kam parë!’

¹⁹Kaq është kënaqa e fatit të tij: lëshon vend që të rriten të tjerët.

²⁰Të patëmetin nuk e flak Hyji, as të mbrapshtit dorën s’ia ngjet.

²¹Gazi prapë në buzë do të shpërthejë, në gojën tënde brohoria!

²²Kush të urren do ta mb’lojë turpi, shtëpia e të mbrapshtëve s’do të qëndrojë.«