Të gjithë kapitujt

Ligji i Përtërirë · Kapitulli 20

Lufta dhe luftëtarët, Pushtimi i qyteteve

20 vargje

Lufta dhe luftëtarët

1»Kur të dalësh në luftë kundër armiqve të tu e të shohësh kalorësi, karroca e shumicë më të madhe ushtrie të armikut se sa është jotja, mos ua ki frikën, sepse Zoti, Hyji yt, që të ka nxjerrë nga Egjipti, është me ty!

2Kur të jetë koha të fillojë luftimi, le të dalë prifti para aradheve dhe kështu le t’i flasë popullit:

3‘Dëgjo, Izrael! Ju sot po filloni luftën kundër armiqve tuaj. Të mos ju liget guximi juaj! Mos u trembni! Mos u tërhiqni, mos ua kini frikën!

4Paj, vetë Zoti, Hyji juaj, do të vijë me ju dhe për ju do të luftojë kundër armiqve tuaj për t’ju shpëtuar nga rreziku.’

5Po edhe mbikëqyrësit nëpër çdo njësi le t’i shpallin ushtrisë: ‘A është këtu ndokush që ka ndërtuar shtëpi të re dhe nuk ka hyrë ende në të? Le të kthehet në shtëpinë e vet që rastësisht të mos humbasë në luftë e të hyjë një tjetër në të!

6A është këtu ndonjë njeri që e ka mbjellë vreshtin dhe nuk e ka vjelë ende? Le të kthehet në shtëpinë e vet që rastësisht të mos vdesë në luftë e ta vjelë një tjetër!

7A është këtu ndokush që është fejuar dhe nusen nuk e ka marrë ende? Të niset e të shkojë në shtëpinë e vet që rastësisht të mos vdesë në luftë e atë ta marrë një tjetër!’

8Mbikëqyrësit, pasi t’i kenë thënë këto, le t’i thonë popullit: ‘A është këtu ndonjë njeri frikacak e zemërlig? Të niset e të çajë në shtëpi të vet që të mos i ligështojë zemrat e vëllezërve të vet, siç e ka kapluar frika atë!’

9Pasi mikëqyrësit t’i kenë dhënë fund bisedës së vet drejtuar popullit, le të vihen prijësit ushtarakë në krye të popullit.«

Pushtimi i qyteteve

10»Kur t’i jesh afruar ndonjë qyteti për ta sulmuar, më së pari lute për paqe.

11Nëse të dëgjon dhe t’i hapë dyert, të gjithë popullin që gjendet brenda, vëre nën angari, le të punojë për ty.

12Por nëse nuk duan të lidhin paqe me ty dhe fillojnë luftën me ty, sulmoje.

13Kur të ta ketë lëshuar në dorë Zoti, Hyji yt, preje me shpatë gjithcilin mashkull që është në të,

14me përjashtim të grave e të foshnjave, të bagëtive e të gjërave të tjera që janë në qytet. Mbarë prenë merre për vete dhe ushqehu me prenë e armiqve që do të ta japë Zoti, Hyji yt.

15Kështu vepro edhe me të gjitha qytetet që janë shumë larg prej teje e nuk janë prej qyteteve të këtyre popujve, që do t’i marrësh në trashëgim.

16Prej këtyre qyteteve që do të të jepen ty, mos lër gjallë asnjë për be,

17por preji me teh të shpatës: heteun, amorreun, kananeun, ferezeun, heveun e jebuseun ashtu sikurse të ka urdhëruar Zoti, Hyji yt,

18që të mos ju mësojnë ndoshta të bëni të gjitha ato poshtërsi që ua bënë ata hyjnive të tyre e të mëkatoni kundër Zotit, Hyjit tuaj.

19Kur t’i bësh rrethim ndonjë qyteti për një kohë të gjatë e ta rrethosh me vegla sulmi për ta pushtuar, mos e përdor sakicën për t’i prerë pemët e tija, prej të cilave mund të ushqehesh. Pse, a është njeri pema që ta sulmosh?

20Por pemët që s’janë frutore, preji dhe prej tyre puno vegla lufte derisa ta pushtosh qytetin që lufton kundër teje.«