Shëmbëlltyra e gruas së vejë dhe e gjykatësit, Shëmbëlltyra e fariseut dhe e tagrambledhësit, etj.

¹U tregoi edhe shëmbëlltyrën se si duhet të lutemi gjithmonë e kurrë të mos pushojmë.

²Ai tha: »Ishte në një qytet një gjykatës që Hyjin nuk e dronte e për njerëz nuk e çante kryet.

³Po në atë qytet ishte edhe një grua e vejë, e cila shkonte shpesh tek ai dhe i lutej: ‘Më mbro prej kundërshtarit tim!’

⁴Por ai s’qe në kujdes për një kohë të gjatë. Dikur tha vete më vete: ‘Edhe pse s’e druaj Hyjin e për njerëz nuk e nxej kryet, megjithatë,

⁵pasi kjo grua e vejë po më trazon, do ta mbroj që të mos vijë më të më mërzisë prore.’«

⁶Zotëria vazhdoi: »Dëgjoni ç’thotë gjykatësi i padrejtë!

⁷Vallë, Hyji a nuk do t’i mbrojë të zgjedhurit e vet që i kërkojnë ndihmë ditë e natë? Po a do të vonojë ndoshta me çështjen e tyre?

⁸Unë po ju them: do të ngritet me nxitim për t’u ardhur në ndihmë atyre! Por, kur të vijë Biri i njeriut, a thua do të gjejë fe mbi tokë?«

⁹Ju tregoi edhe këtë shëmbëlltyrë për disa që e mbanin veten të drejtë e i përbuznin tjerët:

¹⁰»Dy njerëz u ngjitën në Tempull për t’u lutur: njëri farise e tjetri tagrambledhës.

¹¹Fariseu, qiri në këmbë, lutej në vetvete kështu: ‘Të falënderoj, o Hyj, që nuk jam porsi njerëzit tjerë: cuba, të padrejtë, kurorëshkelës, ose - si ky tagrambledhës.

¹²Agjëroj dy herë në javë, jap të dhjetën e krejt fitesës.’

¹³Kurse tagrambledhësi zuri vend në fund, nuk i bëhej as sytë t’i ngrejë drejtë qiellit, por rrihte kraharorin e vet e thoshte: ‘O Hyj, ki mëshirë për mua mëkatarin!’

¹⁴Unë po ju them: ky u kthye në shtëpinë e vet i shfajësuar e jo ai, sepse: kushdo krenohet, do të përvujtërohet ndërsa kush përvujtërohet, do të lartësohet.«

¹⁵Disa ia binin edhe foshnjat që t’i bekonte. Nxënësit, kur i shihnin, ua ndalonin.

¹⁶Jezusi i grishi fëmijët dhe tha: »Lini fëmijët të vijnë tek unë e mos ua ndaloni, sepse për të tillët është Mbretëria e Hyjit.

¹⁷Përnjëmend po ju them: kush nuk e pranon Mbretërinë e Hyjit porsi fëmija, nuk do të hyjë në të.«

¹⁸Një bujar i bëri këtë pyetje: »Mësues i mirë, çka duhet të bëj për të fituar jetën e pasosur?«

¹⁹Jezusi i përgjigji: »Përse më thua ‘i mirë?’ Askush s’është i mirë, përveç një Hyji të vetëm!

²⁰Urdhërimet i di: ‘Mos the kurorën! Mos vra! Mos vidh! Mos dëshmo rrejshëm! Ndero babën tënd dhe nënën!’«

²¹Ai atëherë i tha: »Të gjitha këto i kam zbatuar që prej rinisë!«

²²Kur e dëgjoi, Jezusi i tha: »Të mungon vetëm edhe një gjë: shit gjithçka ke, ndajau skamnorëve e do të kesh visar në qiell! Atëherë eja e më ndiq!«

²³Ky, si e dëgjoi këtë fjalë, u trishtua, sepse ishte shumë i pasur.

²⁴Jezusi, kur e pa [se u trishtua], tha: »Sa vështirë e kanë pasanikët të hyjnë në Mbretërinë e Hyjit!

²⁵Më lehtë e ka devja të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës se i pasuri të hyjë në Mbretërinë e Hyjit!«

²⁶Ata që dëgjuan, i thanë: »Po kush atëherë do të mund të shëlbohet?«

²⁷»Çka s’mund të bëjnë njerëzit - u tha - Hyji mund ta bëjë.«

²⁸Atëherë foli Pjetri: »Ja, ne lamë gjithçka patëm e erdhëm pas teje.«

²⁹Jezusi u tha nxënësve: »Për të vërtetë po ju them: nuk mund të gjendet kund ai njeri që la për dashuri ndaj Mbretërisë së Hyjit, shtëpinë ose gruan, ose vëllezërit ose prindërit ose fëmijët

³⁰që të mos marrë shumëfish edhe në këtë e në botën e ardhshme jetën e pasosur.«

³¹Pastaj i mori me vete të Dymbëdhjetët dhe u tha: »Ja po ngjitemi në Jerusalem dhe do të plotësohen të gjitha që u shkruan nga profetët për Birin e njeriut:

³²sepse do t’u dorëzohet paganëve, të cilët do ta vënë në lojë, do ta salvojnë e do ta pështyjnë,

³³e, pasi ta frushkullojnë, do ta vrasin. Ai veç do të ngjallet të tretën ditë.«

³⁴Por ata s’morën vesh asgjë çka u tha. Këto fjalë për ta ishin fshehtësi e nuk kuptonin çka Jezusi u thoshte.

³⁵Kur Jezusi po i afrohej Jerihos, një lypës ishte ulur në një skaj të rrugës e po lypte.

³⁶Kur dëgjoi se po kalonin shumë njerëz, pyeti ç’është.

³⁷Ata i thanë: »Po kalon këndej Jezusi prej Nazaretit.«

³⁸Ai zuri të bërtasë: »Jezus, Biri i Davidit, ki mëshirë për mua!«

³⁹Ata që ecnin përpara i bërtitnin të heshtte, por ai bërtiti edhe më të madhe: »Biri i Davidit, ki mëshirë për mua!«

⁴⁰Jezusi zuri vend dhe urdhëroi t’ia sillnin para. Kur ky u afrua, Jezusi e pyeti:

⁴¹»Çka dëshiron të bëj për ty?« Ai përgjigji: »Zotëri, që të shoh«

⁴²»Shih! - i tha Jezusi - Të shpëtoi feja jote!«

⁴³Atij i erdhi aty për aty drita e syve dhe u nis pas tij duke i dhënë lavdi Hyjit. Edhe populli mbarë, kur pa këtë mrekulli, i dha lavdi Hyjit.