Jezusin e tundon djalli, Fillimi i veprimtarisë në Galile, etj.

¹Jezusi, plot me Shpirtin Shenjt, u kthye prej Jordanit dhe Shpirti e çoi në shkreti,

²ku, për dyzet ditë e tundoi djalli. Ndër ato ditë nuk hëngri asgjë e, kur ato kaluan, u urëtua.

³Atëherë djalli i tha: »Nëse je Biri i Hyjit, urdhëroj këtij guri të bëhet bukë.«

⁴Jezusi i përgjigji: »Thotë Shkrimi shenjt: ‘Njeriu nuk mund të jetojë vetëm me bukë’.«

⁵Atëherë e ngriti lart dhe, për një çast, ia dëftoi të gjitha mbretëritë e botës,

⁶e i tha: »Ty do ta jap të gjithë këtë pushtet dhe lavdinë e tyre, sepse m’u dha mua dhe unë ia jap kujt të dua.

⁷Nëse, pra, ti përkulesh në adhurim para meje, do të jetë krejt jotja.«

⁸Jezusi i përgjigji: »Shkrimi shenjt thotë: ‘Adhuro Zotin, Hyjin tënd, dhe vetëm atij shërbej!’«

⁹Atëherë e çoi në Jerusalem, e vuri në majë të Tempullit e i tha: »Nëse je Biri i Hyjit, hidhu prej këtu poshtë,

¹⁰sepse Shkrimi shenjt thotë: ‘Hyji për ty do t’u urdhërojë engjëjve të vet që të ruajnë,’

¹¹dhe ‘do të mbajnë para duarsh, që të mos e vrasësh këmbën tënde në ndonjë gur.’«

¹²Jezusi i përgjigji: »Por u tha edhe: ‘Mos e tundo Zotin, Hyjin tënd!’«

¹³Djalli, pasi i shfrytëzoi të gjitha trajtat e tundimit, u largua prej tij deri në kohën e volitshme.

¹⁴Atëherë Jezusi me fuqinë e Shpirtit Shenjt u kthye në Galile dhe u hap zëri për të nëpër mbarë krahinën.

¹⁵Mësonte nëpër sinagogat e tyre i nderuar prej të gjithëve.

¹⁶Jezusi erdhi në Nazaret, atje ku ishte rritur dhe, sipas dokes së vet, të shtunën hyri në sinagogë dhe u ngrit për të lexuar.

¹⁷I dhanë librin e Isaisë profet. Kur e hapi librin, gjeti vendin ku shkruan:

¹⁸‘Shpirti i Zotit është mbi mua sepse Ai më shuguroi! Ai më dërgoi t’u kumtoj të vobektëve Ungjillin, t’u shpall robërve çlirimin, të verbërve dritën e syve; t’i lëshojë në liri të ndrydhurit,

¹⁹të shpall vitin e hirit të Zotit.’

²⁰E mbylli librin, ia dha shërbëtorit dhe u ul. Të gjithë në sinagogë i drejtuan sytë në të.

²¹Atëherë u tha: »Sot shkoi në vend kjo pjesë e Shkrimit shenjt që e dëgjuat me veshë tuaj.«

²²Të gjithë e miratonin dhe u mrekullonin për fjalët e bukura që dilnin prej gojës së tij. Thoshin: »Vallë, a nuk është ky biri i Jozefit?«

²³Atëherë u tha: »Me siguri do të ma thoni atë fjalë: ‘Mjek, shëro veten!’ Gjithçka bëre, si dëgjuam, në Kafarnaum, bëj edhe këtu, në vendin tënd!’

²⁴Për të vërtetë po ju them - vazhdoi - asnjë profet nuk është i mirëseardhur në vendin e vet.

²⁵Për të vërtetë, prapë po ju them: në kohën e Elisë profet, kur qielli u ndry për tri vjet e gjashtë muaj dhe u bë uri e madhe në mbarë dheun, ishin shumë vejusha në Izrael,

²⁶dhe te asnjëra ndër to nuk u dërgua Elia, përveç te vejusha në Sareptë të Sidonisë.

²⁷Në kohën e Elizeut profet kishte shumë të gërbulur në Izrael dhe asnjë prej tyre nuk u pastrua përveç Naamanit Sirian.«

²⁸Këto fjalë i mbushën me zemërim të gjithë ata që ishin në sinagogë.

²⁹U çuan në këmbë, e qitën jashtë qytetit, e çuan në buzë të malit, mbi të cilin është i ndërtuar qyteti i tyre, për t’ia thyer qafën në greminë.

³⁰Por, ai kaloi përmes tyre e vijoi rrugën e vet.

³¹Atëherë zbriti në Kafarnaum, qytet i Galilesë dhe i mësonte ditën e shtunë.

³²Njerëzit i magjepste mësimi i tij, sepse fjalën e kishte plot autoritet.

³³Në sinagogë ndodhej një njeri që në trup kishte shpirtin e djallit të ndytë. Ai bërtiti me zë të madh:

³⁴»Hej, ç’ke me ne, Jezus Nazareni? A erdhe të na farosësh? Unë e di kush je: Shenjti i Hyjit!«

³⁵»Praj dhe dil prej tij! - i urdhëroi Jezusi. Djalli e rrëzoi para tyre e doli prej ti pa e lënduar fare.

³⁶Të gjithë i kapi frika dhe i thoshin njëri-tjetrit: »Çfarë fjale! Ky po u urdhëron me pushtet e fuqi shpirtrave të ndytë e ata po dalin!«

³⁷Dhe u përhap zëri për të nëpër të gjitha vendet e krahinës.

³⁸Si doli prej sinagogës, hyri në shtëpinë e Simonit. Vjehrrën e Simonit e kishin zënë ethe të forta e i bënë lutë për të.

³⁹Ai u përkul kah ajo, u urdhëroi etheve - e ato e lëshuan. U çua aty për aty dhe u shërbeu.

⁴⁰Kur perëndoi dielli, gjithësa kishin të sëmurë me sëmundje të ndryshme, i binin tek ai e Jezusi i shëronte duke vënë duart mbi secilin prej tyre.

⁴¹Prej shumëkujt dilnin djajtë e thoshin: »Ti je Biri i Hyjit!« Jezusi u kërcënohej dhe ua ndalonte të flisnin, sepse e dinin se ai është Mesia.

⁴²Kur zbardhi drita doli dhe shkoi në një vend të pabanuar. Turmat u vunë ta kërkojnë, e kur e gjetën, u munduan ta ndalnin të mos largohej prej tyre.

⁴³Ai u tha: »Më duhet ta shpall Ungjillin e Mbretërisë edhe në qytete të tjera, sepse për këtë punë jam dërguar.«

⁴⁴E predikonte nëpër sinagoga të Judesë.