Punëtorët në vresht, Jezusi paralajmëron të tretën herë vdekjen dhe ngjalljen e vet, etj.

¹»Mbretëria e qiellit është e ngjashme me atë zotështëpie, i cili doli herët në mëngjes që të gjejë punëtorë për vreshtin e vet.

²E, si u godit me punëtorët nga një denarë në ditë, i çoi në vreshtin e vet.

³Pastaj doli edhe rreth orës tre, pa do të tjerë duke ndenjur të papunë në treg

⁴e u tha: ‘Shkoni edhe ju në vreshtin tim e do t’ju jap sa të jetë e drejtë.’

⁵Shkuan edhe ata. Prapë doli rreth orës gjashtë dhe orës nëntë e bëri ashtu.

⁶Doli përsëri rreth orës njëmbëdhjetë, gjeti tjerë që po rrinin të papunë dhe u tha: ‘Përse rrini këtu të papunë gjithë ditën?’

⁷Ata i përgjigjën: ‘Sepse askush nuk na mori në punë.’ Ai u tha: ‘Shkoni edhe ju në vresht!’

⁸Si u bë mbrëmje, i zoti i vreshtit i tha kujdestarit të vet: ‘Thirri punëtorët dhe jepu pagën - fillo prej atyre të fundit e deri në të parët.’

⁹Erdhën kështu ata të të njëmbëdhjetës orë e morën secili nga një denar.

¹⁰Kur erdhën të parët, menduan se do të marrin më shumë. Por edhe ata morën nga një denar.

¹¹Duke e marrë ankoheshin në zotështëpinë

¹²e thoshin: ‘Këta të fundit punuan vetëm një orë e ti i barazove me ne që mbartëm mundin e ditës e vapën.’

¹³E ai i përgjigji njërit prej tyre: ‘Mik, s’po të bëj padrejtësi! A nuk u godite me mua nga një denar?

¹⁴Merr sa të përket e nisu! Unë dua t’i jap edhe këtij të fundit sa ty!

¹⁵A nuk kam të drejtë të bëj me pasurinë time si më pëlqen mua? Vallë a duhet të jesh ti smirëzi pse jam unë i mirë?’

¹⁶Kështu të fundit do të jenë të parët, e të parët të fundit!«

¹⁷Kur Jezusi po ngjitej në Jerusalem, i mori veçmas të dymbëdhjetët dhe udhës u tha:

¹⁸»Qe, po ngjitemi në Jerusalem dhe Biri i njeriut do t’u dorëzohet kryepriftërinjve e skribëve. Ata do ta dënojnë me vdekje,

¹⁹e do ta dorëzojnë paganëve për ta vënë në lojë, për ta frushkulluar e për ta kryqëzuar. Por ai të tretën ditë do të ngjallet.«

²⁰Atëherë iu afrua nëna e bijve të Zebedeut me të bijtë dhe e përshëndeti me fytyrë përdhe për t’i lypur diçka.

²¹Jezusi i tha: »Çka dëshiron?« Ajo i përgjigji: »Urdhëro që këta të dy, bijtë e mi, të rrijnë në Mbretërinë tënde njëri në të djathtën e tjetri në të majtën tënde.«

²²Jezusi përgjigji: »Nuk dini çka lypni. A mundeni ta pini ju kelkun që unë do ta pi?« »Mundemi!« - i përgjigjën.

²³Jezusi vijoi: »Me të vërtetë ju do ta pini kelkun tim, por të më rrini njëri në të djathtë e tjetri në të majtë, nuk është në dorë time t’jua japë, por do t’u jepet atyre, për të cilët u bë gati prej Atit tim.«

²⁴Kur morën vesh të dhjetë tjerët, u zemëruan në dy vëllezërit.

²⁵Atëherë Jezusi i thirri pranë vetës e u tha: »Ju e dini se sunduesit zotërojnë mbi popujt e vet e princat e tyre i mbajnë nën pushtet.

²⁶Porse, ndërmjet jush nuk duhet të jetë ashtu! Përkundrazi, ai që prej jush do të bëhet i madh, le të bëhet shërbëtori juaj,

²⁷kurse ai që ndër ju dëshiron të jetë i pari, le të bëhet skllavi juaj,

²⁸sikurse edhe Biri i njeriut, që s’erdhi për të qenë shërbyer, por për të shërbyer e për të flijuar jetën e vet si shpërblim për të gjithë!«

²⁹Kur po dilnin nga Jerihoni, iu vunë pas shumë njerëz.

³⁰Kur qe, dy të verbër, që rrinin në skaj të rrugës, si morën vesh se po kalonte Jezusi, ia filluan të bërtasin: »Zotëri, Biri i Davidit, ki mëshirë për ne!«

³¹Populli u bërtiti të heshtënin, por ata klithën edhe më tepër: »Zotëri, Biri i Davidit, ki mëshirë për ne!«

³²Jezusi u ndal, i thirri dhe u tha: »Çka kërkoni të bëj për ju?«

³³Ata i përgjigjën: »Zotëri, që të na çelen sytë!«

³⁴Jezusi pati dhembshuri për ta e ua preku sytë. Ata menjëherë panë dhe u nisën pas tij.