Mos i gjykoni të tjerët, Lyp, kërko, trokit, etj.

¹»Mos gjykoni, që të mos gjykoheni!

²Sepse me çfarë gjykimi të gjykoni, me atë do të gjykoheni! E me atë masë që matni, me atë edhe juve do t’ju matet.

³Pse e shikon lëmishtjen në sy të vëllait tënd, kurse nuk e sheh traun në sy tënd?

⁴Dhe, si mund t’i thuash vëllait tënd: ‘Prit ta nxjerr lëmishtjen nga syri yt’, kurse e ke traun në syrin tënd?

⁵Shtiracak, nxirre më parë traun nga syri yt, e mandej do të shohësh ta nxjerrësh lëmishtjen nga syri i vëllait tënd.

⁶Mos ua jepni qenve gjënë e shenjtëruar as mos i qitni para derrave margaritarët tuaj që, pasi t’i shkelin, të mos kthehen kundër jush e t’ju shqyejnë.«

⁷»Lypni e do t’ju jepet, kërkoni dhe do të gjeni, trokitni e do t’ju çelet!

⁸Sepse, kush lyp, i jepet, kush kërkon gjen, e kush trokëllit, i çelet.

⁹Dhe, a gjendet njeri ndër ju, që po i lypi i biri bukë, i jep gur?

¹⁰Ose, po i lypi peshk, i jep gjarpër?

¹¹Po qe, pra, se ju që jeni të këqij, dini t’u jepni gjëra të mira bijve tuaj, aq më tepër Ati juaj që është në qiell, do t’u japë gjëra të mira atyre që ia lypin.

¹²Gjithçka dëshironi t’ju bëjnë juve njerëzit, bëni edhe ju atyre! Ja, vërtetë Ligji e Profetët!«

¹³»Hyni nëpër derë të ngushtë, sepse e gjerë është dera dhe e gjerë rruga që çon në bjerrje e shumë janë asish që kalojnë nëpër të!

¹⁴Sa e ngushtë është dera e sa e ngushtë është rruga që çon në jetë e janë pak asish që e gjejnë!«

¹⁵»Ruajuni prej profetëve të rrejshëm, që vijnë tek ju e ju shtiren si dele, kurse përbrenda janë ujq grabitqarë.

¹⁶Do t’i njihni prej fryteve të tyre. A thua vilet rrushi prej ferrash ose fiqtë prej murrizash?

¹⁷Kështu çdo pemë e mirë, jep fryte të mira, kurse çdo pemë e keqe jep fryte të këqija.

¹⁸Një pemë e mirë nuk mund të japë fryte të këqija, as një pemë e keqe nuk mund të japë fryte të mira.

¹⁹Çdo pemë që nuk jep fryt të mirë, pritet e qitet në zjarr.

²⁰Kështu, pra, do t’i njihni profetët prej veprave të tyre.«

²¹»Jo secili që më thotë: ‘O Zot, o Zot!’ do të hyjë në Mbretërinë e qiellit, por ai që kryen vullnetin e Atit tim që është në qiell.

²²Shumë do të më thonë atë ditë: ‘O Zot, o Zot, a nuk profetizuam në Emër tënd, a nuk i nxorëm shpirtrat e këqij në Emër tënd, a nuk bëmë shumë mrekulli në Emër tënd?’

²³Atëherë unë do t’ju them: Kurrë nuk ju kam njohur! Shporruni prej meje, o bakëqij!«

²⁴»Kështu, kushdo i dëgjon këto fjalë të mia dhe i shtjen në veprim, mund të krahasohet me njeriun e urtë, i cili e ndërtoi shtëpinë e vet mbi shkëmb.

²⁵Ra shiu, u çuan përrenjtë, frynë erërat e u përplasën për atë shtëpi, por ajo nuk u rrëzua, sepse i kishte themelet në shkëmb.

²⁶Kurse, ai që i dëgjon të gjitha këto fjalë të mia e nuk i shtjen në veprim, mund të krahasohet me njeriun e marrë, i cili e ndërtoi shtëpinë e vet mbi rërë.

²⁷Ra shiu, u çuan përrenjtë, frynë erërat dhe u përplasën për atë shtëpi e ajo u rrëzua: rrënimi i saj qe i madh!«

²⁸Kur Jezusi i kreu këto fjalime, turma e popullit mbeti e habitur nga mësimi i tij,

²⁹sepse vërtet i mësonte si njeriu që ka autoritet, e jo si skribët e tyre.