Shërimi i gërbulanit, Shërbimi i shërbëtorit të centurionit - kapitenit, etj.

¹Kur Jezusi zbriti nga mali, iu vu pas një turmë e madhe populli.

²Dhe ja, një gërbulan iu afrua, ra përmbys para tij e i tha: »O Zot, nëse ti do, mund të më shërosh.«

³Atëherë Jezusi e shtriu dorën, e preku dhe i tha: »Dua, shëndoshu!« Dhe përnjëherë u shërua gërbula e tij.

⁴Jezusi i tha: »Ruaju se i tregon kujt! Por shko, paraqitu te prifti e kushtoje flinë që e ka urdhëruar Moisiu, t’u vlejë atyre për dëshmi.«

⁵Kur Jezusi hyri në Kafarnaum, iu paraqit një centurion dhe iu lut:

⁶»Zotëri, shërbëtori im është ratë në shtëpi i paralizuar dhe po vuan shumë.«

⁷Jezusi i tha: »Do të vij dhe do ta shëroj.«

⁸Por centurioni i përgjigji: »O Zot, unë nuk jam i denjë të hysh nën pullazin tim, por vetëm jep urdhër e do të shërohet shërbëtori im.

⁹Sepse, edhe unë që nuk jam tjetër, por një njeri i nënshtruar, kam nën urdhrin tim ushtarë dhe unë i them njërit: ‘Shko!’ dhe ai shkon e një tjetri: ‘Eja!’ dhe ai vjen, e shërbëtorit tim: ‘Bëje këtë!’ dhe ai e bën«

¹⁰Jezusi, kur e dëgjoi, u mrekullua dhe u tha atyre që po i shkonin pas: »Për të vërtetë po ju them: ende nuk e gjeta te asnjë njeri tjetër në Izrael një fe kaq të madhe!

¹¹Prandaj po ju them: shumë do të vijnë nga Lindja e nga Perëndimi e do të ulen në tryezë me Abrahamin, Izakun e Jakobin në Mbretërinë e qiellit,

¹²ndërsa bijtë e Mbretërisë do të hidhen jashtë në errësirë, ku do të jetë vaj e kërcëllim dhëmbësh.«

¹³Atëherë i tha centurionit: »Shko e le të bëhet ashtu siç besove!« Dhe shërbëtori i tij u shërua po në atë orë.

¹⁴Kur Jezusi shkoi në shtëpinë e Pjetrit, pa vjehrrën e Pjetrit ratë ndër ethe.

¹⁵Jezusi ia preku dorën, atë e lëshuan ethet, u çua e i shërbeu.

¹⁶Kur u bë natë i sollën shumë të djallosur. Jezusi me fuqinë e fjalës i dëboi shpirtrat dhe i shëroi të gjithë të sëmurit,

¹⁷që kështu të plotësohej fjala e Isaisë profet që thotë: »Ai i mori lëngatat tona e i mbarti sëmundjet tona«

¹⁸Jezusi, kur e pa turmën e njerëzve që po e rrethonte, dha urdhër të kalojnë në anën tjetër.

¹⁹Ndërkaq u afrua një skrib e i tha: »Mësues, do të vij mbas teje kahdo që të shkosh.«

²⁰Jezusi i përgjigji: »Dhelprat kanë strofuj e zogjtë e qiellit çerdhe, kurse Biri i njeriut nuk ka ku ta mbështesë kryet.«

²¹Një tjetër nga nxënësit e tij tha: »Zotëri, më lejo të shkoj një herë e ta varros tim atë.«

²²Jezusi i përgjigji: »Eja pas meje e lëri të vdekurit t’i varrosin të vdekurit e vet!«

²³Si hyri në barkë, pas tij u nisën edhe nxënësit e tij.

²⁴Dhe ja, në det u çua një stuhi e madhe aq sa valët po e mbulonin barkën; e ai flinte.

²⁵Atëherë nxënësit iu afruan, e zgjuan dhe i thanë: »Ndore tënde, o Zot, se u mbytëm!«

²⁶»Pse po frikësoheni, o fepakët? - u tha dhe atëherë u ngrit, u urdhëroi erërave dhe detit e u bë qetësi e madhe.

²⁷Njerëzit të habitur thoshin: »Kush është ky që po i nënshtrohen erërat dhe deti?«

²⁸Si kaloi në bregun tjetër - në krahinën e gadarenëve, dy të djallosur që dolën nga varret, i erdhën para. Ishin aq të rrezikshëm, sa që askush s’guxonte të kalojë asaj rruge.

²⁹Dhe ja, bërtitën: »Çka do prej nesh, o Biri i Hyjit? A erdhe këtu të na mundosh para kohës?«

³⁰Jo larg tyre kulloste një tufë e madhe thish.

³¹Shpirtrat e këqij iu lutën Jezusit: »Nëse po na dëbon, na ço në tufën e thive!«

³²Ai u tha: »Shkoni!« Ata dolën e hynë në thi. Dhe ja, mbarë tufa u lëshua turr e prej greminës ra në det dhe u mbyt në ujë.

³³Barinjtë ikën, e si mbërritën në qytet, treguan gjithçka, veçanërisht për të djallosurit.

³⁴Dhe ja, mbarë qyteti i doli para Jezusit. Kur e panë, iu lutën të largohej prej krahinës së tyre.