Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 27

Fjala, Drejtësia, etj.

33 vargje

1Për shkak të fitesës shumë mëkatojnë e kush kërkon të pasurohet nuk e pështyn dorën.

2Sikurse huri ngulet ndërmjet gurëve,

3ashtu ndërmjet shitjes e blerjes depërton mëkati.

4Nëse se mban veten në frikën e Zotit, së shpejti do të përmbyset shtëpia jote.

Fjala

5Sikurse kur tundet shosha, mbesin zonat, kështu edhe mungesat e njeriut dalin në pah në të folur.

6Enët e vorbëtarit i sprovon furra, njerëzit e drejtë i sprovon vuajtja.

7Si u punua një pemë e dëftojnë frutat, kështu edhe fjala e zbulon mendimin e njeriut.

8Para se të ketë folur askënd mos lavdëro: sepse të folurit është prova e njeriut.

Drejtësia

9Nëse e ndjek drejtësinë, patjetër do ta zësh dhe do ta veshësh porsi petk nderi, do të banosh me të, do të të mbrojë përgjithmonë dhe në ditën e provës në të do të gjesh mbështetjen e sigurt.

10Zogjtë tubohen me të ngjashmit e vet dhe e vërteta kthehet tek ata që e shtinë në veprim.

11Luani gjahut gjithmonë i rri në pritë, kështu edhe mëkatet atyre që bëjnë paudhësi.

12Biseda e njeriut të përshpirtshëm flet përherë urti, kurse i patenzoni ndërrohet porsi hëna.

13Mes njerëzve të pamend, ruaje kohën, mes njerëzve të urtë mos të dhimbet koha.

14Biseda e të marrëve është e neveritshme, të qeshurit e tyre në kënaqësitë e mëkatit.

15Biseda e atij që bën be shumë, të çon flokët e kokës e, kur të tillët grinden, bëjnë të mbyllim veshët.

16Grindja e njerëzve krenarë mbaron me gjakderdhje e të sharat e tyre tmerr janë edhe të dëgjohen.

Fshehtësitë

17Kush zbulon fshehtësitë, humb besimin e mikut dhe s’do të gjejë më mik për vetvete:

18Duaje mikun dhe mbaja besën;

19por, nëse ia zbulon fshehtësitë e tija, s’ke pse i shkon më pas,

20sepse, porsi ai që e ka bjerrë atë që i ka vdekur, ashtu e ke bjerrë miqësinë e të afërmit tënd,

21e, porsi ai që e lëshon zogun prej dorës, ashtu e lë të shkojë të afërmin tënd, më s’do ta zësh.

22Mos iu vër pas, sepse tashmë është shumë larg; vërtet shpëtoi porsi shuta prej lakut, sepse e plagosur është zemra e tij,

23më s’do të jesh në gjendje ta lidhësh. Një nëmë e sharje ndoshta mund të pajtohet,

24por, të zbulosh fshehtësitë e mikut, do të thotë ta këputësh krejtësisht shpresën.

Hipokrizia

25Kush bën në sy, trillon të keqen; kush e njeh, largohet prej tij.

26Para syve të tu është gojëmbël dhe bisedat e tua e mallëngjejnë, por, pas syve, i ndërron fjalët e fjalët e tua i cilëson shkandull.

27Shumë gjëra më neverisin, por jo sa ky njeri, por edhe Zoti të tillin e ka inat.

28Kush hedh peshën përpjetë, mbi kokë i bie: edhe goditja me tradhti tradhtarin godet.

29Kush gropën hap, vetë bie brenda, kush ia qet gurin të afërmit, vetë në të do të marrë në thua e kush ia ngeh tjetrit lakun, vet në të zihet.

30Kush e zbaton synimin e mbrapshtë, mbi të ai kthehet e nuk e di se nga i ka ardhur.

31Përqeshja e poshtërimi si ndahen krenarit dhe hakmarrja i rri në pritë si luani.

32Në lak do të bien ata që i gëzohen rënies së të drejtëve, para se të vdesin, dhimbjet do ti shkrijnë.

Hakmarrja

33Hidhërimi dhe urrejtja njësoj janë të urrejtshme, të dyja në zemër i ndryen mëkatari.