Flijimi i Izakut, Pasardhësia e Nahorit

¹Pas këtyre ngjarjeve Hyji e vuri në provë Abrahamin e i tha: »Abraham!« Ai i përgjigji: »Tek jam!«

²I tha: »Merre djalin tënd të dëshirit, Izakun, të cilin e do e shko në trevën Moria, e atje ma kushto fli shkrumbimi mbi njërin ndër malet që do të ta tregoj.«

³Abrahami u ngrit herët në mëngjes, e shiloi gomarin e vet, mori me vete dy shërbëtorë të vet dhe Izakun, djalin e vet. Pasi më parë i preu drutë për fli shkrumbimi, u nis për në atë vend që Hyji i kishte treguar.

⁴Të tretën ditë, pasi Abrahami i lartësoi sytë, e vështroi atë vend prej së largu.

⁵U tha shërbëtorëve të vet: »Ju pritni këtu me gomar. Unë e djali po shkojmë deri atje për të adhuruar dhe do të kthehemi te ju.«

⁶Mori edhe drutë e flisë së shkrumbimit e ia ngarkoi Izakut, birit të vet, kurse ai mbante në dorë zjarrin e thikën. Ndërsa të dy po ecnin së bashku,

⁷Izaku i tha Abrahamit, babait të vet: »Baba!« Ai u përgjigj: »Çka do, biro? - Qe - tha - zjarri e drutë, po ku është flia e shkrumbimit?«

⁸Abrahami i përgjigji: »Vetë Hyji do ta gjejë flinë e shkrumbimit për vete, biri im!« Dhe të dy vazhduan udhën së bashku.

⁹Kur arritën në vendin që Hyji ia kishte dëftuar, Abrahami aty e ndërtoi lterin dhe mbi të i renditi drutë. Mandej e lidhi Izakun, djalin e vet, e vendoi mbi lter mbi turrën e druve,

¹⁰shtriu dorën dhe e mori thikën për ta flijuar djalin e vet.

¹¹Kur, qe, prej qiellit bërtiti engjëlli i Zotit: »Abraham, Abraham!« Ky i përgjigji: »Urdhëro!«

¹²Engjëlli i tha: »Mos e ço dorën tënde mbi fëmijën tënd dhe mos i bëj farë dëmi! Tash po e shoh se ia ke drojën Hyjit dhe për shkak tim nuk e kurseve as djalin tënd të dëshirit.«

¹³Abrahami i çoi sytë lart dhe e pa një dash të ngatërruar për brirësh në një shkurre. E mori këtë dhe e kushtoi fli shkrumbimi në vend të të birit.

¹⁴Atë vend e quajti: »Zoti sheh.« Këndej edhe sot e kësaj dite thuhet: »Në malin Zoti shihet.«

¹⁵Engjëlli i Zotit e thirri Abrahamin për të dytën herë prej qiellit e i tha:

¹⁶»Pasha mua - është fjala e Zotit - pasi e bëre këtë gjë dhe nuk t’u dhimbs djali yt i dëshirit,

¹⁷unë po ta fal bekimin tim dhe do të bëj që pasardhësit e tu të shtohen porsi yjet e qiellit, porsi rëra në bregun e detit. Ndërsa pasardhësit e tu do t’i pushtojnë dyert e armiqve të vet

¹⁸dhe në farën tënde do të jenë të bekuar të gjithë popujt e tokës pasi ti ma dëgjove fjalën.«

¹⁹Atëherë Abrahami u kthye te shërbëtorët e vet. U çuan dhe, së bashku, shkuan në Bersabè. Abrahami banoi në Bersabè.

²⁰Pas këtyre ngjarjeve e lajmëruan Abrahamin se edhe Melka i kishte lindur Nahorit, vëllait të tij, disa djem:

²¹Husin, të parëlindurin, Buzin, vëllanë e tij, Kamuelin, trungun e Aramit,

²²Kasedin, Azaun, Feldasin, Jedlafin

²³dhe Batuelin, prej të cilit lindi Rebeka. Këta të tetët i lindën prej Melkës, Nahorit, vëllait të Abrahamit.

²⁴Kurse gruaja e tij pa kurorë që quhej Romë, i lindi Tabeen, Gahamin, Tahasin dhe Maahanë.