Një martesë tjetër e Ezaut, Ëndrra e Jakobit

¹Prandaj, Izaku e thirri Jakobin, i dha bekimin dhe i urdhëroi: »Ruaj se martohesh me bijat e Kanaanit.

²Çohu, shko në Padanaram, në shtëpinë e Batuelit, te babai i nënës sate dhe merr grua prej andej, nga bijat e Labanit, ungjit tënd.

³E paç bekimin e Hyjit të gjithëpushtetshëm dhe bëftë të trashëgohesh e të shtohesh që të bëhesh shumicë popujsh.

⁴Ai të dhëntë ty e farës sate bekimet e Abrahamit që ta fitosh për pronë tokën e çojave të tua që Hyji ia premtoi gjyshit tënd.«

⁵Pasi Izaku e dërgoi, Jakobi u nis për Padanaram te Labani, biri i Batuelit aramejas, vëllai i Rebekës, nënës së Jakobit dhe të Ezaut.

⁶Duke parë Ezau se i ati i dha bekimin Jakobit dhe se e ftilloi për në Padanaram për t’u martuar prej andej dhe, ndërsa po ia jepte bekimin, i urdhëroi me këto fjalë: »Mos merr grua prej bijave të Kanaanit«,

⁷dhe se ai i dëgjoi prindërit dhe shkoi në Padanaram;

⁸po edhe mbasi e kishte sprovuar se i ati nuk i kishte në qejf bijat e Kanaanit,

⁹shkoi tek Ismaeli dhe mori për grua, përveç atyre që kishte, Maheletën, bijën e Ismaelit, birit të Abrahamit, të motrën e Nabajotit.

¹⁰Pasi Jakobi doli prej Bersabesë vazhdoi udhën për Karran.

¹¹Arriti në një farë vendi dhe, pasi dielli perëndoi, u ndal të kalojë natën. Mori një nga gurët aty pranë, e vuri nën krye dhe fjeti në atë vend.

¹²Në ëndërr pa një shkallë që fundin e kishte në tokë e maja i prekte qiellin. Engjëjt e Hyjit ngriheshin dhe zbritnin nëpër të.

¹³Pa edhe Zotin të mbështetur në shkallë që po i thoshte: »Unë jam Zoti, Hyji i Abrahamit, atit tënd, dhe Hyji i Izakut. Tokën në të cilën fle, unë do ta jap ty dhe farës sate.

¹⁴Trashëgimtarët e tu do të jenë porsi pluhuri i dheut. Do të shtrihen në drejtim të perëndimit, të lindjes, të veriut e të jugut. Në ty dhe në farën tënde do të jenë të bekuara të gjitha fiset e dheut.

¹⁵Dhe, ja, unë jam me ty. Unë do të të të ruaj kahdo që të shkosh. Unë do të kthej në këtë vend, nuk do të lëshoj dore, por do të plotësoj gjithçka që të kam thënë.«

¹⁶Jakobit i doli gjumi dhe tha: »Vërtet në këtë vend qenka Zoti e unë nuk e dija!«

¹⁷E kapi frika dhe tha: »Sa i tmerrshëm është ky vend! Nuk është këtu tjetër, por shtëpia e Zotit dhe dera e qiellit!«

¹⁸Jakobi u ngrit herët në mëngjes, mori gurin që e kishte vënë nën krye, e ndreqi në gurngulur dhe qiti vaj mbi të.

¹⁹Atë vend e quajti Betel; më parë qyteti quhej Luzë.

²⁰Jakobi bëri edhe këtë kusht: »Nëse Hyji do të jetë me mua dhe nëse do të më ruajë në këtë udhëtim që kam marrë, nëse do të më japë bukë për të ngrënë dhe petka për t’u veshur,

²¹dhe nëse do të kthehem shëndosh e mirë në shtëpinë e tim ati - Zoti do të jetë Hyji im

²²dhe ky gur që unë e ngreha në gurngulur do të jetë shtëpia e Zotit; dhe prej të gjithave që do të më dhurosh, unë do të ta jap të dhjetën.«