Të gjithë kapitujt

Zbulesa · Kapitulli 20

Një mijë vjetët, Shpartallimi i Satanit, etj.

15 vargje

Një mijë vjetët

1Mandej pashë: një engjëll tjetër po zbriste prej qiellit me çelësin e Humnerës dhe me hekura të mëdha në dorë.

2Ai e kapi Draguan - Gjarprin e vjetër - Djallin, Satanin - dhe e lidhi në hekura për një mijë vjet.

3E plandosi në Humnerë, e mbylli dhe e vulosi derën mbi të që të mos i ngashnjejë njerëzit derisa të plotësohen një mijë vjetët. Atëherë duhet të zgjidhet për pak kohë.

4Mandej pashë edhe fronet: Atyre që ndenjën në to u qe dhënë pushteti të gjykojnë. Pashë edhe shpirtrat e atyre që ishin prerë për shkak të dëshmisë së Jezusit dhe për shkak të Fjalës së Hyjit, po ashtu edhe ata që nuk e adhuruan Egërsirën dhe truporen e saj dhe nuk e morën vulën në ballë as në dorë të tyre. Ata u kthyen në jetë dhe bashkë me Krishtin mbretëruan një mijë vjet.

5Të vdekurit e tjerë nuk u ngjallën derisa u plotësuan një mijë vjet. Kjo është ngjallja e parë.

6I lum dhe i shenjtë është ai që ka pjesë në ngjalljen e parë! Mbi ta vdekja e dytë s’ka pushtet: ata do të jenë priftërinjtë e Hyjit dhe të Krishtit dhe bashkë me Të do të mbretërojnë për një mijë vjet.

Shpartallimi i Satanit

7Pasi të kryhen një mijë vjet, Satani do të zgjidhet nga burgu i tij

8dhe do të dalë të ngashnjejë popujt nga katër anët e botës - Gogë dhe Magogë - dhe do t’i bashkojë në luftë: numri i tyre është porsi rëra e detit.

9Edhe këta u tubuan në fushë të gjerë të botës, e rrethuan fushimin e shenjtërve dhe qytetin e dashur. Por, nga qielli zbriti zjarri dhe i përpiu.

10Djalli - ngashnjyesi i tyre, që plandosur në liqenin e zjarrtë dhe të sulfurt, aty ku gjendet Egërsira dhe Profeti i rrejshëm: aty do të vuajnë ditë e natë në shekuj të shekujve.

Gjyqi para fronit të lartë dhe të bardhë

11Atëherë pashë një fron të madh dhe të bardhë edhe Atë që rri në të. Para tij u zhduk toka e qielli pa lënë farë gjurme.

12Pashë edhe të vdekurit: të mëdhenj dhe të vegjël, në këmbë para fronit. Atëherë u hapën librat. U hap edhe një libër tjetër: libri i jetës. Të vdekurit u gjykuan sipas shkrimeve që ishin në libra - simbas veprave të tyre.

13Deti i ktheu të vdekurit që ishin në të, po ashtu edhe Vdekja dhe Nëntoka i kthyen të vdekurit që ishin në to: të gjithë qenë gjykuar sipas veprave të veta.

14Atëherë edhe Vdekja dhe Nëntoka qenë hedhur në liqenin e zjarrtë. Liqeni i zjarrtë është vdekja e dytë.

15Kushdo nuk u gjet i shkruar në librin e jetës qe plandosur në liqenin e zjarrtë.