Si duhet të rrijë burri e gruaja në praninë e Hyjit, Shpërdorimi i Darkës së Zotit, etj.

¹Më përngjani mua, sikurse unë i përngjaj Krishtit.

²Ju lavdëroj që më kujtoni në gjithçka dhe që i ruani traditat ashtu si jua kam pasë mësuar.

³Por dua që ta dini: kryetari i çdo njeriu është Krishti, kryetari i gruas është burri e kryetari i Krishtit është Hyji.

⁴Çdo burrë që lutet apo profetizon me krye të mbuluar, turpëron kryetarin e vet.

⁵Çdo grua që lutet apo profetizon me krye të zbuluar, turpëron kryetarin e vet: sepse është njënjë sikurse t’i kishte qethur flokët.

⁶E po ndodhi që ndonjë grua nuk do ta mbulojë kryet, le të qethet; por, në qoftë se është turp për grua ta qethë e ta rruajë kryet, atëherë le të mbulohet.

⁷Përkundrazi, burri nuk ka nevojë ta mbulojë kryet sepse është shëmbëlltyra e lavdisë së Hyjit; ndërsa gruaja është nderi i burrit.

⁸Sepse nuk është burri prej gruas, por gruaja prej burrit.

⁹Dhe burri nuk u krijua për arsye të gruas, por gruaja për arsye të burrit.

¹⁰Prandaj, gruaja duhet ta mbartë mbi krye shenjën e »varshmërisë«, për shkak të engjëjve.

¹¹Megjithëse, në Zotin, as s’është burri i pavarur nga gruaja e as gruaja nga burri.

¹²Sepse, sikurse gruaja që është prej burrit, ashtu edhe burri lind prej gruas: e gjithçka vjen prej Hyjit.

¹³Gjykoni ju vetë: a ka hije që gruaja të lutet para Hyjit me krye të zbuluar?

¹⁴Po a nuk ju mëson edhe vetë natyra, se nuk i ka hije mashkullit t’i lëshojë flokët e gjatë,

¹⁵kurse për femër flokët e gjatë janë nder, sepse [asaj] i qenë dhënë si mbulesë.

¹⁶Por, në qoftë se ndokush mendon se ka të drejtë të kundërshtojë, le ta dijë se kjo doke nuk është ndër ne as në kishat e Hyjit.

¹⁷E, pasi jam duke i dhënë këto vërejtje, nuk mund t’ju lavdëroj: bashkimet tuaja nuk po ju sjellin dobi shpirtërore, por më tepër dëm.

¹⁸Më së pari po dëgjoj - e pjesërisht e besoj - se kur bashkoheni në Mbledhje po paska midis jush mosmarrëveshje.

¹⁹Njëmend, duhet të jenë ndër ju dasi, në mënyrë që të dalin në shesh [edhe] ata që ndër ju janë të krishterë të vërtetë.

²⁰Kur ju, pra, mblidheni së bashku kështu, kjo gjë nuk do të thotë se hani Darkën e Zotit,

²¹pasi, secili, kur merr pjesë në Darkë, kërkon të hajë një herë ushqimin që ka sjellë me vete, kështu që, dikush mbetet i uritur e tjetri dehet.

²²Po a thua nuk keni shtëpi për të ngrënë e për të pirë? A mos doni të përbuzni Kishën e Hyjit e t’i turpëroni ata që nuk kanë? Çka t’ju them? T’ju lavdëroj? Në këtë gjë s’ju lavdëroj.

²³Verevërtet atë mësim që mora prej Zotit, atë edhe juve ua mësova, d.m.th. se Zoti Jezus, atë natë që po tradhtohej, mori bukën,

²⁴u falënderua, e theu dhe tha: »Ky është Korpi im - për ju. Bëni këtë në përkujtimin tim!«

²⁵Po ashtu, pasi u krye darka, mori edhe kelkun e tha: »Ky Kelk është Besëlidhja e re në Gjakun tim. Bëni këtë, gjithsaherë që të pini, në përkujtimin tim!«

²⁶Për të vërtetë, kurdo të hani këtë bukë e të pini këtë kelk, lajmëroni vdekjen e Zotit, deri që Ai të vijë.

²⁷Prandaj, kushdo ha bukën ose pi kelkun e Zotit padenjësisht, do të jetë fajtor i Korpit e i Gjakut të Zotit.

²⁸Për këtë arsye secili më së pari ta shqyrtojë mirë veten e veç atëherë të hajë prej kësaj Buke e të pijë prej këtij Kelku.

²⁹Sepse, kushdo ha e pi - në qoftë se nuk e dallon Korpin e Zotit prej ushqimeve të tjera - ha e pi dënimin e vet.

³⁰Ja, pra, arsyeja pse shumë prej jush janë të dobët, shumë të sëmurë, madje shumë edhe vdesin.

³¹E pra, po ta shqyrtonim mirë veten, nuk do të dënoheshim.

³²E kur na gjykon Hyji, na edukon, që të mos dënohemi bashkë me botën.

³³Prandaj, vëllezërit e mi, kur të bashkoheni në Darkë, pritne njëri-tjetrin.

³⁴E, nëse ndokush është i uritur, le të hajë në shtëpi, në mënyrë që të mos bashkoheni për dënim. Të tjerat do t’i rregulloj kur të vij.