Gjuhët dhe profecitë, Rregulla praktike si duhen përdorur dhuratat

¹Kërkoni të fitoni dashurinë. Dëshironi edhe dhuratat e Shpirtit Shenjt, sidomos atë të profecisë.

²Sepse, ai që flet gjuhë të huaj, flet me Hyjin e jo me njerëz: askush nuk e merr vesh, sepse me anë të Shpirtit flet sende të fshehura.

³Kurse, ai që profetizon u flet njerëzve: edukon, qorton, ngushëllon.

⁴Ai që flet në gjuhë të huaj edukon veten, kurse ai që profetizon, edukon bashkësinë.

⁵Dëshiroj që të gjithë ju të flisni në gjuhë të ndryshme, por më tepër dëshiroj të profetizoni, sepse më i madh është ai që profetizon se ai që flet në gjuhë të ndryshme, përveç se në shtjelloftë për edukimin e Kishës.

⁶Zini tani, vëllezër, se unë po vij te ju e po ju flas në gjuhë të ndryshme. Çka do t’ju vlente, po të mos ju tregoja ndonjë zbulesë, ose ndonjë njohuri, o profeci apo mësim?

⁷Nëse, pra, veglat muzikore, që nuk janë të gjalla - flauti ose cetra, nuk japin tinguj të qartë, si do të mund të merret vesh çka ekzekutohet me flaut ose me cetër?

⁸Po edhe boria, nëse jep tingull jo të qartë, kush do të bëhej gati për luftim?

⁹Po kështu edhe ju, nëse gjuha juaj nuk flet fjalë të kuptueshme, si do të merret vesh çka thoni? Fjalë në erë!

¹⁰E në botë ka, kush e di se sa lloj fjalësh - e secila e ka vështrimin e vet.

¹¹Tashti, nëse nuk ia di vështrimin fjalës, unë do të jem i huaj për atë që flet dhe ai që flet, i huaj për mua.

¹²Kështu edhe ju, pasi dëshironi me gjithë zemër t’i keni dhuratat e Shpirtit Shenjt, bëni çmos t’i keni me begati për edukimin e Kishës.

¹³Prandaj, ai që flet në gjuhë të ndryshme, le të lutet për ta fituar dhuratën e shtjellimit.

¹⁴Në qoftë se lutem në gjuhë të huaj, shpirti im lutet, por mendja ime nuk sjell fryt.

¹⁵Çka të bëj, pra? Do të lutem me shpirt, por do të lutem edhe me kuptim. Do të këndoj me shpirt, por do të këndoj edhe me kuptim.

¹⁶Sepse, në qoftë se e bekon Hyjin me shpirt, si do të përgjigjë: »Amen« në falënderimin tënd, ai që është pjesëtar i dëgjuesve të thjeshtë pasi ai nuk di çka thua ti?

¹⁷Ti, njëmend, falënderohesh një bukuri, por tjetri nuk ndërtohet.

¹⁸Faleminderit Hyjit, unë flas në gjuhë të huaja më tepër se ju të gjithë,

¹⁹porse, në një mbledhje më tepër dëshiroj të them vetëm pesë fjalë që merren vesh për mësim të tjerëve, se sa dhjetë mijë fjalë në gjuhë të huaja.

²⁰Vëllezër, mos jini më fëmijë përkah kuptimi, por të jeni fëmijë përkah e keqja, kurse të rritur përkah kuptimi.

²¹Në Ligj është shkruar: ‘Unë do t’i flas këtij populli - thotë Zoti - në gjuhë të huaja e me buzë të huaja dhe as ashtu nuk do të më dëgjojnë.’

²²Këndej, gjuhët e huaja nuk janë shenjë për besimtarët, por janë shenjë për ata që nuk besojnë, e përkundrazi, profecia është shenjë për besimtarët e jo për ata që nuk besojnë.

²³Po e zëmë, se, për shembull, bashkohet mbarë Kisha dhe të gjithë flasin në gjuhë të huaja e, ndërkaq hyjnë asish që s’kanë njohuri ose nuk besojnë, a thua se nuk do të mendojnë se jeni marruar?

²⁴Kurse, në qoftë se të gjithë profetizojnë, i pafeu ose dëgjuesi i thjeshtë që hyn, për të çdo gjë bëhet qortim dhe dënim.

²⁵Atëherë zbulohen fshehtësitë e zemrës së tij. Kështu ai do të bjerë përmbys dhe do ta adhurojë Hyjin duke pranuar: »Hyji është me të vërtetë midis jush!«

²⁶Çka të bëhet atëherë, vëllezër? Kur të bashkoheni, ndonjëri mund të këndojë një psalm, tjetri ka një mësim, ka një zbulesë, ka një fjalim në gjuhë, ka sqarim gjuhësh - le të bëhen të gjitha për ndërtimin e përbashkët.

²⁷Nëse flitet në gjuhë të huaja, le të flasin dy - më së shumti tre - por edhe këta me rend, dhe njëri le të shpjegojë.

²⁸Pra, nuk ka kush të përkthejë, ai që di gjuhë të huaj le të heshtojë në bashkësi, le të meditojë e të flasë me Hyjin.

²⁹Lidhur me profetët, le të flasin dy ose tre e tjerët le të gjykojnë.

³⁰Por, po qe se ai afër tij ka ndonjë zbulesë, atëherë i pari le të heshtojë.

³¹Një nga një, të gjithë mund të profetizoni, në mënyrë që të gjithë të mësojnë e të nxiten kah e mira.

³²Profetët zotërojnë me shpirtin frymëzues të vetin,

³³sepse Hyji nuk është shkaktues shrregullimesh, por i paqes. Sikurse edhe në të gjitha kishat e shenjtërve,

³⁴gratë le të heshtojnë në Mbledhje: nuk është e lejueshme të flasin; por, sikurse edhe Ligji thotë, le të dëgjojnë.

³⁵Po dëshiruan të mësojnë ndonjë send, le t’i pyesin burrat e vet në shtëpi, sepse nuk i ka hije gruas të flasë në Mbledhje.

³⁶A thua ndoshta fjala e Hyjit ka rrjedhur prej jush ose ka arritur vetëm te ju?

³⁷Në qoftë se ndokush mendon se është profet ose i frymëzuar, le ta dijë: çka po ju shkruaj është urdhër i Zotit.

³⁸Kush nuk e pranon, as ai të mos pranohet.

³⁹Prandaj, o vëllezër [të mi], dëshironi dhuratën e profecisë, por mos pengoni të flasin në gjuhë të huaja,

⁴⁰e gjithçka le të bëhet në mënyrë të ndershme e rregullisht.