Të gjithë kapitujt

1 e Korintasve · Kapitulli 15

Të ngjallurit e Krishtit, Ngjallja prej vdekjes, etj.

58 vargje

Të ngjallurit e Krishtit

1Tani, o vëllezër, po ju përkujtoj Ungjillin, që ju pata predikuar, që e pranuat e në të cilin qëndroni.

2Me anë të tij jeni në udhën e shëlbimit nëse do ta mbani ashtu si jua kam predikuar; përveç se në paçi besuar kot.

3Dhe njëmend, më së pari ju shpalla ato të vërteta që edhe unë vetë i mora: se Krishti vdiq për mëkatet tona sikurse e paralajmëroi Shkrimi shenjt.

4Qe varrosur e të tretën ditë u ngjall së vdekuri si u tha në Shkrimin shenjt.

5Iu duk Kefës e pastaj të Dymbëdhjetëve.

6Pastaj u duk vëllezërve që ishin së bashku më shumë se pesëqind vetë, prej të cilëve shumica janë ende gjallë e disa kanë vdekur.

7Pastaj iu dëftua Jakobit e mandej të gjithë apostujve.

8Më së fundi m’u dëftua edhe mua - dështakut.

9E në të vërtetë, unë jam më i vogli ndër apostuj; unë nuk jam i denjë as të quhem apostull, sepse e kam salvuar Kishën e Hyjit.

10Por, në saje të hirit të Hyjit, jam ky që jam, dhe hiri i tij në lidhje me mua nuk ka qenë i kotë. Madje u mundova të veproj më shumë se të gjithë ata, njëmend, jo unë vetëm, por edhe hiri i Hyjit me mua.

11Pra, si unë, ashtu edhe ata: kështu predikojmë e kështu edhe ju besuat.

Ngjallja prej vdekjes

12Por, në qoftë se predikohet se Krishti është ngjallur prej të vdekurish: si atëherë disa prej jush thonë: »Nuk ka ngjallje prej të vdekurve.«?

13Po qe se të vdekurit nuk do të ngjallen - atëherë as Krishti nuk është ngjallur.

14Por, në qoftë se Krishti me të vërtetë nuk është ngjallur, [atëherë] i kotë është predikimi ynë - i kotë besimi juaj.

15Atëherë edhe ne do të ishim dëshmitarë të rrejshëm kundër Hyjit, sepse kemi dëshmuar kundër Hyjit duke pohuar se Hyji e ngjalli Krishtin, të cilin nuk e ka ngjallur, në qoftë se të vdekurit nuk ngjallen.

16Sepse, në mos u ngjallshin të vdekurit, as Krishti nuk është ngjallur.

17Po në qoftë se Krishti nuk është ngjallur, e kotë është feja juaj, ende jeni në mëkatet tuaja.

18Atëherë edhe ata që vdiqën në Krishtin, u borën.

19E në qoftë se në Krishtin shpresojmë vetëm në të mirat e kësaj jete, atëherë ne jemi njerëzit më të mjerët.

20Por, verevërtet, Krishti u ngjall prej të vdekurve! Ai është fryti i parë i të vdekurve!

21Kështu, pra, nëpër një njeri erdhi vdekja, përsëri nëpër një NJERI vjen ngjallja prej së vdekuri.

22Dhe, sikurse në Adamin vdesin të gjithë njerëzit, ashtu nëpër Krishtin të gjithë njerëzit do ta rifitojnë jetën.

23Veçse, secili sipas radhës së vet: një herë fryti i parë - Krishti, pastaj, në Ditën e Gjyqit, ata që i përkasin Krishtit,

24pastaj - mbarimi, kur Krishti t’ia dorëzojë mbretërinë Hyjit Atë, pasi të ketë asgjësuar çdo parësi, çdo pushtet e çdo fuqi.

25Sepse Atij i takon të mbretërojë derisa t’i vërë nën këmbët e tija të gjithë armiqtë e tij.

26Armiku i fundit që do të asgjësohet, do të jetë vdekja.

27Sepse »gjithçka ka vënë nën këmbët e tija«. E kur thotë Shkrimi shenjt: »Gjithçka i ka vënë nën këmbë« - merret vesh gjithçka, me përjashtim të Atij, që ia nënshtroi të gjitha.

28E kur t’ia ketë nënshtruar të gjitha, [edhe] vetë Biri do t’i nënshtrohet Atij që ia nënshtroi të gjitha, që Hyji të jetë gjithçka në të gjithë.

29Nëse nuk është kështu, çka fitojnë atëherë ata që pagëzohen për të vdekur? Në qoftë se të vdekurit kurrsesi nuk ngjallen, pse atëherë të pagëzohen për ta?

30Po edhe ne, përse atëherë e vëmë veten në rrezik për çdo moment?

31Për çdo ditë vdes, [o vëllezër], pasha lavdinë që e kam për shkak tuaj te Jezu Krishti, Zoti ynë!

32Çfarë dobie do të kemi në qoftë se kam luftuar vetëm si njeri kundër egërsirave në Efes? Në qoftë se të vdekurit nuk ngjallen, atëherë: ‘Të hamë e të pimë se nesër do të vdesim!’

33Mos e rreni veten: ‘Bisedat e këqija i prishin doket e mira.’

34Mblidhni mirë mendtë e mos mëkatoni, se - për turpin tuaj po e them - disa prej jush nuk e njohin Hyjin.

Trupi i ngjalljes

35Por, ndokush do të pyesë: »Si ngjallen të vdekurit?« dhe: »Me çfarë trupi do të vijnë?«

36I pamend! Çka ti mbjell, nuk e fiton jetën, po s’vdiq!

37Dhe çka mbjell, nuk mbjell trupin e ardhshëm, por një kokërr të thjeshtë - po e zëmë gruri apo të ndonjë fare tjetër.

38Pastaj Hyji i jep lëndën ashtu si ai do, - secilës farë trupin e vet.

39E çdo trup nuk është i njëjtë me çdo trup tjetër. Tjetër është trupi i njeriut, tjetër trupi i kafshëve, tjetër trupi i shpendëve, e tjetër trupi i peshqve.

40E ka trupa qiellorë e trupa tokësorë; por tjetër është shkëlqimi i trupave qiellorë e tjetër i trupave tokësorë.

41Tjetër është shkëlqimi i diellit e tjetër i hënës e tjetër i yjeve; madje ylli prej yllit dallohet në shkëlqim.

42Kështu edhe ngjallja e të vdekurve: mbillet në shkatërrueshmëri e ngjallet në pashkatërrueshmëri;

43mbillet në çnderim e ngjallet në lavdi; mbillet në dobësi e ngjallet në fuqi;

44mbillet trup lëndor e ngjallet trup shpirtëror. Nëse ka trup lëndor, ka edhe trup shpirtëror.

45Kështu është edhe shkruar: ‘Njeriu i parë, Adami - u bë shpirt i gjallë, Adami i fundit - Shpirti që jep jetën.

46Por, nuk qe më parë qenësi shpirtëror, por qenësi lëndor e atëherë u bë qenësi shpirtëror.

47Njeriu i parë është nga toka, tokësor; njeriu i dytë nga qielli.

48Si është njeriu tokësor, të tillë janë edhe tokësorët, si është njeriu qiellor, të tillë janë edhe qiellorët.

49Sikurse kemi qenë në përngjasimin e njeriut tokësor, ashtu do të jemi edhe në përngjasimin e njeriut qiellor.

50Dhe, ja, vëllezër, se çka unë pohoj: mishi e gjaku nuk mund ta trashëgojnë Mbretërinë qiellore, as shkatërrueshmëria nuk e trashëgon pashkatërrueshmërinë.

51Ja, po jua tregoj misterin: nuk do të vdesim të gjithë, por të gjithë do të shndërrohemi.

52Përnjëherë, sa çel e mbyll syrin, në zërin e borisë së fundit - sepse do të bjerë boria - të vdekurit do të ngjallen të pashkatërrueshëm edhe ne do të shndërrohemi.

53Sepse, ky trup i shkatërrueshëm do të veshet me pashkatërrueshmërinë, dhe ky trup i vdekshëm, do të veshet me pavdekshmërinë.

54Dhe, kur ky trup i shkatërrueshëm, të veshë pashkatërrueshmërinë dhe ky trup i vdekshëm të veshë pavdekshmërinë, atëherë do të shkojë në vend fjala e Shkrimit shenjt: ‘Vdekja u përpi në fitore.

55O vdekje, ku është ngadhënjimi yt? Ku është, o vdekje, thimthi yt?’

56Thimthi i vdekjes mëkati; fuqia e mëkatit Ligji.

57Ta falënderojmë Hyjin që na e jep fitoren nëpër Jezu Krishtit, Zotit tonë.

58Prandaj, vëllezërit e mi të dashur, të jeni të qëndrueshëm, të palëkundshëm e përparoni vazhdimisht në veprën e Zotit, të vetëdijshëm se mundi juaj nuk mbetet i pafrytshëm në Zotin.