Shërbesa e apostujve

¹Prandaj, gjithkush le të na mbajë për shërbëtorë të Krishtit e për mbarështues të mistereve të Hyjit.

²Tashti, në fund të fundit, prej mbarështuesve kërkohet që secili të jetë besnik.

³Sa për mua, aspak nuk jam në kujdes se më gjykoni ju apo çfardo gjyqi njerëzor. Por as vetë nuk e gjykoj vetveten.

⁴Vërtet, ndërgjegjja ime nuk më padit për asgjë, por nuk është kjo që më bën të drejtë, sepse gjykatësi im është Zoti.

⁵Prandaj, mos gjykoni para kohe, para se të vijë Zoti! Ai do të qesë në dritë çka është e fshehur në errësirë dhe do t’i zbulojë synimet e zemrave. Atëherë gjithkush do të marrë prej Hyjit lavdinë që i përket.

⁶Me këto fjalë, vëllezër, e mora për shembull veten e Apolin për mësimin tuaj, që në ne ta kuptoni fjalën. ‘Jo përtej se çka është e shkruar!’ që të mos krenoheni me njërin kundër tjetrit.

⁷E njëmend, kush ta jep ty përparësinë? Çka ke që nuk e ke marrë? E, nëse e ke marrë prej tjetërkujt, pse krenohesh kinse s’e ke marrë?

⁸Tani u ngitë! Tani u bëtë të pasur! Pa ne u bëtë mbretër! Ku të merrej ai fat, se vërtetë u bëtë mbretër, që të mbretëronim edhe ne me ju!

⁹E pra, unë mendoj se Hyji ne, apostujve, na ka vënë në vendin e fundit, si të dënuar për vdekje: lojë për botën, për engjëjt e për njerëzit;

¹⁰ne të marrë për shkak të Krishtit, ju të urtë në Krishtin, - ne të dobët, ju të fortë, ju të nderuar e ne të përbuzur,

¹¹deri tani s’ngihemi me bukë as me ujë, jemi të zhveshur e të shtypur, të paplang e të pashtëpi,

¹²lodhemi duke punuar me duart tona. Na shajnë e ne flasim mirë për ta, na salvojnë e ne durojmë;

¹³na shpifen e ne ngushëllojmë. U bëmë deri në sot porsi plehrat e botës, porsi të fshirat e gjithkujt!

¹⁴Nuk po jua shkruaj këto që t’ju turpëroj, por që t’ju qortoj si fëmijët e mi të dashur.

¹⁵Sepse, edhe po t’i kishit në Krishtin dhjetë mijë mësues, nuk do të kishit shumë etër, sepse, me anë të Ungjillit, unë ju linda në Jezu Krishtin.

¹⁶Prandaj, ju përbej: më përngjani!

¹⁷Po për këtë punë jua dërgova Timoteun, që e kam bir të dashur dhe besnik në Zotin. Ky do t’ju përkujtojë udhëzimet e mia në Krishtin (Jezus): gjithçka ashtu sikurse mësoj gjithkund, në çdo kishë.

¹⁸Tani disa, duke menduar se unë nuk do të vij atje te ju, çuan krye e po shesin mendjemadhësi!

¹⁹Por, ja, nuk do të vonoj, në dashtë Zoti, e do të vij te ju dhe do të shqyrtoj, jo fjalët e atyre mendjemëdhenjve, por veprat e tyre,

²⁰sepse Mbretëria e Hyjit nuk qëndron në fjalë, por në virtyt.

²¹Çka më tepër dëshironi: të vij te ju me thupër apo me dashuri e me shpirt butësie?