Çështje lidhur me martesë, Gjendja e jetës si ta ketë caktuar Zoti, etj.

¹Tani lidhur me çka më keni shkruar. Është mirë për njeriun të mos e prekë gruan.

²Megjithatë, për arsye të rrezikut të fëlligështisë, secili le ta ketë gruan e vet dhe çdo grua le ta ketë burrin e vet.

³Burri le ta kryejë detyrën martesore ndaj gruas, po ashtu edhe gruaja ndaj burrit.

⁴Gruaja nuk është pronarja e trupit të vet, por burri. Gjithashtu as burri nuk është pronari i trupit të vet, por gruaja.

⁵Mos ia mohoni njëri-tjetrit detyrën martesore, përveç me marrëveshje e përkohësisht që t’i kushtoheni uratës e bashkohuni përsëri që djalli të mos ketë rast t’ju tundojë për shkak të papërmbajtjes suaj.

⁶Këtë gjë jua them si lejim e jo si urdhër.

⁷Kisha dashur që të gjithë njerëzit të ishin si unë; porse, secili e ka prej Hyjit dhuratën e vet të veçantë - njëri kështu e tjetri ashtu.

⁸Të pamartuarve dhe vejushave u them se është mirë për ta nëse qëndrojnë si unë.

⁹Por, në mos janë të zotët të përmbahen, le të martohen - sepse më mirë është të martohen se të digjen.

¹⁰Të martuarve u urdhëroj, jo unë, por Zotëria gruaja të mos ndahet prej burrit

¹¹- por, po ndodhi se u nda, të mos martohet më ose të pajtohet me burrë - e burri mos ta lëshojë gruan.

¹²Të tjerëve u them unë, e jo Zoti: në qoftë se ndonjë vëlla e ka gruan të pafe dhe ajo pranon të jetojë me të, mos ta lëshojë.

¹³Po ashtu edhe gruaja që e ka burrin të pafe dhe ai pranon të jetojë me të, mos ta lëshojë burrin.

¹⁴Sepse burri i pafe shenjtërohet prej gruas dhe gruaja e pafe shenjtërohet prej burrit të krishterë. Përndryshe, fëmijët tuaj do të ishin të papastër, kurse kështu - janë shenjtër.

¹⁵Po qe se pala jo e krishterë do të ndahet, le të ndahet; i krishteri dhe e krishtera në raste të tilla nuk janë të lidhur: sepse Hyji na thirri në paqe.

¹⁶Vërtet, çka di ti, o grua, se do ta shëlbosh burrin? E nga e di ti, o burrë, se do ta shëlbosh gruan?

¹⁷Sa për të tjera, secili të jetojë ashtu si ia ka dhënë Zoti, ashtu si ka qenë kur Hyji e thirri. Kështu caktoj në të gjitha kishat.

¹⁸A u thirr ndokush si i rrethprerë? Mos të mundohet ta ndreqë rrethprerjen! Një tjetër ishte i parrethprerë? Mos të rrethpritet!

¹⁹Nuk është asgjë rrethprerja dhe nuk është asgjë parrethprerja - vlen vetëm zbatimi i urdhërimeve të Hyjit.

²⁰Secili le të rrijë në atë gjendje në të cilën ishte kur u thirr.

²¹Ishe ti skllav kur u ktheve në fe? Mos u prish, por, edhe nëse mund të bëhesh i lirë, më mirë përfito prej gjendjes sate.

²²Sepse, ai që u thirr si skllav, është i liruari i Zotit. Po ashtu edhe ai që u thirr si i lirë, është skllav i Krishtit.

²³Krishti e ka paguar shpërblimin tuaj: mos u bëni skllevër të njerëzve!

²⁴Secili, o vëllezër, le të qëndrojë në Hyjin në atë gjendje, në të cilën ishte kur u kthye në fe.

²⁵Lidhur me virgjëra nuk kam farë urdhri prej Zotit, por jap këshill si një njeri që, në saje të mëshirës së Zotit, meriton t’i besohet.

²⁶Pra, mendimi im është se kjo gjendje është e mirë - për shkak të ngushticës së tanishme, mendoj se është mirë për njeri që të qëndrojë ashtu.

²⁷Je i lidhur me grua? Mos kërko ndarje! Je i lirë nga gruaja? Mos kërko grua!

²⁸Po edhe nëse martohesh, nuk bën mëkat. Po edhe virgjëra, nëse martohet, nuk bën mëkat, por të tillët do të kenë vuajtje në trup, e unë dëshiroj t’ju kursej.

²⁹Ja, ç’dua të them, o vëllezër: koha është e shkurtër. Qysh tash edhe ata që i kanë gratë, të jenë si të mos i kishin,

³⁰ata që qajnë, sikurse të mos qanin; ata që gëzohen, sikurse të mos kishin gëzim; ata që blejnë, sikurse të mos kishin gjë të veten;

³¹ata që e gëzojnë këtë botë, sikurse të mos e gëzonin, sepse trajta e kësaj bote po kalon.

³²E dëshira ime është që të mos kini kokëçarje. I pamartuari kujdeset për punët e Zotit: si t’i pëlqejë Zotit.

³³Përkundrazi, i martuari kujdeset për punët e shekullit, si t’i pëlqejë gruas

³⁴dhe është i ndarë. Po edhe gruaja e pamartuar dhe virgjëresha kujdeset për punët e Zotit, që të jetë e shenjtë [e] me trup e me shpirt; kurse e martuara kujdeset për punët e shekullit: si t’i pëlqejë burrit.

³⁵Këto po ju them për të mirën tuaj, jo për t’ju vënë ndonjë lak, por që të jetoni në mënyrë më të përshtatshme - krejtësisht të përqëndruar në shërbimin e Zotit.

³⁶Në qoftë se ndokush e sheh veten se nuk mund të qëndrojë i ndershëm kundrejt të fejuarës së vet, e ajo ia ka arritur pjekurisë, dhe i duhet të jetë me të, le të bëjë çka ka menduar, nuk mëkaton: le të martohen.

³⁷Por ai që ka prurë në zemër të vet vendim të qëndrueshëm e nuk ka nevojë dhe zotëron me vullnetin e vet e në zemrën e vet e bie vendimin të ketë nderim kundrejt të fejuarës së vet, bën mirë.

³⁸Kështu, pra, ai që martohet me të fejuarën e vet bën mirë - ai që nuk martohet, bën edhe më mirë.

³⁹Gruaja është e lidhur derisa ta ketë burrin gjallë, po i vdiq burri, është e lirë: le të martohet me kë të dëshirojë - veçse me të krishterë.

⁴⁰Do të ishte veç, më e lumtur - ky është mendimi im - nëse do të qëndronte ashtu si është. Mendoj se edhe unë e kam Shpirtin e Hyjit.