Pali heq dorë nga të drejtat që i takojnë si apostull

¹Po unë, a nuk jam i lirë? A nuk jam apostull? Po a nuk e pashë unë Jezusin, Zotin tonë? Po a nuk jeni ju vepra ime në Zotin?

²Në qoftë se për tjerët nuk jam apostull, për ju jam patjetër, sepse vula që më bën apostull jeni ju në Zotin.

³Përgjegjja ime atyre që më padisin është kjo:

⁴A thua nuk kemi të drejtë të hamë e të pijmë (në barrën tuaj)?

⁵A thua nuk kemi të drejtë të marrim me vete një femër të krishterë, sikurse edhe apostujt tjerë, vëllezërit e Zotit e Kefa?

⁶A thua se vetëm unë e Barnaba nuk e kemi të drejtën të mos punojmë?

⁷Po kush shërbeu ndonjë herë në ushtri në shpenzime të veta? Kush e mbjell vreshtin e nuk ha fryt prej saj? Kush e ruan grigjën e nuk pi nga qumështi i grigjës?

⁸A mos po flas unë kështu në mënyrë vetëm njerëzore? Pse, a nuk e thotë po të njëjtën gjë edhe Ligji?

⁹Sepse në Ligjin e Moisiut shkruan: ‘Mos ia lidh gojën kaut që shin!’ A mos trazohet Hyji për qe?

¹⁰Po a nuk flet për ne? Vërtet, për ne u shkrua, sepse kush lëvron, në shpresë duhet të lëvrojë dhe kush shin, duhet të shpresojë se do ta marrë pjesën.

¹¹Nëse, pra, mbollëm në ju të mirat shpirtërore, a thua është punë e madhe nëse u korrim të mira materiale?

¹²Nëse tjerët e ushtrojnë këtë të drejtë mbi ju, pse nuk do ta ushtronim edhe ne, madje më tepër? Por, ne nuk e përdorëm këtë të drejtë. Përkundrazi, ne i durojmë të gjitha për të mos i vënë ndonjë pengim Ungjillit të Krishtit.

¹³Po, a nuk e dini se ata që kryejnë shërbesën në Tempull, ushqehen prej të ardhurave të Tempullit dhe ata që i shërbejnë lterit, kanë pjesën e vet në kushte të lterit?

¹⁴Kështu Zoti ka caktuar që ata, të cilët shpallin Ungjillin, të jetojnë prej Ungjillit.

¹⁵E unë nuk e përdora asnjërën prej këtyre; dhe tani nuk po ju shkruaj me qëllim që tash të silleni me mua kështu: më parë vdes se… Këtë lavdi nuk do të ma marrë askush!

¹⁶Sepse, të shpall Ungjillin nuk është një arsye krenie për mua, është detyrë që më duhet ta kryej: i mjeri unë nëse nuk e predikoj Ungjillin!

¹⁷Nëse e bëj këtë me nisiativën time, atëherë më takon paga, por, nëse jo prej nisiativës sime - është detyrë që më është besuar.

¹⁸Cila atëherë është paga ime? Që, duke predikuar Ungjillin, ta jap falas, pa i përdoruar të drejtat që m’i jep Ungjilli.

¹⁹Sepse, edhe pse unë jam i lirë prej të gjithëve, vetveten e bëra skllavin e të gjithëve që të fitoj për fe sa më shumë njerëz.

²⁰Prandaj, për judenj u bëra jude, që t’i fitoj judenjtë për fe; për ata nën Ligj, sikurse të isha nën Ligj - edhe pse më nuk jam nën Ligj - që t’i fitoja për fe ata që janë nën Ligj;

²¹për ata që janë pa Ligj sikurse të isha pa ligj - edhe pse nuk jam pa Ligjin e Hyjit, pse jam në Ligjin e Krishtit - që t’i fitoja për fe ata që janë pa Ligj;

²²u bëra i ligshtë për të ligshtit. Për të gjithë u bëra gjithçka, që, të kushtojë sa të kushtojë, por ta shpëtoj ndonjërin.

²³E të gjitha këto i bëj për dashuri të Ungjillit, kështu që të kem pjesë në të.

²⁴Po a nuk e dini se ata që vrapojnë në fushë vrapimi, ndonse të gjithë vrapojnë, vetëm njëri e fiton shpërblimin? Ashtu vraponi që të fitoni!

²⁵Të gjithë atletët i bëjnë vetes shtrëngime të mëdha; ata për të fituar kurorën e shkatërrueshme e ne kurorën që nuk shkatërrohet.

²⁶Unë, prandaj, ashtu vrapoj - jo si pa qëllim, ashtu grushtoj - jo si të gjuaja ajrin,

²⁷por e marr me të keq trupin tim dhe e mbaj nën sundim që, duke u pasë predikuar të tjerëve, të mos jem i përjashtuar vetë.