Veprimtaria e Palit në Selanik, Dëshira e Palit të vizitojë përsëri Kishën (2)

¹Prandaj, kur s’mundëm më të durojmë, vendosëm të qendrojmë vetëm në Athinë

²dhe dërguam Timoteun, vëllanë tonë dhe bashkëpunëtorin e Hyjit në përhapjen e Ungjillit të Krishtit, që t’ju forcojë dhe t’ju japë zemër në fe,

³në mënyrë që askush prej jush të mos lëkundet në këto vështirësi. Sepse edhe ju vetë e dini se jemi të caktuar për këtë:

⁴vërtet, kur ishim ndër ju, ju kemi parakallëzuar se do të na ndodhin këso vështirësish, gjë që, sikurse e dini, edhe ndodhën.

⁵Prandaj edhe vetë, duke mos mundur të duroj më, e dërgova që të mund ta di gjendjen e fesë suaj, prej frikës se mos ju ka tunduar Tunduesi dhe mos na ka shkuar mundi hupës.

⁶Por tani, kur u kthye Timoteu prej jush ndër ne dhe na solli lajmin e gëzueshëm të fesë dhe të dashurisë suaj dhe se na mbani në kujtim të mirë dhe dëshironi të na shihni - sikurse edhe ne ju,

⁷këndej, o vëllezër, në midis të këtyre vështirësive dhe provave që kemi, gjetëm në ju ngushëllim në saje të fesë suaj.

⁸Jo, po, tani rijetojmë, mbasi ju jeni të qëndrueshëm në Zotin!

⁹Dhe, me ç’falënderje do të mund ta falënderojmë Hyjin për ju, për të gjithë këtë gëzim me të cilin galdojmë për shkak tuaj para Hyjit tonë.

¹⁰Natë e ditë lutemi me gjithë afsh të zemrës që të mund ta shohim fytyrën tuaj dhe të plotësojmë çka ende i mungon fesë suaj.

¹¹Dhe Hyji vetë, Ati ynë, dhe Jezusi, Zoti ynë, e drejtoftë udhën tonë kah ju!

¹²Bëftë Zoti që të rritet e të shtohet përherë e më tepër dashuria juaj ndaj njëri-tjetrit dhe ndaj të gjithë njerëzve siç është dashuria jonë ndaj juve!

¹³Ai i forcoftë zemrat tuaja në shenjtëri të patëmetë para Hyjit dhe Atit tonë për Ardhjen e Zotit tonë Jezusit me të gjithë shenjtërit e tij.