Të gjithë kapitujt

1 i Samuelit · Kapitulli 15

Lufta e shenjtë kundër amalekasve, Sauli përbuzet prej Zotit, etj.

35 vargje

Lufta e shenjtë kundër amalekasve

1Samueli i tha Saulit: “Zoti më dërgoi që të të lyej për mbret mbi Izraelin, popullin e vet. Pra, tani, dëgjoje zërin e Zotit.

2Kështu thotë Zoti i ushtrive: Kam para sysh gjithçka i ka bërë Amaleku Izraelit: si e pengoi në udhëtim kur po ngjitej nga Egjipti.

3Tani shko e shpartalloje Amalekun dhe dëno me shfarosje gjithçka ka. Mos ki mëshirë për të: as për trim, as për grua, as për fëmijë, as për foshnjë, por vritii deri edhe lopë e dele, deve e gomar”.

4Atëherë Sauli e bashkoi popullin dhe në Telem i numëroi: dyqind mijë këmbësorë e dhjetë mijë burra nga Juda.

5Kur erdhi Sauli te qyteti i Amalekut, vuri pritat në përrua

6e Sauli i çoi fjalë Cineut: “Largohuni, ndahuni dhe ikni prej Amalekut, që të mos ju vras edhe ju bashkë me amalekas, sepse ju u dëftuat të dhimbshëm me të gjithë bijtë e Izraelit kur dolën prej Egjiptit”. Cineasit u ndanë prej amalekasve.

7Sauli e goditi Amalekun prej Hevilës e deri në Sur që është përballë Egjiptit.

8E kapi gjallë Agagun, mbretin e Amalekut, kurse mbarë popullin e kaloi nën teh të shpatës.

9Por Sauli kurseu Agagun dhe grigjat e mira të deleve e të gjedhit, domethënë bagëtitë e majme e qengjat dhe të gjitha ato që ishin të bukura dhe nuk deshën ti shuajnë, kurse gjithçka ishte e ligshtë dhe e dobët, e shfarosën.

Sauli përbuzet prej Zotit

10Atëherë i qe drejtuar Samuelit kjo fjalë e Zotit:

11“Jam penduar që e bëra Saulin mbret, sepse ai më la mua dhe nuk i bëri vepër fjalët e mia”. Samuelit i erdhi shumë keq dhe iu lut Zotit gjithë natën.

12Samueli u ngrit menatë që të shkonte të takohej me Saulin në mëngjes. Samuelin e njoftuan se Sauli kishte shkuar në Karmel dhe atje kishte ngritur për vete një përmendore dhe se pastaj kishte vazhduar e kishte zbritur në Galgalë.

13Kur Samueli shkoi te Sauli, Sauli e përshëndeti: “Qofsh bekuar prej Zotit! Kam zbatuar fjalën e Zotit”.

14Por Samueli i tha: “E çka është kjo blegërimë grigjash që po më ushton në veshë dhe ajo pallje gjedhi që po dëgjoj”?

15Sauli ia ktheu: “I sollën prej Amalekut. Populli i kurseu delet e mira dhe lorinë për t’ia kushtuar Zotit, Hyjit tënd: të tjerat i premë”.

16Por Samueli i tha Saulit: “Prit të të tregoj se ç’më ka thënë Zoti sonte”. Ia priti: “Fol”!

17E Samueli vazhdoi: “A s është e vërtetë se, kur ishe i vogël, në sytë e tu, qe bërë krye në fiset e Izraelit? Zoti të leu mbret mbi Izraelin

18dhe Zoti të nisi në rrugë e të tha: Shko e vriti mëkatarët amalekas dhe lufto kundër tyre deri në shfarosje të tyre?

19Pse atëherë nuk e dëgjove fjalën e Zotit, por të pëlqeu preja dhe bëre ç’është e keqe para syve të Zotit”?

20Sauli iu përgjigj Samuelit: “Po si se kam dëgjuar zërin e Zotit? Unë shkova atje ku më dërgoi Zoti. E solla Agagun, mbretin e Amalekut dhe amalekasit i shfarosa.

21Populli prej presë mori dele e lopë, ato më të mirat, dhe u prenë për t’ia flijuar Zotit, Hyjit tënd, në Galgalë”.

22E Samueli iu përgjij: “Pse a ndoshta Zoti i parapëlqen flitë e shkrumbimit e theroret më fort se të dëgjohet fjala e tij? Më e mirë është dëgjesa se therorja, më mirë të dëgjosh se dhjami i deshëve.

23Për të vërtetë kundërshtimi është i keq si magjia, e të tekurit kobësi idhujtarie: për arsye se e përbuze fjalën e Zotit, Zoti të përbuzi ty: më s’do të jesh mbret”!

Sauli kërkon falje kot

24Atëherë Sauli i tha Samuelit: “Mëkatova se iu shmanga fjalës së Zotit e fjalëve të tua. E druajta popullin dhe dëgjova zërin e tij.

25Por tani, po të lutem, shlyeje mëkatin tim dhe kthehu me mua ti jap adhurim Zotit”.

26Por Samueli iu përgjigj Saulit: “S’do të kthehem me ty, sepse e përbuze fjalën e Zotit dhe sepse Zoti të përbuzi ty që të mos jesh më mbret mbi Izraelin”.

27E Samueli bëri të largohej, sepse Sauli ia kapi kindin e zhgunit që iu shqye.

28Samueli i tha: “Sot edhe Zoti shqeu prej teje mbretërinë e Izraelit dhe ia dhuroi të afërmit tënd që është më i mirë se ti.

29Por Lavdia e Izraelit nuk gënjen dhe nuk pendohet, sepse Ai nuk është njeri që do të pendohej”.

30Sauli iu lut: “Mëkatova. Por tani më ndero ndër sy të prijësve të popullit tim e të Izraelit e kthehu me mua që të adhuroj Zotin, Hyjin tënd”.

31Samueli u kthye me Saulin e Sauli adhuroi Zotin.

Vdekja e Agagut dhe nisja e Samuelit

32Samueli tha: “Silleni tek unë Agagun, mbretin e Amalekut”. Ia sollën Agagun që e kishin kapur të dridhurat. Agagu tha: “Me siguri kaloi hidhërimi i vdekjes”!

33Samueli i tha: “Sikurse shpata jote i la nënat pa fëmijë, po ashtu edhe nëna jote ndër gra le të mbesë pa fëmijë”! Samueli e copëtoi Agagun në Galgalë para Zotit.

34Atëherë Samueli shkoi në Ramë, kurse Sauli u ngjit në shtëpinë e vet në Gabanë e Saulit.

35Samueli nuk e pa më Saulin deri ditën e vdekjes së vet. Samueli e qante shumë Saulin, sepse Zoti ishte penduar që e kishte bërë mbret mbi Izrael.