Adresa dhe përshëndetja, Falënderimi i Palit për kryqa, etj.

¹Pali, apostulli i Krishtit Jezus për vullnet të Hyjit dhe vëllai Timote: Kishës së Hyjit që është në Korint dhe të gjithë shenjtërve që janë në mbarë Akajën.

²Paçi hir e paqe prej Hyjit, Atit tonë, dhe prej Zotit Jezu Krisht.

³Qoftë bekuar Hyji, Ati i Zotit tonë Jezu Krishtit, Ati i mëshirshëm dhe Hyji që jep çdo ngushëllim.

⁴Ai na ngushëllon në të gjitha vështirësitë tona, që edhe ne të mund t’i ngushëllojmë të gjithë ata që gjenden në vështirësi, me atë ngushëllim, me të cilin Hyji na ngushëllon ne.

⁵Dhe, vërtet, siç ndikohen pa masë në ne mundimet e Krishtit, po ashtu, nëpër Krishtin, edhe marrim ngushëllim pa masë të madh.

⁶Nëse ne jemi të ngushtuar nga vështirësitë, kjo ndodh për ngushëllimin e për shëlbimin tuaj. Nëse jemi të ngushëlluar - është për ngushëllimin tuaj - i cili ju bën të zotët t’i duroni edhe ju ato vuajtje, që edhe ne i pësojmë.

⁷Kështu shpresa jonë lidhur me ju është e palëkundshme: sepse e dimë se, mbasi jeni pjesëtarë në vuajtje, do të jeni edhe në ngushëllim.

⁸Pra, nuk dëshirojmë, o vëllezër, të mos e dini vështirësinë që na ndodhi në Azi. Kemi qenë në vështirësi përtej masës - përmbi fuqitë tona - aq sa e humbëm edhe shpresën se do të mbetnim gjallë.

⁹Por në vetvete e pranuam vendimin e vdekjes, që shpresa jonë të mos themelohej më në ne, por vetëm në Hyjin, që ngjall të vdekurit.

¹⁰Ai na shpëtoi prej aso vdekjeje dhe do të na shpëtojë; në Të e kemi vënë shpresën, Ai edhe më tutje do të na shpëtojë.

¹¹Po edhe ju do të na ndihmoni me uratë për ne që kështu shumë njerëz ta falënderojnë Hyjin për dhuratën që na u dha me ndërmjetësimin e shumë vetëve.

¹²Dhe ja, kjo është mburrja jonë: dëshmia e ndërgjegjes sonë se sjellja jonë në botë - sidomos kundrejt jush - ka qenë me shenjtëri dhe me çiltëri që vjen prej Hyjit e jo me dijeni njerëzore, por me hir të Hyjit.

¹³Vërtet, ne nuk shkruajmë asgjë tjetër, përveç këtyre që po lexoni e po kuptoni. Shpresoj se do të na merrni vesh deri në fund,

¹⁴sikurse edhe na patët marrë vesh deri diku: Ditën e Zotit Jezus ne do të jemi mburrja juaj sikurse edhe ju mburrja jonë.

¹⁵Me këtë mbushmendje bëra plan të vij më së pari te ju e, që ta kini hirin e dyfishtë,

¹⁶prej jush të kaloja në Maqedoni e përsëri, nga Maqedonia, të kthehesha te ju, që ju të më përcillni për në Jude.

¹⁷Kur mora këtë vendim, a thua ndoshta qesh mendjelehtë? Ose, çka synoj e synoj sipas mendimit njerëzor që të jetë në mua: »Po, po« njëheri edhe: »Jo, jo«?

¹⁸Hyjin e kam dëshmitar: fjala jonë dhënë juve nuk është: Po, e jo!

¹⁹Sepse, Biri i Hyjit, Jezu Krishti, të cilin ne jua shpallëm - unë, Silvani e Timoteu - nuk ka qenë »Po e jo«, por në Të ishte »Po!«

²⁰Dhe, për të vërtetë, të gjitha premtimet e Hyjit kanë gjetur në të »po«-hën e vet, e prandaj nëpër Të edhe mund të themi: »Amen.«, në nderë të Hyjit.

²¹Dhe Ai që na forcon në Krishtin, ne edhe ju dhe na shuguron me vaj të shenjtë është Hyji.

²²Ai gjithashtu na vulosi dhe na e dha në zemrat tona pengun - Shpirtin Shenjt.

²³Unë e thërras Hyjin për dëshmitar: pasha shpirtin nuk erdha në Korint për arsye se desha t’ju kursej.

²⁴Ne nuk e përbuzim fenë tuaj, por jemi bashkëpunëtorë në gëzimin tuaj, sepse, për sa i përket fesë, ju qëndroni mirë.