Pali fal fyerjet, Shqetësimet dhe ngushëllimet e Palit

¹Prandaj vendosa në vetvete të mos vij prapë te ju me hidhërim.

²Sepse, në qoftë se unë do t’ju trishtoj ju, kush do të më gëzojë mua, përveç ai që trishtohet prej meje?

³Këndej edhe ju shkrova që, kur të vij, të mos ma prishin zemrën ata që duhet të më gëzojnë. E njëmend, jam i bindur në ju të gjithë se gëzimi im është edhe gëzimi i të gjithë juve.

⁴Prandaj ju shkrova në vështirësi të madhe e në ngushticë të zemrës e me shumë lot, jo për t’ju trishtuar, por që ta njihni dashurinë time tejet të madhe kundrejt jush.

⁵Nëse ndokush më ka trishtuar, nuk më ka trishtuar vetëm mua, por deri diku - që të mos teproj - edhe ju të gjithë.

⁶Mjaft është për atë njeri ndëshkimi që iu bë prej bashkësisë e prandaj,

⁷më mirë faleni e ngushëllojeni, që trishtimi i tepërt të mos e bëjë të tillin të sharrojë.

⁸Këndej ju bej lutje, të dëftoni dashuri kundrejt tij,

⁹e për këtë arsye edhe ju shkrova që ta shoh a jeni me të vërtetë njerëz të sprovuar, a jeni të dëgjueshëm në çdo gjë.

¹⁰Kë të falni ju, e fal edhe vetë; sepse edhe vetë, nëse fala ndokënd, e fala për dashurinë tuaj - para Krishtit

¹¹që të mos ngadhënjejë mbi ne djalli, sepse i dimë qëllimet e tija!

¹²Kur arrita në Troadë për të predikuar Ungjillin e Krishtit, edhe pse Zoti ma hapi dy krahësh derën e apostullimit,

¹³nuk munda të kem qetësi në shpirt, mbasi nuk e gjeta Titin, vëllanë tim; për këtë arsye u përshëndeta me ta e shkova në Maqedoni.

¹⁴Por, faleminderit Hyjit, i cili na nderon përherë me fitore në saje të Krishtit dhe për mes nesh shpërndan në çdo vend erën e këndshme të dijes së vet.

¹⁵E njëmend, ne jemi për Hyjin era e këndshme e Krishtit, për ata që shëlbohen e për ata që dënohen,

¹⁶për njërën palë era e vdekjes që shpie në vdekje e për palën tjetër era e jetës që shpie në jetë. E kush është i aftë për një mision të tillë?

¹⁷Në të vërtetë nuk jemi si shumë tjerë që po bëjnë tregti me fjalën e Hyjit, por flasim me çiltëri si njerëz të dërguar prej Hyjit, para Hyjit në Krishtin.