Tempulli i Hyjit të gjallë

¹Mbasi jemi bashkëpuntorë me Të, ne ju qortojmë: mos e lini pa fryt hirin që morët prej Hyjit!

²Ai thotë: ‘Në kohë të volitshme të vështrova, në ditë të shpëtimit të ndihmova.’ Ja, pra, tani koha e volitshme, ja, pra, dita e shpëtimit!

³Ne nuk i japim askujt shkandull në mënyrë që të mos poshtërohet shërbesa jonë.

⁴Përkundrazi, në çdo gjë e dëftojmë veten si mbarështues të Hyjit me qëndresë të madhe në vështirësi, në nevoja, në ngushtica,

⁵në të rrahura, në burgje, në kryengritje, në mund, në të ndenjura zgjuar, në agjërime,

⁶në pastri, në dije, me zemërgjërësi, me mirësi, në Shpirtin Shenjt, në dashuri të çiltër,

⁷me fjalë të vërtetë, me fuqi të Hyjit, duke sulmuar e duke u mbrojtur vetëm me armë të drejtësisë,

⁸me lavdi e me çnderim, me zë të mirë e me zë të keq, të mbajtur për gënjyes e, pra, të vërtetë,

⁹si të panjohur e, pra, të njohur mirë, si ata që janë duke vdekur e, pra, jetojmë, porsi të ndëshkuar, por jo të vrarë,

¹⁰porsi të trishtuar e përkundrazi gjithmonë të gëzuar, porsi skamnorë e pra, bëjmë të pasur shumë, si ata që nuk kanë kurrgjë e kemi gjithçka!

¹¹Goja jonë, o korintianë, nuk ju fshehi asgjë, zemra jonë për ju është plotësisht e hapur.

¹²Keni, pra, mjaft vend në zemrën tonë, por zemra juaj është e ngushtë.

¹³Ma shpërbleni edhe ju - flas porsi me fëmijë të mi - hapne edhe ju plotësisht zemrën tuaj!

¹⁴Mos u zini në zgjedhë me të pafetë! Çfarë të mire të përbashkët mund të ketë drejtësia me mbrapështinë? Ose, çka ka të përbashkët drita me terrin?

¹⁵Çfarë përkimi ka Krishti me Beliarin? Ç’pjesë ka besimtari me të pafeun?

¹⁶E ç’marrëveshje mund të ketë Tempulli i Hyjit me idhuj? Sepse, ne jemi Tempulli i Hyjit të gjallë, siç tha vetë Hyji: ‘Do të banoj në ta e ndër ta do të eci, do të jem Hyji i tyre dhe ata populli im.

¹⁷Prandaj, dilni prej rrethit të tyre dhe rrini në vete, thotë Zoti, e mos prekni asgjë të papastër, dhe unë do t’ju pranoj.

¹⁸Do të jem Ati juaj e ju do të jeni bijtë e mi dhe bijat, thotë Hyji, i Gjithpushtetshmi.’