Dhurata me zemërgjerësi, Titi dhe shokët e tij

¹Tani, o vëllezër, dëshirojmë t’ju tregojmë hirin e Hyjit që u qe dhënë kishave të Maqedonisë:

²si me gjithë vështirësitë e shumta e nevojat, gëzimi i tyre është i madh dhe si varfëria e tyre e tepërt erdhën e u zbrazën në visarin e fisnikërisë.

³Them të vërtetën: ata vullnetarisht simbas mundësisë, dhe madje përtej mundësisë,

⁴na u lutën me gjithë shpirt ta kenë hirin të marrin pjesë në këtë shërbesë në dobi të shenjtërve.

⁵Madje, jo ashtu si shpresuam, por më së pari veten ia falën Zotit e, pastaj, edhe neve, sipas vullnetit të Hyjit.

⁶Atëherë i bëmë lutje Titit që, sikurse filloi, ta kryejë ndër ju këtë vepër bujarie.

⁷Prandaj, sikurse edhe në çdo gjë tjetër dalloheni në shenjë - në fe, në fjalë, në dije e në çdo kujdes, në dashurinë tuaj ndaj neve - veçohuni edhe në këtë bujari!

⁸Nuk po ju urdhëroj, por, duke ju treguar kujdesin e tjerëve, ju jap mundësi ta tregoni vërtetësinë e dashurisë suaj.

⁹Sepse, ju e njihni bujarinë e Zotit tonë Jezu Krishtit, i cili, duke qenë i pasur, u bë për ju i varfër, që ju të bëheni të pasur me anë të varfërisë së tij.

¹⁰Me kaq vetëm po ju këshilloj: vërtetisht ju ka hije juve, të cilët vitin e shkuar filluat të parët, jo vetëm ta realizoni, por edhe të kërkoni që të bëhet.

¹¹Tani, pra, çone në vend këtë vepër që, sikurse qetë gati ta propozoni, ashtu edhe plotësonie simbas mundësisë.

¹²Sepse, në qoftë vullneti i gatshëm, është i pëlqyeshëm për aq sa ka, e nuk merret parasysh për çka s’ka.

¹³Porse, merret vesh se jo ju të ngushtoheni e tjerëve t’u lehtësohet, por - për një lloj barazimi.

¹⁴Në këtë rast - çka ju keni më tepër, të plotësojë sa atyre u mungon, kështu që, një ditë, teprica e tyre ta plotësojë mungesën tuaj - që të bëhet barazi,

¹⁵siç thotë Shkrimi shenjt: ‘Asgjë nuk i teproi atij që bashkoi shumë, dhe asgjë nuk i mungoi atij që bashkoi pak.’

¹⁶Faleminderit Hyjit që ia dha Titit në zemër gjithë atë kujdes për ju!

¹⁷Ai e pranoi lutjen tonë e, prejse ishte shumë i zellshëm, erdhi vullnetarisht te ju.

¹⁸Me të dërguam edhe vëllanë, të cilin për shkak të Ungjillit e nderojnë të gjitha kishat.

¹⁹Madje ai qe zgjedhur prej anës së kishave të jetë shoku ynë në këtë veprimtari bujarie, të cilës po i shërbejmë në lavdi të [vetë] Zotit tonë dhe për të çuar në vend qëllimin tonë të mirë,

²⁰që të mund t’u shpëtojmë kritikave rreth këtyre ndihmave të mëdha,

²¹sepse na duhet të kujdesemi jo vetëm për atë që është e mirë para Hyjit, por edhe para njerëzve.

²²Me ta po e dërgojmë edhe vëllanë tonë, zellin e të cilit e kemi sprovuar në shumë raste, e tani po e dëfton edhe shumë më të madh për arsye të shpresës së madhe që ka në ju.

²³Për sa i përket Titit, ai është shoku im dhe bashkëpunëtori im ndër ju. Për sa i përket vëllezërve, ata janë të dërguarit e kishave - nderi i Krishtit.

²⁴Tregoni pra, atyre dëshminë e dashurisë suaj faqe kishave, si edhe se ne me të drejtë mburremi për ju.