Profetët dhe mësuesit e rrejshëm

¹Ka pasur profetë të rrejshëm edhe në e Izraelit, sikurse edhe ndër ju do të ketë mësues të rrejshëm, që fshehurazi do të shtien herezi të dëmshme, do ta mohojnë edhe Zotëruesin që i shpërbleu dhe mbi vete do të sjellin dënimin që nuk do të vonojë.

²Shumë do ti ndjekin epshet e ulëta të tyre dhe për shkak të tyre do të shahet udha e së vërtetës.

³Ata në lakmimin e vet do t’iu shfrytëzojnë ju me fjalë gënjyese, porse dënimi i tyre është tashmë në veprim dhe shkatërrimi i tyre nuk vonon.

⁴Dhe vërtet, nëse Hyji nuk i kurseu engjëjt që mëkatuan, por i plandosi në Tartar dhe i dorëzoi në humnerat e errëta të ruhen për Gjyq;

⁵nëse nuk e kurseu as botën e vjetër - shpëtoi vetëm Noehin vetë të tetin, lajmëtarin e drejtësisë - por lëshoi përmbytjen mbi botën e të patenzonëve;

⁶nëse qytetet: Sodomën e Gomorrën i bëri hi: i dënoi dhe i la shembull për të patenzonë të ardhshëm;

⁷nëse e liroi Lotin e drejtë që s’mund ta duronte më sjelljen e poshtër të të këqijve

⁸- e njëmend, këtij të drejti që jetonte në mesin e tyre i helmohej shpirti dita-ditës duke shikuar dhe dëgjuar veprat e poshtra të tyre -

⁹domethënë se Zoti di ti lirojë besimtarët nga prova, por edhe të mbrapshtët do ti ruajë për ti ndëshkuar Ditën e Gjyqit,

¹⁰sidomos ata që në veset e veta shkojnë pas prirjeve të ndyta të mishit dhe të gjakut dhe përbuzin Madhërinë hyjnore. Krenarë, arrogantë, që nuk tremben të vënë gojë mbi qenie të lavdishmie,

¹¹ndërsa engjëjt, më të mëdhenj se ata për kah forca e për kah pushteti, nuk sjellin para Zotit kundër tyre gjyq poshtërues.

¹²Kurse këta, shtazë të paarsyeshme të lindura prej natyrës për gjah e për shfarosje, shajnë çka nuk njohin. Do të mbarojnë siç mbarojnë shtazët:

¹³do të marrin shpërblimin e padrejtësisë. Çmojnë kënaqësi të bëjnë shfreni në pikë e ditës! Ndyrësi dhe turpësi! Kënaqen me gënjeshtrat e tyre ndërsa gostiten bashkë me ju!

¹⁴Sytë e tyre gjithmonë të ngulur në ndonjë lavire, kurrë nuk ngihen me mëkat; ngashënjejnë shpirtra të lëkundshëm, zemrat i kanë të stërvitura në lakmime, bij mallkimi!

¹⁵E lanë udhën e vërtetë, shkuan pas Balaamit, birit të Bosorit, i cili e mori pagën e padrejtësisë,

¹⁶por mori edhe qortimin për veprën e tij të keqe: si njeri foli shtaza e pagojë dhe e pengoi marrëzinë e profetit.

¹⁷Këta njerëz janë gurra pa ujë, re që i mbart era. Për ta ruhet terri i zi.

¹⁸Me fjalë të mëdha e të kota i ngashënjejnë me ëndjet e ulëta të mishit e të gjakut ata që posa u larguan nga ata që jetojnë në gabim.

¹⁹U premtojnë lirinë e vetë janë skllevër të paudhësisë. E njëmend, gjithkush është skllavi i atij që e mundi.

²⁰Vërtet, nëse ia dolën njëherë të ikin nga ndyrësitë e botës me anën e njohjes së Zotit dhe Shëlbuesit tonë Jezu Krishtit, por prapë rishtas ngatërrohen në to dhe munden nga ato, gjendja e tyre e fundit bëhet më e keqe se e para.

²¹Këndej, më mirë do të kishte qenë për ta të mos e kishin njohur kurrë udhën e drejtësisë se sa, pasi e njohën një herë, t’ia sjellin shpinën urdhrit të shenjtë që u qe dhënë.

²²U ndodhi çka thotë fjala e urtë: »Qeni u kthye në të vjellat e veta« dhe: »Derri i larë u kthye të zhgërryhet në llom «.