Jeremia fsheh gjërat e kultit, Biblioteka e Nehemisë, etj.

¹Ndër shkrime gjendet se profeti Jeremi u urdhëroi të shpërngulurve me dhunë ta marrin me vete zjarrin, siç ka qenë shënuar,

²dhe se si këta të shpërngulur me dhunë, duke u dorëzuar Ligjin, i ka porositur të mos i harrojnë urdhërimet e Zotit e të mos lejojnë të merren mendsh kur të shohin idhuj të artë e të argjendtë dhe stolitë e tyre.

³U thoshte edhe të tjera fjalë si këto e i qortonte të mos e largonin nga zemra Ligjin.

⁴Po në atë dokument shkruante se si profeti urdhëroi, i shndritur nga Zoti, të përcillet me Tendë e me Arkë derisa të dalë në mal, në të cilin ishte ngjitur Moisiu nga e kishte kundruar trashëgimin e Hyjit.

⁵Jeremia, si doli atje, gjeti një banesë në trajtë të shpellës. I shtiu në të Tendën, Arkën, lterin e kemimit dhe e mbylli grykën.

⁶Disa prej atyre që e përcillnin u kthyen më vonë për të shënuar rrugën, por nuk mundën më ta gjejnë.

⁷Kur Jeremia e mori vesh, i qortoi për faj e u tha se ky vend do të mbesë i panjohur deri që Hyji ta bashkojë popullin e vet e të ketë dhimbje për të.

⁸Atëherë Zoti do t’i tregojë përsëri këto gjëra, do të dëftohet Lavdia e Zotit dhe Reja, ashtu sikurse u dëftonte në kohën e Moisiut dhe kur Salomoni u lut që Tempulli të shenjtërohet me madhëri.

⁹Thuhej mandej se si, i pajisur me dhuratën e dijes, kushtoi flinë e shugurimit e të përfundimit të Tempullit.

¹⁰Po ashtu sikurse Moisiu i lutej Zotit e ra zjarri prej qiellit e i dogji flitë, po ashtu u lut edhe Salomoni e prej qiellit zbriti zjarri dhe i dogji flitë e shkrumbimit.

¹¹Moisiu kishte thënë: »Pasi nuk ka qenë ngrënë flia për mëkate, prandaj u dogj.«

¹²Po ashtu edhe Salomoni i kremtoi tetë ditët.

¹³Për këto flitej edhe në shkrime e kujtime të Nehemisë, si edhe ky i fundit kishte themeluar një bibliotekë e kishte bashkuar librat mbi mbretër, profetë, librat e Davidit dhe letrat e mbretërve lidhur me dhurata.

¹⁴Po kështu edhe Juda i bashkoi të gjithë librat që, për shkak të luftës që na ndodhi, kishin qenë shpërndarë, e tash janë te ne.

¹⁵Nëse, pra, dëshironi t’i keni, dërgoni dikënd që t’jua sjellë.

¹⁶Pasi ne kemi në mend ta kremtojmë Pastrimin e Tempullit, këndej edhe po ju shkruajmë. Do të bënit, prandaj, mirë t’i kremtoni edhe ju këto ditë.

¹⁷E Hyji që e ka shpëtuar mbarë popullin e vet, që ua ktheu të gjithëve trashëgimin, mbretërinë, priftërinë e shenjtërinë,

¹⁸ashtu sikurse e pati premtuar në Ligj, shpresojmë po në të njëjtin Perëndi se së shpejti do të ketë dhimbje për ne e do të na bashkojë kudo që gjendemi të shpërndarë nën qiell, në vendin e shenjtë: sepse na shpëtoi nga të këqijat e mëdha dhe e ka pastruar vendin.

¹⁹Veprat e Judës Makabe e të vëllezërve të tij, pastrimin e Tempullit të madh, kushtimin e lterit,

²⁰luftërat kundër Antiokut Epifan e birit të tij Eupator,

²¹vegimet qiellore që u bënë në të mirën e trimave të fortë që luftuan bujarisht për judaizëm, kështu që, megjithëse të pakët për nga numri, ia dolën ta pushtojnë krejt krahinën dhe ta dëbojnë morinë e barbarëve,

²²ta ripushtojnë Tempullin më të përmendurin në mbarë botën, ta çlirojnë Qytetin, t’i rivendosnin ligjet që ishin në rrezik të zhbëheshin, sepse Zoti u dëftua bujarisht i mëshirshëm me ta:

²³të gjitha këto që janë të shkruara nga Jasoni Cireneas në pesë libra, ne do të mundohemi t’i përmbledhim shkurtimisht në një vepër të vetme.

²⁴Duke pasur parasysh morinë e numrave, vështirësinë që e sprovojnë ata që dëshirojnë t’u përvishen ngjarjeve historike për shkak të vëllimit të lëndës,

²⁵u kujdesuam t’i kënaqim ata që kanë dëshirë të lexojnë, t’ua bëjmë leximin e lehtë atyre që dëshirojnë t’i mbajnë mend dhe të gjejnë dobi të gjithë lexuesit e mundshëm.

²⁶E për ne që e morëm mbi vete detyrën ta shkurtojmë këtë vepër, nuk është një barrë e lehtë, por një mund që kushton djersë e pagjumësi.

²⁷E sikurse nuk është punë e lehtë për atë që përgatit një gosti e që kujdeset t’i kënaqë të tjerët, ashtu edhe ne, për të merituar mirënjohjen e shumicës, do ta marrim me ëndje mbi vete këtë mund,

²⁸duke ia lënë autorit detyrën të përpunojë imtësisht çdo ngjarje, ne do të kujdesemi të japim një paraqitje të shkurtër.

²⁹Sikurse në ndërtimin e një shtëpie të re që arkitektit i përket të kujdeset për krejt strukturën, ndërsa atij që është i ngarkuar të pikturojë me zjarr ose a fresco, i duhet të kujdeset çka kërkohet për zbukurim: kështu është, sa mendoj unë, edhe për ne.

³⁰Të thellohet në argument, të depërtojë në rrënjën e ngjarjes e me kureshtje të hyhet në thelbin e secilës pjesë, është detyrë e shkruesit të historisë,

³¹kurse atij që ka për qëllim të bëjë shkurtim duhet t’i lejohet të jetë i shkurtër në shtjellim e të mos hyjë në imtësi.

³²Këtu, pra, po ia fillojmë tregimit pa shtuar asgjë nga sa thamë, sepse do të ishte marrëzirë të zgjatet në parathënie të historisë e vet historia të shkurtohet.