Të gjithë kapitujt

2 i Samuelit · Kapitulli 15

Fitmet e Absalomit, Kryengritja e Absalomit, etj.

37 vargje

Fitmet e Absalomit

1Pas kësaj Absalomi bëri karrocë e kuaj dhe i bashkoi pesëdhjetë vetë që vraponin para tij.

2Absalomi ngrihej herët në mëngjes e qëndronte mbanë udhës që shpie te dyert e qytetit. Secilin njeri që kishte ndonjë çështje dhe po shkonte te mbreti në gjyq, Absalomi e thërriste dhe i thoshte: »Prej cilit qytet je ti?« Ai i përgjigjej: »Jam prej këtij ose atij fisi, unë shërbëtori yt«,

3Absalomi i thoshte: »A po sheh? Fjalët e tua janë të mira dhe të drejta, por gjë s’të vlen pasi askush s’është nga ata të mbretit i caktuar që të ta dëgjojë fjalën.« Pastaj shtonte Absalomi:

4»Oh, sikur të më bënin mua gjykatës të vendit! Secili që do të kishte ndonjë ankesë ose gjyq, do të vinte tek unë dhe unë do ta gjykoja me drejtësi.«

5E kur i afrohej ndokush për t’i shprehur nderim me përulje, ai shtrinte dorën e vet, e kapte, e ngrinte lart dhe e merrte ngrykë.

6Kështu bënte me të gjithë izraelitët që shkonin në gjyq te mbreti. Në këtë mënyrë Absalomi i bënte për vete zemrat e izraelitëve.

Kryengritja e Absalomit

7Tashti, pas katër vjetësh, Absalomi i tha mbretit: »Të lutem, më lejo të shkoj në Hebron për t’i kryer kushtet që i kam bërë Zotit.

8Sepse shërbëtori yt, kur ishte në Gesur të Sirisë, u zotua kështu: ‘Nëse Zoti më kthen në Jerusalem, do t’i flijoj Zotit.’«

9Mbreti iu përgjigj: »Shko në paqe!« Absalomi u ngrit dhe shkoi në Hebron.

10Atëherë Absalomi dërgoi lajmëtarë në të gjitha fiset e Izraelit me këtë porosi: »Posa ta dëgjoni zërin e borisë, thoni: ‘Absalomi është bërë mbret në Hebron!’«

11Porse me Absalomin kishin shkuar prej Jerusalemit dyqind vetë, të grishur, por që s’dinin asgjë për sa po përgatitej.

12Absalomi çoi e e thirri Akitofelin prej Gilos, këshilltarin e Davidit, prej qytetit të tij, Gilos, për të marrë pjesë në flitë e tija. U bë kështu një përbetim shumë i rrezikshëm dhe numri i përkrahësve të Absalomit po shtohej.

Ikja e Davidit

13Atëherë ia behu te Davidi kasneci me këtë lajm: »Me gjithë zemër mbarë Izraeli po shkon pas Absalomit.«

14Atëherë Davidi u tha oborrtarëve të vet që ishin me të në Jerusalem: »Çohuni të ikim! sepse përndryshe askush prej nesh nuk do të shpëtojë prej duarve të Absalomit! Shpejtoni të dalim që ai të mos jetë më i shpejtë e të na zërë, se atëherë do të na rrënojë e mbarë qytetin do ta kalojë me teh të shpatës.«

15Oborrtarët e mbretit iu përgjigjën: »Gjithësi ta gjejë se është më mirë zotëria ynë, mbreti, shërbëtorët e tu janë gati!«

16Kështu, pra, doli mbreti dhe mbarë familja e tij pas tij dhe mbreti i la dhjetë gratë shemra për t’ia ruajtur shtëpinë.

17Si doli mbreti dhe mbarë populli pas tij, shkuan e zunë vend tek e sprasmja shtëpi.

18Të gjithë oborrtarët e tij u ndalën pranë tij. Të gjithë keretët, feletët, mbarë geteasit - gjashtëqind burra që e kishin ndjekur prej Getit, kaluan përpara mbretit.

19Mbreti e pyeti Etai Geteasin: »Pse po vjen edhe ti me ne? Kthehu dhe qëndro te mbreti, sepse je i huaj, madje i ikur prej vendit tënd.

20Dje ke arritur e sot të të shtrëngoj të endesh me ne pasi unë po shkoj nga të më bëjnë sytë dritë. Kthehu dhe ktheji vëllezërit e tu me ty e Zoti ta dëftoftë dashurinë e vet e besnikërinë.«

21Por Etai iu përgjigj kështu mbretit: »Pasha Zotin e pasha jetën e zotërisë tim, mbretit, kudo që të jetë zotëria im, mbreti, qoftë në vdekje dhe qoftë në jetë, po aty do të jetë edhe shërbëtori yt.«

22Atëherë Davidi i tha Etait: »Mirë, pra kalo!« Dhe Etai Geteasi kaloi me të gjithë trimat e tij e me të gjithë fëmijët që ishin me të.

23Të gjithë qanin me zë të lartë dhe mbarë populli kalonte. Po edhe mbreti po e kalonte përruan Cedron e mbarë populli ecte përpara udhës drejt shkretëtirës.

Fati i Arkës së Besëlidhjes

24Erdhi edhe Sadoku dhe mbarë levitët me të duke bartur Arkën e Besëlidhjes së Hyjit. Ata e ulën Arkën e Hyjit dhe Abiatari kushtoi fli ndërkohë që mbarë populli po dilte prej qytetit.

25Atëherë mbreti i tha Sadokut: »Ktheje Arkën e Hyjit në qytet. Nëse do të gjej hir në sytë e Zotit, ai do të më kthejë prapë dhe do të ma dëftojë atë dhe banesën e saj.

26Po nëse thotë: ‘Nuk më pëlqen’, jam gati: le të bëjë me mua siç është mirë para syve të tij.«

27Atëherë mbreti i tha Sadokut prift: »Dëgjo këtu: kthehu në paqe në qytet! Le të kthehet edhe Akimaasi, yt bir, dhe Jonatani, djali i Abiatarit: këta dy bijtë tuaj me ju.

28Kurse unë do të ndalem te shtigjet e shkretëtirës, derisa të më vijë farë lajmi prej jush.«

29Kështu Sadoku dhe Abiatari e kthyen Arkën e Hyjit në Jerusalem dhe qëndruan atje.

Davidi siguron përkrahjen e Kusait

30Davidi po ngjitej përpjetës së Malit të Ullinjve duke qarë, me kokë zbuluar e me këmbë të zbathura. Po ashtu edhe mbarë populli që ishte me të me kokë zbuluar ngjitej duke qarë.

31E lajmëruan Davidin se edhe Akitofeli ishte në përbetim me Absalomin. Davidi u lut: »Po të lutem, o Zot, bëji të marra këshillat e Akitofelit!«

32Sapo doli Davidi në majën e malit, ku adhurohet Hyji, kur qe, i doli në takim Kusai Arakiti. I kishte shqyer petkat dhe kokën e kishte bërë me pluhur.

33Atëherë Davidi i tha: »Nëse do të vish me mua, do të më bëhesh barrë;

34por nëse kthehesh në qytet dhe i thua Absalomit: ‘Do të jem shërbëtori yt, o mbret! Më parë isha shërbëtori i tët eti, por tani do të jem shërbëtori yt’, kështu do të mund t’i sjellësh këshillat e Akitofelit në të mirën time.

35Me ty janë priftërinjtë Sadoku dhe Abiatari. Gjithçka të dëgjosh se flitet në pallat të mbretit, tregoji Sadokut e Abiatarit, priftërinjëve.

36Me ta janë edhe dy të bijtë e tyre: Akimaasi i Sadokut dhe Jonatani i Abiatarit: me anë të tyre më ço fjalë për gjithçka të dëgjoni.«

37Kështu, pra, ndërsa Kusai, miku i Davidit, arriti në qytet, po ashtu edhe Absalomi hyri në Jerusalem.