Të gjithë kapitujt

2 i Samuelit · Kapitulli 17

Kusai e pengon planin e Akitofelit, I vënë në dijeni, Davidi e kalon Jordanin, etj.

29 vargje

Kusai e pengon planin e Akitofelit

1Atëherë Akitofeli i tha Absalomit: »Më lejo t’i zgjedh dymbëdhjetë mijë ushtarë e ta ndjek Davidin po këtë natë.

2Do ta sulmoj mu atëherë kur do të jetë i lodhur e i këputur. Do t’ia fus tmerrin. Kur mbarë ushtria që do të jetë me të do të ikë, atëherë do ta godas mbretin e lënë vetëm,

3kurse mbarë popullin do ta sjell tek ti siç bihet nusja te burri i saj: ti kërkon jetën e një njeriu të vetëm, atëherë mbarë populli do të jetë i qetë.«

4Fjala e tij i pëlqeu Absalomit dhe mbarë krerëve të Izraelit.

5Por Absalomi tha: »Thirreni edhe Kusai Arakitin dhe të dëgjojmë ç’thotë edhe ai.«

6Kur erdhi Kusai tek Absalomi, Absalomi e pyeti: »Akitofeli ka thënë kështu. A na duhet të bëjmë si ka thënë ai apo jo? Fol ti!«

7Kusai i tha Absalomit: »Këshilla që ka dhënë Akitofeli kësaj here nuk është e mirë.«

8Dhe Kusai vazhdoi: »Ti e njeh mirë babën tënd dhe njerëzit që janë me të. E di se janë trima të fortë dhe zemërplasur porsi arusha në mal kur i kanë rrëmbyer këlyshët. E yt atë është mjeshtër lufte, ai nuk rri me popull:

9ai tani fshihet në ndonjë pritë ose në ndonjë vend tjetër. E, po të vritet në fillim ndonjë, kushdo qoftë, me siguri do të dëgjohet e do të thonë: ‘U bë emnesa në ushtrinë që shkon pas Absalomit!’

10E atëherë do të ligështohet prej frike edhe më trimi që e ka zemrën si luani: sepse mbarë Izraeli e di se yt atë është trim i fortë dhe se janë trima edhe të gjithë ata që janë me të.

11Por unë mendoj se kështu duhet këshilluar: le të bashkohet mbarë Izraeli rreth teje prej Danit e deri në Bersabe - i panumërueshëm porsi rëra në bregun e detit - dhe ti vetë çaj në luftë.

12Atëherë do të sulemi mbi të në cilindo vend të gjendet e do ta mbulojmë porsi vesa kur bie mbi tokë dhe s’do të mbesë gjallë as ai as trimat që janë me të - asnjë për be.

13Po në qoftë se do të hyjë në ndonjë qytet, mbarë Izraeli do t’ia qesë atij qyteti litarët dhe do ta ngrehim në përrua derisa të mos mbesë as guralec në të.«

14Atëherë Absalomi dhe të gjithë izraelitët thanë: »Më e mirë është këshilla e Kusai Arakitit se këshilla e Akitofelit.« Zoti kishte vendosur të shkonte huq këshilla e dobishme e Akitofelit për t’ia sjellë të keqen Absalomit.

15Atëherë Kusai u çoi fjalë priftërinjve Sadokut dhe Abiatarit e tha: »Akitofeli kështu e kështu e këshilloi Absalomin dhe krerët e Izraelit, kurse unë i dhashë këtë e këtë këshillë.

16Prandaj dërgoni e lajmëroni me nxitim Davidit e thoni: ‘Mos e kalo assesi natën në vatë e shkretëtirës, por pa vonesë kalo në anën tjetër që të mos mbarojë mbreti dhe mbarë ushtria që është me të.’«

I vënë në dijeni, Davidi e kalon Jordanin

17Jonatani dhe Akimaasi qëndronin te burimi Rogel. Një shërbëtore shkonte tek ata e u sillte lajme. Ata shkuan dhe i treguan Davidit lajmin. Ata nuk mund të hynin në qytet që të mos i hetonin.

18Megjithatë i pa një djalosh dhe i tregoi Absalomit. Por ata e shpejtuan hapin dhe arritën në shtëpinë e një burri të Bahurimit, i cili kishte një pus në oborrin e vet. Këta zbritën në pus.

19Një grua mori një mbulesë dhe e qiti mbi grykën e pusit e mbi të qiti grurë të shtypur kështu që s’hetuan gjë.

20Kur erdhën ushtarët e Absalomit në shtëpi te gruaja, thanë: »Ku janë Akimaasi dhe Jonatani?« Gruaja u përgjigj: »Kanë kaluar në drejtim të ujit.« Këta që i kërkonin, pasi nuk i gjetën, u kthyen në Jerusalem.

21Pasi u larguan ushtarët, ata dolën prej pusit, shkuan, e lajmëruan Davidin dhe i thanë: »Ngrihuni dhe kalojeni me të shpejtë lumin, sepse kështu i ka këshilluar Akitofeli kundër jush.«

22U çua, pra, Davidi dhe mbarë populli që ishte me të, dhe e kaluan Jordanin. Në të zbardhur të dritës s’mbeti asnjë që nuk e kishte kaluar lumin.

23Akitofeli, kur pa se këshilla e tij nuk u mor parasysh, e shaloi gomarin e vet, u çua dhe shkoi në shtëpi, në qytetin e vet. Dhe, si ia dha porositë e fundit familjes së vet, shkoi e u var në litar dhe vdiq. Qe varrosur në varrezën e t’et.

Absalomi e kalon Jordanin. Davidi në Makanaim

24Kur arriti Davidi në Makanaim, Absalomi e kaloi Jordanin, ai dhe mbarë izraelitët që ishin me të.

25Absalomi e kishte vënë për kryetar ushtrie Amasën në vend të Joabit. Amasa ishte bir i një farë burri që quhej Jetër, ismaelit, i cili kishte hyrë tek Abigajla, bija e Isait, motra e Sarvisë, që ishte nëna e Joabit.

26Dhe Izraeli me Absalomin në krye nguli fushimin në tokën Galaad.

27Kur arriti Davidi në Mahanaim, Sobiu, biri i Naasit, prej Rabës së bijve të Amonit, e Mahiri, biri i Amihelit, nga Lodabari, dhe Berzelai i Galaadas nga Rogelimi

28i sollën shtroja, mbulesa, gota, enë dheu, grurë, elb e miell, grurë të pjekur, qiqër, thjerrë,

29mjaltë, tëlyen, dele e viça të majmë. Ia dhanë Davidit dhe popullit që ishte me të, për t’i ngrënë. Ua kishte marrë mendja se populli ishte lodhur nga uria e mundi në shkretëtirë.