Titulli, Hyrja, etj.

¹Vegimi i Abdisë.

²Ja, të vogël po të bëj ndër popuj, je tepër i përbuzshëm!

³T’i mori mendtë krenaria e zemrës sate, o banues, ndër plasa qetash, që banon në maja të lartë e të thotë mendja: “Kush do të mund të më plandosë përtokë!”

⁴Të lartësoheshe edhe si shqiponja, të ta bëje çerdhen mu ndër yje, do të t’plandosja edhe prej andej, ” ‑ është fjala e Zotit!

⁵Nëse do të hynin cubat në ty ose ata që vjedhin natën ‑ si do të sharroje! A s’do të vidhnin sa u mjafton? Nëse vjelësit në ty do të hynin, a do të të linin gjë përveç ndonjë greci?

⁶E po si e kërkuan Ezaun? Skutëliq s’lanë pa ia gjetur!

⁷Të dëbuan deri në skaj, besëlidhësit e tu të rrejtën, të mbizotëruan miqtë e tu, ata që me ty bukë hanë do ta vënë pritën! Jo, në të mençuri s’ka!

⁸“Pse a njëmend thua se atë ditë ‑ është fjala e Zotit ‑ s’do t’i tresë të urtët e Edomit, urtinë prej malit të Ezaut?

⁹Do të tmerrohen ushtarët e tu, Teman, do të shfaroset çdo njeri prej malit të Ezaut.”

¹⁰“Për vrasjen e për dhunën kundër vëllait tënd Jakobit, do të t’mbulojë turpi, e fara do të shuhet përgjithmonë!

¹¹Ti qëndroje përballë atë ditë, kur të huajt rob ushtrinë ia merrnin, kur barbarët ia thyenin dyert, mbi Jerusalem kur hidhnin short, edhe ti ishe si një ndër ta.”

¹²Mos iu kënaq çmoskurrjes së vëllait tënd, mos iu gëzo ditës së vështirësisë së tij! Mos u kënaq mbi bijtë e Judës ditën e rrënimit të tyre! Mos e hap vesh e më vesh gojën në ditë të ngushticës!

¹³Mos ia thyej popullit tim derën ditën e rrënimit të tij, mos ia shiko me kënaqje të keqen, ditën e shkretimit të tij! Mos vër dorë mbi kamje të tij, ditën e emnesës së tij!

¹⁴As ndër shtigje mos u vër pritë për t’i vrarë ata që ikin! Mos tradhto ata që shp’tuan ditën e ngushticës së tyre!

¹⁵Sepse afër është dita e Zotit, kundër popujve të gjithë! Sikur bëre edhe ty do të të bëhet, hakmarrja jote mbi kokë do të të bjerë!

¹⁶Sikur pitë mbi malin tim të shenjtë, të gjithë popujt vazhdimisht do të pijnë, do të pijnë e do të shpikin: do të jenë sikur të mos kishin qenë kurrë!

¹⁷Shpëtimi do të jetë mbi mal të Sionit ‑ i shenjtë do të jetë ‑ shtëpia e Jakobit do t’i pronësojë ata që e pronësuan atë.

¹⁸Zjarr do të jetë shtëpia e Jakobit, e Jozefit flakë do të jetë, kurse shtëpia e Esaut kashtë! Do ta djegin, shkrumb do ta bëjnë, kush s’do të mbesë prej shtëpisë së Ezaut, sepse Zoti kështu e ka thënë!

¹⁹Do ta pushtojnë jugun, malin e Ezaut, e Sefelami filistenjtë; do të pronësojnë krahinën e Efraimit edhe krahinën e Samarisë, Beniamini do të pronësojë Galaadin.

²⁰Mërgimtarët e parë të bijve të Izraelit, do të pronësojnë dheun e kananenjve deri në Sareptë; mërgimtarët e Jerusalemit që janë në Safarad, do të pronësojnë qytetet e jugut.

²¹Ngadhnjimtarë do të ngjiten në malin Sion për të sunduar malin e Ezaut, atëherë Zoti do të mbretërojë!