Vajtim mbi Izraelin, S’ka shëlbim pa kthim, etj.

¹Dëgjojeni këtë fjalë që po e ngre kundër jush, një vajtim, shtëpi e Izraelit!

²Ra e s’do të ngrihet më virgjëra e Izraelit! E përplasur është mbi truall të vet e askush s’mundet ta ngritë!

³Sepse kështu thotë Zoti Hyj: “Në qytet nga dilnin një mijë, do të mbesin vetëm njëqind; e prej të cilit njëqind dilnin, vetëm dhjetë në të do të mbesin për shtëpinë e Izraelit.”

⁴Kështu i thotë Zoti shtëpisë së Izraelit: “Më kërkoni e do të jetoni,

⁵mos e kërkoni Betelin, në Galgalë ruani se hyni, mos shkoni në Bersabé, se Galgala do të shkojë në skllavëri e Beteli do të bëhet prapësi!”

⁶Kërkoni Zotin e do të jetoni! Ndryshe do të hyjë si zjarri brenda shtëpisë së Jozefit, të përlajë gjithçka e të mos gjendet kush ta fikë në Betel!

⁷Ata e shndërrojnë të drejtën në helm e drejtësinë përtokë e flakin!

⁸Ai që krijoi Shejzat e Orionin, Ai që terrin e kthen në agim, e ditën e errëson në natë, Ai që u urdhëron ujërave të detit e i shpërndan mbi faqe të dheut: emrin Ai Zot e ka!

⁹E shfrenon rroposjen mbi të fortin, sjell rrënimin mbi fortesë.

¹⁰Urrejnë qortuesin në kuvend të gjyqit, e përbuzin atë që flet të vërtetën.

¹¹Pasi ju e shtypni të ligshtin, e ia merrni një pjesë të grurit, shtëpitë, që guri të latuar ndërtuat, s’do t’i banoni, prej vreshtash të zgjedhura që mbëltuat, jo prej tyre verë s’do të pini!

¹²I di fajet tuaja të shumta, mëkatet tuaja tejet të mëdha: shtypni të drejtin, merrni dhurata i shtypni të varfërit në log të gjyqit.

¹³Prandaj të urtit në këtë kohë i duhet të heshtë, sepse është kohë vërtet e keqe!

¹⁴Kërkoni të mirën e jo të keqen që të jetoni, kështu që me ju të jetë, siç thoni, Zoti, Hyji i Ushtrive.

¹⁵Urrejeni të keqen, duani të mirën e rikthejeni në gjykatore të drejtën, ndoshta Zoti, Hyji i Ushtrive, do të ketë dhimbje për tepricë të Jozefit.

¹⁶E prandaj kështu thotë Zoti, Hyji i Ushtrive, Zotëruesi: “Do të vajtohet në çdo shesh, në çdo rrugë do të thuhet: ‘Mjerë, mjerë!’; bujkun do ta ftojnë në vajtim, e të vajtojnë atë që dinë të vajtojnë.

¹⁷Vaj do të bëhet në çdo vresht, përmes teje do të kaloj”, - thotë Zoti.

¹⁸Vaj për ata që dëshrojnë Ditn e Zotit! Çfarë do të jetë për ju Dita e Zotit? Errësirë do të jetë e jo dritë!

¹⁹Do të jetë si për atë që i ikën luanit e has në arushë, hyn në shtëpi mbështetet me dorë mbi mur dhe e ha gjarpri!

²⁰A s’do të jetë ndoshta errësirë e jo dritë Dita e Zotit? Terr i zi pa farë drite në të?

²¹“I urrej, i përbuz festimet tuaja, nuk u kënaqem të kremteve tuaja!

²²Po dhe në më kushtofshi fli shkrumbimi, kushtimoret tuaja s’i pranoj, as që i shikon flitë e majme për pajtim.

²³Ma largoni zhurmën e këngëve tuaja, sdua ta ndiej zërin e lyrave tuaja!

²⁴Më mirë të rrjedhë si uji e drejta, si lumi që sshter drejtësia.

²⁵Fli e kushte më kushtuat në shkretëtirë gjatë dyzet vjetëve, shtëpia e Izraelit?

²⁶Ju mbartët Sakutin, mbretin tuaj, e Kaivanin, figurat tuaja - yllin e zotave tuaj që i punuat vetë!

²⁷Përtej Damaskut do t’ju tres!”, thotë Zoti - Hyji i Ushtrive është emri i tij!