Vegimi i katërt: kaçilja me fruta të pjekura, Kundër tradhtarëve e shfrytëzuesve, etj.

¹Ja se çfarë më tregoi Zoti Hyj! Ishte një kaçile me fruta të pjekura.

²Ai më pyeti: “Çka po sheh, o Amos?” Iu përgjigja: “Një kaçile me fruta të pjekura!” Atëherë Zoti më tha: “I erdhi fundi popullit tim Izraelit! Tani e tutje nuk do ta fal më!

³Atë ditë do të vajtojnë këngëtaret e pallatit - është fjala e Zotit - Të shumta do të jenë kufomat, të hedhura gjithkah! Heshtim!”

⁴Dëgjojeni këtë ju, që e shtypni skamnorin, që shfrytëzoni nevojtarët e vendit,

⁵ju që thoni: Kur po kalon më hëna e re, të mund t’i shesim mallrat?’ Edhe e shtuna e të mund të shesim grurë? Të zvogëlojmë masën e të shtojmë siklin, të përdorim peshore të rreme,

⁶për ti blerë skamnorët me para, të vobektin me një palë këpucë, ti shesim edhe të hedhat e grurit?

⁷Zoti përbetohet me nderin e Jakobit: “Kurrën e kurrës s’do ti harroj veprat e tyre!

⁸Vallë a jo për këtë nuk dridhet toka, nuk ia pëlcet vajit banuesi i vendit e nuk nguf mbarë vendi si lumi, sfryhet e nuk bie porsi lumi i Egjiptit?”

⁹“E do të ndodhë atë ditë - fjala e Zotit - do të bëj dielli të perëndojë në mesditë, në pikë të ditës do të bëj të errësohet toka,

¹⁰festat tuaja do ti shndërroj në vaj, krejt këngët tuaja në vajtime, me grathore do të vesh çdo ijë, tullace do ta bëj çdo kokë! Në vaj krejt vendin do ta shndërroj si në vajtim të djalit të dëshirit, ditët e sprasme ditë hidhërimi!”

¹¹“Ja, po vijnë ditët - është fjala e Zotit - kur mbi vend do të çoj urinë; jo uri buke e etje uji, por të dëgjimit të fjalës së Zotit.

¹²Do të enden prej detit në det, prej veriut në lindje do të përshkohen duke e kërkuar fjalën e Zotit e s’do ta gjejnë!”

¹³“Po atë ditë do të meken etjeje vajzat e bukura e djelmoshat!

¹⁴Ata që përbehen për faj të Samarisë e thonë: ‘Pasha Hyjin tënd, o Dan!’ e: ‘Pasha shtegtimin tënd, o Bersabé!’, do të bien e s’do të ngrihen më!”