Drejtësia. Detyrat ndaj armiqve, Viti shtunor dhe e shtuna, etj.

¹Mos i prano thashethemet e rrejshme. Mos i ndihmo bakeqit duke dëshmuar për të rrejshëm.

²Mos e ndiq shumicën për të vepruar të keqen, as mos dëshmo në gjyq duke i mbajtur krah shumicës për t’iu shmangur drejtësisë.

³Mos e përkrah në gjyq as varfanjakun.

⁴Po hase në kaun ose në gomarin e tretur të armikut, çoja.

⁵Po e pe gomarin e atij që të urren të rrëzuar nën barrë, mos kalo, por ngrite bashkë me të.

⁶Mos ia gjymto të drejtën varfanjakut tënd në gjyq.

⁷Iki rrenës. Mos e vra të pafajshmin dhe të drejtin, sepse jam kundër bakeqit.

⁸Mos prano dhurata, sepse ato i verbojnë edhe të urtët e i përmbysin të drejtat e të drejtit.

⁹Mos e nëpërkëmbni të ardhurin, sepse e njihni jetën e ardhacakut; edhe ju keni qenë ardhacakë në dheun e Egjiptit.«

¹⁰»Gjashtë vjet mbille tokën tënde e mblidhi frytet,

¹¹kurse të shtatin vit lëre djerr të pushojë që ta shfrytëzojnë të varfërit e popullit tënd dhe çfarë të teprojë le ta hanë kafshët e egra. Po kështu vepro edhe me vreshtin e ullishtën tënde.

¹²Puno gjashtë ditë. Të shtatën ditë mos puno, që të pushojë kau e gomari yt, të marrë frymë djali i shërbëtores sate dhe i huaji.

¹³Kini kujdes për të gjitha që ju kam thënë. Mos e thirrni në ndihmë emrin e hyjnive të huaja: as mos të dëgjohet prej gojës sate.«

¹⁴»Tri herë në vit festo në nderin tim:

¹⁵Kremtoje festën e të Pabrumeve: ha bukë të pabrume gjatë shtatë ditëve, sikurse të kam urdhëruar, në kohë të caktuar të muajit Abib, kur dole prej Egjiptit. Askush të mos dalë para meje me duar zbrazët.

¹⁶Festo të kremten e Korrjes të fryteve të para që japin arat që të kesh mbjellë; po ashtu edhe të kremten e Mbledhjes në mbarim të vitit, kur t’i kesh bashkuar të gjitha prodhimet e tua të fushës.

¹⁷Tri herë në vit çdo mashkull yti le të paraqitet para Zotit Hyj.

¹⁸Gjakun e therores sime mos e flijo me bukë të brume; as mos e ruaj dhjamin e të kremtes sime për të nesërmen.

¹⁹Më të mirat ndër frytet e para të tokës sate çoj në shtëpinë e Zotit, Hyjit tënd. Ruaj se zien edhin në qumështin e s’ëmës.«

²⁰»Ja, po e dërgoj engjëllin që të prijë e të të ruajë gjatë udhëtimit e të të shtjerë në vend që kam përgatitur.

²¹Ki nderim për të dhe dëgjoje. Mos i kundërshto, sepse nuk do të falë në qoftë se mëkatoni, sepse në të është Emri im.

²²Nëse do ta dëgjosh zërin e tij e nëse do të bësh gjithçka them, unë do të jem armiku i armiqve të tu dhe kundërshtari i kundërshtarëve të tu.

²³Engjëlli im do të prijë e do të shtjerë në dheun e Amorreut, të Heteut, të Ferezeut, të Kananeut, të Heveut e Jebuseut. Unë këta do t’i asgjësoj.

²⁴Ruaju se i adhuron hyjnitë e tyre e ruaj se u shërben. Mos bëj si bëjnë ata, por rrënoji hyjnitë e copëtoji gurngulët e tyre.

²⁵Shërbeni Zotit, Hyjit tuaj, e unë do ta bekoj bukën tënde e ujin tënd e do t’i largoj prej gjirit tënd sëmundjet.

²⁶Asnjë grua në vendin tënd nuk do ta qesë fëmijën, asnjë nuk do të jetë beronjë. Do të bëj ta plotësosh numrin e ditëve të tua.

²⁷Si pararendësin tënd do ta dërgoj tmerrin tim e do ta pështjelloj çdo popull tek i cili do të hysh dhe të gjithë armiqtë e tu do t’i shtrëngoj ta kthejnë shpinën para teje,

²⁸do të dërgoj më parë grethat që t’i vënë në ikje Heveun, Kananeun e Heteun para se ti të hysh në dheun e tyre.

²⁹Nuk do t’i dëboj para teje brenda një viti që të mos bëhet toka e shkretë e të shtohen në dëmin tënd egërsirat e malit.

³⁰Pak nga pak do t’i dëboj para teje derisa të shumohesh e të jesh i zoti ta zotërosh tokën.

³¹Do t’i vë kufijtë e tu prej Detit të Kuq deri në det të Filistenjve e prej shkretëtirës deri në Lumë. Në duart tuaja do t’i lëshoj banorët e vendit dhe do t’i largoj prej fytyrës tuaj.

³²Mos bëj besëlidhje me ta, as me hyjnitë e tyre.

³³Të mos banojnë në tokën tënde që të mos të bëjnë të mëkatosh kundër meje: sepse ti do t’u shërbeje hyjnive të tyre e kjo do të ishte kurth për ty.«